Παρακαταθήκες

Τις προάλλες βρεθήκαμε σε μία απρόβλεπτη συνάντηση με το παρελθόν, σε μία ειδική εκδήλωση μνήμης ενός έλληνα σχεδιαστή. Αφορμή ο τόμος Γιάννης Τραβασσάρος που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ελευθερουδάκη και παρουσίασαν η σύζυγός του Βαρβάρα και ο γιος του Κάρολος. Στον χώρο του ξενοδοχείου Saint George Lycabettus κάποια εναπομείναντα ίχνη του αρχείου των ρούχων του, ένα ζωηρόχρωμο κέντημα με τσεβροβελονιά και μερικά παλιά παραδοσιακά εξαρτήματα από ασημένιες πόρπες και ζώνες καλωσόριζαν τους καλεσμένους. Και ανάμεσα στις σελίδες του φροντισμένου λευκώματος μπορούσες να ικανοποιήσεις την περιέργεια που σου προκαλούσαν δέκα υφαντές χειροποίητες μακριές φούστες που το τελείωμά τους διακοσμούσαν τρέσες κεντημένες στο χέρι. «Ο Γιάννης Τραβασσάρος προοριζόταν να γίνει χημικός μηχανικός με σκοπό να αναλάβει την οικογενειακή επιχείρηση. Ξαφνικά το 1957 βρέθηκε στην Κρήτη να σχεδιάζει κοστούμια για την ταινία “Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται” με σκηνοθέτη τον Ζιλ Ντασέν» αναφέρει για τον πατέρα του στον πρόλογό του ο Κάρολος Τραβασσάρος.
Ηταν πολλά τα επεισόδια της ελληνικής μόδας στα οποία συμμετείχε ο Γιάννης Τραβασσάρος και τα οποία συντονίστηκαν με τον ελληνικό μοντερνισμό των 60s. Οι εικόνες των ρούχων του φωτογραφισμένα στους χώρους των νεότευκτων ξενοδοχείων, σε διαδρόμους προσγείωσης αεροπλάνων, ή με φόντο τα αρχαία μνημεία παραπέμπουν στην εποχή που το όραμα του τουρισμού οδηγούσε τη χώρα σε έναν ρυθμό εκβιομηχάνισης. Με την υφαντουργία να παρακολουθεί τις εξελίξεις και με δημιουργούς όπως ο Τραβασσάρος να γεφυρώνει την άφιξη του καινούργιου με τη συνέχεια της παράδοσης, λαμβάνοντας ειδικότητα στα χειροποίητα υφαντά, με καλύτερους συνεργάτες του τούς σαρακατσάνους νομάδες της Θράκης που του προμήθευαν τα κεντημένα μοτίβα τους. Τα επόμενα βήματά του είναι μεγάλα.
Ο δημιουργός τολμά να συνδυάσει υφαντά με νέες υφαντουργικές ύλες, να προτείνει βυζαντινά μοτίβα σε γεωμετρικές φόρμες. Οι πειραματισμοί βρίσκουν απήχηση σε οράματα πωλήσεων στο εξωτερικό. Το αφήγημα διακόπτεται όταν το Χίλτον όπου έχει το κατάστημά του κλείνει για ανακαίνιση παραμονές των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Από τότε έχουν αλλάξει πολλά στο σύστημα της μόδας. Ομως η περίπτωση Τραβασσάρου αξίζει σίγουρα να διερευνηθεί περισσότερο.














