Οι σκληροί του Πειραιά

Τη στιγμή ακριβώς που η σειρά του Ολυμπιακού με τη Φενερμπαχτσέ έφτασε στην κόψη του ξυραφιού, σήμανε η ώρα για να βγουν μπροστά και να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους οι πιο σκληροί, οι πιο μπαρουτοκαπνισμένοι. Δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς. Τον Ολυμπιακό οδήγησαν εντέλει στο Κάουνας οι δύο παίκτες του που ξέρουν καλύτερα από κάθε άλλον όχι μόνο πώς φτάνεις σε ένα φάιναλ φορ, αλλά και πώς το κερδίζεις.

Ο Κώστας Σλούκας και o Κώστας Παπανικολάου κουβαλούν στις πλάτες τους συνολικά 15 φάιναλ φορ (εννέα ο πρώτος, έξι ο δεύτερος), είναι οι μοναδικοί που έχουν απομείνει στην ομάδα από τους back-to-back τίτλους Ευρωλίγκας το 2012 και το 2013, έχουν βιώσει αυτή την εμπειρία και με άλλες ομάδες (ο Σλούκας έχει σηκώσει κούπα και με τη Φενερμπαχτσέ, ο Παπανικολάου έχει παίξει σε φάιναλ φορ και με την Μπαρτσελόνα), ξέρουν με άλλα λόγια τον τρόπο. Και ήταν αυτοί που τον έδειξαν στους συμπαίκτες στη σειρά με τη Φενέρ.

Ο Σλούκας μετέτρεψε σε προσωπική του υπόθεση τα δύο πιο κρίσιμα παιχνίδια της σειράς. Το τρίτο, στο οποίο ο Ολυμπιακός ανέκτησε το πλεονέκτημα έδρας, και το πέμπτο. Ηταν πραγματικός ηγέτης, ο καλύτερος Σλούκας της φετινής σεζόν. Ο Παπανικολάου δεν πτοήθηκε ούτε από την ίωση που τον είχε προσβάλει ούτε από το ότι στα τέσσερα προηγούμενα παιχνίδια ουσιαστικά δεν είχε εμφανιστεί. Εκεί που έπρεπε ήταν αυτός που έπρεπε ως γνήσιος αρχηγός.

Ο Ολυμπιακός έμεινε όρθιος στη σειρά χάρη στην άμυνά του, που ήταν εξαιρετική σε όλη τη διάρκεια της. Και τσέκαρε το εισιτήριο για Κάουνας με την επίθεση. Στο πέμπτο παιχνίδι έπιασε ξανά τον μέσο όρο της κανονικής περιόδου (84 πόντοι), κυρίως επειδή μπόρεσε για πρώτη φορά στα πλέι οφ να ανοίξει το γήπεδο και να βρει πολλά εύκολα καλάθια. Με αυτόν τον τρόπο κάλυψε το μειονέκτημα της αστοχίας του στα τρίποντα, που και πάλι ήταν μεγάλη, αλλά αυτή τη φορά δεν του κόστισε.

Και πηγαίνει στο Κάουνας ως φαβορί μαζί με την Μπαρτσελόνα για την κατάκτηση του τροπαίου.