Ξενιτεμένο μου, πουλί

Ο Ερικ Μιλτιάδης Εντμαν, ο εκπρόσωπος του προέδρου Βαρουφάκη, δεν είναι κανένας τυχαίος. Οπως διαβάζω στο βιογραφικό του, έφυγε από την Ελλάδα το 2010. Πήρε δίπλωμα ΒΑ στην Ιστορία και την Πολιτική από το βρετανικό Πανεπιστήμιο του Εξετερ, και MSc στην Πολιτική Κοινωνιολογία από την LSE. Το 2015 μετακόμισε
στις Βρυξέλλες «όπου εργάστηκε για τρία χρόνια σε διάφορες ΜΚΟ», όπως διαβάζω στο βιογραφικό του. Μετά γνώρισε τον Βαρουφάκη, καταλαβαίνετε τι ακολούθησε, οπότε το 2019 πια ο Ερικ επέστρεψε στην Ελλάδα και ανέλαβε «Campaign Manager for MeRA25» στις εκλογές εκείνου του καλοκαιριού.

Πρόσφατα, όταν ανέλαβε εκπρόσωπος Τύπου δήλωσε: «Είναι μεγάλη μου χαρά που επιστρέφω στην Ελλάδα. Οντας παιδί της κρίσης, κάθε ευκαιρία που με γυρνάει στην πατρίδα από την ξενιτιά είναι ευπρόσδεκτη». Ξενιτιά; Συγγνώμη, τον είχαν στα ορυχεία
του Βελγίου τον Ερικ να σκάβει; Οπως προκύπτει από το βιογραφικό του, με το που τελείωσε το σχολείο στην Αθήνα πήγε κατευθείαν στη Βρετανία για σπουδές και από εκεί, όπως και τόσοι άλλοι συνομήλικοί του, έψαξε για επαγγελματικές ευκαιρίες στις Βρυξέλλες.

Μπράβο στο καλό παιδί και το άξιο παλικάρι! Δεν το λες όμως και ξενιτεμό – σωστά; Δεν ήταν στην ίδια θέση με τον γιατρό, τον μηχανικό, τον σερβιτόρο, που αναγκάστηκαν να διακόψουν τη σταδιοδρομία τους εδώ για να τη συνεχίσουν στο εξωτερικό. Είτε με κρίση είτε χωρίς, ο Ερικ στην Αγγλία θα πήγαινε για σπουδές. Μάλιστα, για να φύγει κατευθείαν στο εξωτερικό, υποθέτω ότι θα τελείωσε το ΙΒ σε κάποιο ιδιωτικό σχολείο. Και, πάντως, πριν από το 2010, που έφυγε για σπουδές, δεν αναφέρει καμία άλλη επαγγελματική δραστηριότητα. Δεν νομίζω, φέρ’ ειπείν, ότι δούλεψε γκαρσονάκι και τέλειωσε το νυχτερινό.

Συνεπώς, μήπως τα φουσκώνει λιγάκι ο Ερικ, το παιδί της ξενιτιάς; Μήπως δίνει λίγο περισσότερο πόνο; Ετσι νομίζω. Ομως, εμένα τουλάχιστον καθόλου δεν με ενοχλεί η μέθοδος του μυθοπλαστικού εξωραϊσμού της πεζής πραγματικότητας. Πολύ περισσότερο όταν το παράδειγμα το δίνει ο ίδιος ο Βαρουφάκης. Θυμίζω ότι το 2015, στο επίσημο βιογραφικό του, που ήταν αναρτημένο στην αγγλόφωνη ιστοσελίδα του ΕΚΠΑ, ο Βαρουφάκης ανέφερε ότι έφυγε για σπουδές στην Αγγλία το 1979, επειδή κινδύνευε από τη χούντα. Αναλόγως εξωραΐζει τη δική του περιπέτεια ο Ερικ. Πολύ σωστά λοιπόν είναι εκπρόσωπος του κόμματος. Η μίμηση είναι η βαθύτερη κολακεία και πρέπει να ανταμείβεται.

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΡΕΧΟΥΜΕ

Είναι λυπηρό, είναι όμως και αποκαλυπτικό της έκτασης του προβλήματος, ότι ο Πρόεδρος της Κύπρου υποχρεώνεται να δίνει συνεντεύξεις, προκειμένου να υπερασπιστεί τον μηχανισμό εφαρμογής κυρώσεων. Εναν μηχανισμό κυρώσεων, τον οποίο ευγενώς προσέφεραν στην Κύπρο (με τρόπο που δεν μπορούσε να αρνηθεί…) οι ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο και εκείνη ασμένως απεδέχθη. Είναι φυσικό ο πολιτικός κόσμος στη Λευκωσία να έχει υποστεί έναν ισχυρό κλονισμό, όσο και αν προσπαθεί να το κρύψει.

Δεν είναι αστείο να σου υπαγορεύουν μηχανισμό κυρώσεων εις βάρος κυπρίων πολιτών και κυπριακών εταιρειών και μάλιστα με την κατηγορία ότι τα συγκεκριμένα κυκλώματα διευκόλυναν την κίνηση ρωσικών κεφαλαίων και μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και την επιβολή κυρώσεων. Πάλι καλά να λέμε, δηλαδή, που η Κύπρος ανήκει στη Δύση (όσο και αν αυτό δεν αρέσει στους νοσταλγούς του Τρίτου Κόσμου), οπότε αυτό εξασφαλίζει ευμενέστερη  μεταχείριση για την αποφυγή του σκανδάλου και του περαιτέρω διεθνούς διασυρμού. Από την άλλη πλευρά, όμως, η επιείκεια αυτή δεν αφήνει περιθώρια παρεκκλίσεων από την εφαρμογή των κυρώσεων. Ετσι ο Νίκος Χριστοδουλίδης βρίσκεται στην ανυπόφορα δεινή θέση να δηλώνει: «Δεν είμαστε εδώ για να προστατεύσουμε οποιουσδήποτε, αν υπάρχουν, που παραβιάζουν τις κυρώσεις». Πώς είπατε; Αν υπάρχουν; Μα, όλη η φασαρία γίνεται επειδή για πρώτη φορά επιβάλλονται κυρώσεις σε κυπρίους πολίτες και στις εταιρείες τους! Το θέμα είναι αν υπάρχουν και άλλοι…