Εχουμε να δούμε πολλά ακόμα…

Στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο» έγραφα ότι θα ήθελα το ντέρμπι Παναθηναϊκός – ΑΕΚ να λήξει ισόπαλο, όπερ και εγένετο. Το ήθελα διότι θεωρούσα άδικο να κριθεί ένα πρωτάθλημα σε ένα ματς, λες και μιλάμε για το Κύπελλο Ελλάδος, που δεν το λες και τη σοβαρότερη διοργάνωση του κόσμου. Η ισοπαλία, όπως προέκυψε, μεγαλώνει το δράμα και κάνει τα εναπομείναντα ματς αληθινές δοκιμασίες – κυρίως για τον Παναθηναϊκό. Που ναι μεν έχει στην έδρα του τα δυο παιχνίδια με τις ομάδες της Θεσσαλονίκης (το πρώτο την Τετάρτη με τον ΠΑΟΚ και το τελευταίο τη μεθεπόμενη Κυριακή με τον Αρη…) και είναι βέβαιο πως θα αγωνιστεί με τον Ολυμπιακό στο άδειο Καραϊσκάκη, πλην όμως έχει ένα πρόβλημα στο γκολ. Αν δεν το λύσει δύσκολα θα βγει πρωταθλητής.

Ισοπαλίες

Ο ΠΑΟ στα play offs έχει στη Λεωφόρο δυο λευκές ισοπαλίες (με τον Βόλο και την ΑΕΚ) και μια εύκολη νίκη με τον Ολυμπιακό που του χάρισε δυο γκολ. Στα ματς με τον ΠΑΟΚ και τον Αρη και βέβαια στο άδειο Καραϊσκάκη απέναντι στον Ολυμπιακό (που με τον Βόλο έδειξε μια αντίδραση μετά από τρεις σερί ήττες) ο ΠΑΟ θα χρειάζεται νίκη και οι νίκες απαιτούν γκολ: καμιά φορά ένα μπορεί και να μην αρκεί. Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς προφανώς εκτιμά ότι ο ΠΑΟ μπορεί να κάνει τρεις σερί νίκες στο φινάλε των play offs και για αυτό διάλεξε να παίξει με την ΑΕΚ για να μη χάσει. Διότι αυτό έκανε ο ΠΑΟ την Κυριακή: το έκανε συντεταγμένα και με την πρέπουσα συγκέντρωση, αλλά το έκανε. Χαρακτηριστικό της επιλογής του είναι ότι δεν επιδίωξε να ψάξει στο τέλος τη φάση που θα μπορούσε να του δώσει μια νίκη – πρωτάθλημα. Κι αυτό μολονότι και η ΑΕΚ μετά το 70′ είχε κατεβάσει ταχύτητα.

Προσπάθησε

Το τι θα έκανε ο ΠΑΟ στο ματς που θα μπορούσε να κρίνει το πρωτάθλημα ήταν το μόνο ερωτηματικό στο πολυσυζητημένο ματς: η ΑΕΚ ήταν υποχρεωμένη να παίξει για να κερδίσει κι αυτό προσπάθησε. Εχασε περισσότερες ευκαιρίες, έπαιξε πολύ περισσότερο ποδόσφαιρο, αλλά έχοντας απροσδόκητα χτυπηθεί από μια ίωση πριν από το ματς δεν είχε τη συνηθισμένη ένταση στο παιχνίδι της. Και δεν είχε και μεγάλες βοήθειες από τον πάγκο της. Ο Πινέδα, παρά τα προβλήματά του, κατάφερε να αντικαταστήσει τον τραυματία Ρότα παίζοντας ως ακραίος αμυντικός (δηλαδή σε μια θέση που δεν τον είχαμε δει ποτέ), αλλά ο Αμραμπατ, ο Μάνταλος, ο Φερνάντες κι ο Σιμάνσκι που ήρθαν από τον πάγκο αυτή τη φορά δεν έδωσαν στην ομάδα του Αλμέιδα την αναγκαία και απαραίτητη ώθηση. Στο τέλος του ματς βλέπαμε μια ομάδα που ήθελε να κερδίσει αλλά δεν μπορούσε, δηλαδή την ΑΕΚ, και τον ΠΑΟ που δεν ήθελε να πάρει το παραμικρό ρίσκο – ο καλύτερος παίκτης του άλλωστε ήταν ο τερματοφύλακας Μπρινιόλι. Κάπως έτσι προέκυψε μια λευκή ισοπαλία που δίνει στον ΠΑΟ ένα σημαντικό προβάδισμα για τον τίτλο, αλλά καμία βεβαιότητα.

