Ασκήσεις συγκλίσεων μέσω υποκλοπών

Κι αίφνης λόγω του ντιμπέιτ και των ειδήσεων που ανέδειξε, οι υποκλοπές επανήλθαν στην ατζέντα της προεκλογικής μάχης και αναπροσαρμόζουν ρητορικές και στρατηγικές. Η παραδοχή του Κυριάκου Μητσοτάκη για «σκάνδαλο» και οι ασαφείς απαντήσεις για την παρακολούθηση του Νίκου Ανδρουλάκη, αλλά και οι αυξημένοι τόνοι του προέδρου του ΠΑΣΟΚ έδωσαν τη λαβή στον Αλέξη Τσίπρα να επαναφέρει τη συζήτηση. Αλλά και να κάνει τις δικές του ασκήσεις «προοδευτικής διακυβέρνησης» εκ νέου.

Ετσι χθες ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία έσπευσε σε δήλωση όπου ανέφερε ότι «για πρώτη φορά δημόσια, ο κ. Μητσοτάκης παραδέχθηκε ότι υπάρχει σκάνδαλο υποκλοπών και ότι δεν υπήρξε κανένας εθνικός λόγος για τις παρακολουθήσεις. Αν όμως δεν υπήρξε κανένας εθνικός λόγος για τις παρακολουθήσεις, πώς ο ίδιος επικαλέστηκε εθνικό απόρρητο, προκειμένου να συγκαλύψει την αλήθεια στην εξεταστική επιτροπή και γιατί η κυρία Βλάχου χωρίς κανέναν εθνικό λόγο παρανόμως υπέγραφε – η εισαγγελέας της ΕΥΠ – τις παράνομες αυτές παρακολουθήσεις;», και συμπλήρωσε κοιτώντας προς το ΠΑΣΟΚ: «Γιατί παραμένει ακόμα στη θέση της και γιατί εννέα μήνες μετά η Δικαιοσύνη δεν έχει αποδώσει καμία ευθύνη, καμία κατηγορία σε κανέναν; Η αναφορά του κυρίου Ανδρουλάκη για την ανάγκη οι υπαίτιοι αυτού του παρακράτους να λογοδοτήσουν είναι εύλογη. Μόνο που είναι εξίσου εύλογο ότι με κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δεν πρόκειται ποτέ αυτό να γίνει πράξη. Μόνο με προοδευτική κυβέρνηση μπορεί να γίνει αυτό πράξη».

Προφανώς οι υποκλοπές για το νέο επιτελικό σχέδιο της Κουμουνδούρου είναι βάση για δύο πράγματα: Για περαιτέρω πίεση προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη ώστε το όλο θέμα να αθροιστεί με τα έτερα της τετραετίας, αλλά και να λάβει τον αυτοτελή του ρόλο στη μάχη της κάλπης. Αλλά και για περαιτέρω πίεση και φλερτ στον Νίκο Ανδρουλάκη για ασκήσεις συγκλίσεων μετεκλογικά. Μπορεί ο τελευταίος να επιχείρησε να διαμοιράσει την πολεμική του στα δύο κόμματα – αναφέροντας στο ντιμπέιτ αρνητικά και τον Νίκο Παππά για την καταδίκη του από το Ειδικό Δικαστήριο – όμως δεν διέφυγε πολλών πως είχε υψηλά τους τόνους για το θέμα των παρακολουθήσεων και στράφηκε ανοιχτά κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Ακόμη και η κοινή διατύπωση των Τσίπρα και Ανδρουλάκη πως η χώρα πρέπει να γίνει ξανά ευρωπαϊκή δεν έμεινε απαρατήρητη και παρά τις διαφορετικές προφανώς θεωρήσεις των δύο αρχηγών για σειρά θεμάτων. «Αυτό που έκανε ο Πρωθυπουργός στο debate δεν ήταν τίποτα περισσότερο από το να αναφέρει επί λέξει τον τίτλο του περιοδικού “Economist” που, σε αντίθεση με όσα λέει ο κ. Τσίπρας, κατατάσσει την Ελλάδα στη φετινή έκδοση του “Δείκτη Δημοκρατίας”, εννέα θέσεις ψηλότερα σε ετήσια βάση και 14 θέσεις ψηλότερα από το 2018», επιχείρησε χθες να διασκευάσει τις όλες εντυπώσεις ο Ακης Σκέρτσος, αλλά και να μινιμάρει το θέμα στην προεκλογική σκακιέρα.

Στο όλο νέο συριζαϊκό πρες εγγράφεται και η δήλωση της γραμματέως του ΣΥΡΙΖΑ, Ράνιας Σβίγκου, ότι «μόνο με μια προοδευτική πλειοψηφία η οποία θα βγει από τις κάλπες της 21ης Μαΐου, με τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ πρώτο κόμμα, θα χυθεί άπλετο φως, και θα συσταθεί προανακριτική επιτροπή, ώστε τίποτα να μη μείνει στη σκιά». Θα αλλάξει όμως στρατηγική ο Τσίπρας έναντι του ΠΑΣΟΚ; Προφανώς μαζί με το φλερτ του θα υπενθυμίζει στις περιοδείες του – σήμερα στην Καβάλα ή αύριο στον Βόλο – πως η διμέτωπη λογική του ΠΑΣΟΚ δεν έχει βάση και πως κοινός αντίπαλος είναι η «Δεξιά». Θα ερμηνεύει επίσης τον πράσινο διμέτωπο ως εύλογο λόγω προεκλογικής κούρσας. Οι υποκλοπές όμως θα αποτελούν νέο πεδίο ανοίγματος και συγκλίσεων.