Το οικονομικό κόστος της σύγκρουσης Αμερικής – Κίνας

Το αμερικανικό κοινό πρέπει να γνωρίζει τι διακυβεύεται όταν οι ηγέτες του αναθεωρούν μια ζωτικής σημασίας οικονομική σχέση (με την Κίνα).

Αυτοί οι υπολογισμοί του κόστους της σύγκρουσης που βασίζονται σε μοντέλα συνεπάγονται έναν στασιμοπληθωριστικό συνδυασμό χαμηλότερης παραγωγής και υψηλότερου πληθωρισμού – σχεδόν ασήμαντο στοιχείο στο σημερινό εύθραυστο οικονομικό κλίμα. Και συνδυάζονται με την οικονομική θεωρία. Οι χώρες συναλλάσσονται με άλλες για να αποκομίσουν τα οφέλη του συγκριτικού πλεονεκτήματος. Τόσο οι εισερχόμενες όσο και οι εξωτερικές ροές επενδύσεων επιδιώκουν να επιτύχουν παρόμοια οφέλη, προσφέροντας αποδοτικότητα για πολυεθνικές εταιρείες που αντιμετωπίζουν υψηλότερο κόστος στις εγχώριες αγορές τους και προσελκύοντας ξένα κεφάλαια για να υποστηρίξουν την επέκταση της εγχώριας ικανότητας και τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Ανεξάρτητα από τα διαφορετικά πολιτικά συστήματα και τις οικονομικές δομές τους, αυτό ισχύει τόσο για την Αμερική όσο και για την Κίνα. Επομένως, η σύγκρουση θα μειώσει αυτά τα οφέλη.

Ωστόσο, υπάρχει μια σημαντική ανατροπή για τις ΗΠΑ: μια χρόνια έλλειψη εγχώριας αποταμίευσης ρίχνει τις οικονομικές συνέπειες της σύγκρουσης με την Κίνα σε πολύ διαφορετικό πρίσμα. Το 2022, η καθαρή αποταμίευση στις ΗΠΑ έπεσε μόλις στο 1,6% του εθνικού εισοδήματος, πολύ κάτω από τον μακροπρόθεσμο μέσο όρο του 5,8% από το 1960 έως το 2020. Για να επενδύσουν και να αναπτυχθούν, οι ΗΠΑ εκμεταλλεύονται πλήρως το «υπερβολικό προνόμιο» του δολαρίου ως το κυρίαρχο αποθεματικό νόμισμα στον κόσμο και εισάγουν ελεύθερα πλεόνασμα αποταμιεύοντας από το εξωτερικό, έχοντας ένα τεράστιο έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών και πολυμερές εμπορικό έλλειμμα για να προσελκύσουν ξένα κεφάλαια.

Ως εκ τούτου, τα οικονομικά συμφέροντα της Αμερικής είναι στενά ευθυγραμμισμένα με τις υπερμεγέθεις ανισορροπίες του εμπορίου και των ροών κεφαλαίων. Αποκλείοντας μια εξαιρετικά απίθανη αναζωπύρωση της εγχώριας αποταμίευσης των ΗΠΑ, η διακύβευση αυτών των ροών για οποιονδήποτε λόγο – ας πούμε, ανησυχίες για την ασφάλεια σχετικά με την Κίνα – δεν είναι χωρίς σημαντικές οικονομικές και χρηματοοικονομικές συνέπειες. Οι συνέπειες θα έχουν τη μορφή βραδύτερης οικονομικής ανάπτυξης, υψηλότερου πληθωρισμού και πιθανώς ασθενέστερου δολαρίου.

Αυτό δεν είναι ιδανικό αποτέλεσμα για μια οικονομία των ΗΠΑ που βρίσκεται ήδη σε ένα επισφαλές σημείο του επιχειρηματικού κύκλου. Ενας συμβιβασμός για την εθνική ασφάλεια δεν πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη. Ούτε όμως θα πρέπει η τάση των ΗΠΑ να διαφημίζουν υπερβολικά την απειλή για την ασφάλεια να γίνει αποδεκτή με τυφλή πίστη.

Ο Στίβεν Ρόουτς είναι πρώην πρόεδρος της Morgan Stanley Asia και επικεφαλής οικονομολόγος της εταιρείας. Είναι μέλος του διδακτικού προσωπικού του Yale University