Μόνο

Το προβάδισμα είναι βαθμολογικό και οφείλεται στο γεγονός ότι ο ΠΑΟ το ντέρμπι που έχασε από την ΑΕΚ στην «ΟΠΑΠ Arena» το έχασε μόνο με 1-0. Τότε ο Λιβάι Γκαρσία αστόχησε σε πέναλτι με το οποίο η ΑΕΚ θα μπορούσε να είχε κερδίσει με 2-0 και να έχει αυτή σήμερα το αβαντάζ. Σε ένα πρωτάθλημα στο οποίο έγινε (και γίνεται…) μεγάλη φασαρία για τη διαιτησία στο γεγονός αυτό υπάρχει ένας κάποιος συμβολισμός: δεν αρκεί να κάνεις τα πάντα για να κερδίζεις ένα πέναλτι, πρέπει και να το αξιοποιήσεις. Και οι διαιτητές απλά παραχωρούν πέναλτι: γκολ δεν βάζουν. Τουλάχιστον όχι ακόμα.

Κάρτες

Παρόλο που ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς έκανε στο τέλος τις συνηθισμένες του δηλώσεις που αφορούσαν το παιχνίδι και τίποτα άλλο, ο ΠΑΟ διαμαρτυρήθηκε και για τις αποφάσεις του πορτογάλου διαιτητή Ντίαζ με δύο tweet που αφορούν το γεγονός ότι ο πορτογάλος διαιτητής δεν απέβαλε με δεύτερη κίτρινη κάρτα δυο φορές τον Μουκουντί και μια τον Βίντα. Δεν είναι τυχαίο που οι δυο στόπερ της ΑΕΚ εμπλέκονται στις φάσεις: ο τρόπος που η ΑΕΚ αμύνεται εμπεριέχει αυτού του είδους το ρίσκο, καθώς οι δυο κεντρικοί αμυντικοί της ομάδας του Αλμέιδα παίζουν πάντα «κολλημένοι» στους κυνηγούς του αντιπάλου και με σκοπό να βγουν στην μπάλα πρώτοι – όταν δεν το κατορθώνουν σε κάθε φάουλ που κάνουν μπορεί να δεχτούν κίτρινη κάρτα. Είναι εντυπωσιακή σύμπτωση ότι η ΑΕΚ γλίτωσε αποβολές στα πιο πολλά ντέρμπι φέτος. Στα δυο ματς της ΑΕΚ με τον ΠΑΟ στα play offs οι διαιτητές φάνηκαν εξαιρετικά ανεκτικοί συγχωρώντας τους στόπερ της αλλά και τον Αμραμπατ, και το ίδιο συνέβη και στα ματς με τον Ολυμπιακό, όπου στην «ΟΠΑΠ Αrena» δεν αποβλήθηκε ο Βίντα και στο  Καραϊσκάκη δεν αποβλήθηκε ο Σιμάνσκι. Αντιθέτως στο ματς της περασμένης Τετάρτης ΑΕΚ – ΠΑΟΚ (4-0) αποβλήθηκε ο Κάργας (και πολύ σωστά) και η Ενωση βρέθηκε να παίζει με παίκτη παραπάνω για ογδόντα λεπτά. Αλλά ο Κάργας δεν είχε κάνει τίποτα διαφορετικό από όσα έχουν κάνει παίκτες της ΑΕΚ σε άλλα ματς.

Ανοχή

Από τα πολλά που έχουν ακουστεί για τη διαιτησία, η ανοχή στο σκληρό παιχνίδι είναι το μεγαλύτερο αμάρτημα των διαιτητών που διεύθυναν τα ντέρμπι – κυρίως γιατί το κριτήριο που εφαρμόστηκε ήταν διαφορετικό. Στην Ελλάδα πιστεύουμε πως ένα πέναλτι που δίνεται ελαφρά τη καρδία ή ένα γκολ που μετρά ενώ δεν θα έπρεπε, μπορούν να κρίνουν ένα αποτέλεσμα: στην πραγματικότητα δεν συμβαίνει πολλές φορές – αν μια καλή ομάδα έχει χρόνο και σοβαρό επιθετικό παιχνίδι ένα γκολ μπορεί να το βρει και να ξεπεράσει την όποια αδικία. Μια αποβολή όμως μεταβάλει τη συνθήκη διεξαγωγής του ματς: μια ομάδα που παίζει με παίκτη λιγότερο δεν μπορεί εξίσου εύκολα να πρεσάρει ψηλά π.χ. και είναι πάντα υποχρεωμένη να αφήσει την μπάλα στον αντίπαλο περισσότερο. Η ΑΕΚ το γνωρίζει και για αυτό κι αυτή χθες φώναζε ζητώντας αποβολή του Βραζιλιάνου του ΠΑΟ Μπερνάρ όταν αυτός με το χέρι χτύπησε στο κεφάλι τον Ρότα. Μόνο που το χτύπημα του Μπερνάρ (για το οποίο δεν δόθηκε ούτε φάουλ!) μοιάζει μάλλον τυχαίο, ενώ οι φάσεις του Μουκουντί π.χ. απαιτούν απλή εφαρμογή του κανονισμού. Κι αυτή δεν την είδαμε.

Ρόλος

Οι διαιτητές θα παίξουν σημαντικό ρόλο και στα τελευταία ντέρμπι της σεζόν. Κι αν, όπως μαθαίνω, η UEFA διαμήνυσε με επιστολή της ότι μετά από όσα έγιναν τελευταία δεν θα ξανασχοληθεί για να έρθουν elite διαιτητές, έχουμε να δούμε πολλά ακόμα…