O Xoυάνγκ δείχνει τον δρόμο
Ο Νοτιοκορεάτης έχει εξελιχθεί σε παίκτη - κλειδί για την εντεκάδα του Ολυμπιακού και η περίπτωσή του αποτελεί πυξίδα για τους μεταγραφικούς στόχους της ομάδας
Ο Ινμπόμ Χουάνγκ έχει αποδείξει με κάθε τρόπο τη χρησιμότητά του για τον Ολυμπιακό, γι’ αυτό και είναι ψηλά στην προτίμηση κάθε προπονητή μέχρι τώρα
Ηταν ζεστές ημέρες του περασμένου καλοκαιριού. Ο Ολυμπιακός κυνηγούσε μια καλή μεταγραφή και αυτό δεν είναι ακριβώς… είδηση, καθόσον πάντα στο Λιμάνι αναζητούν ποιοτικούς παίκτες. Ξαφνικά, σκάει το θέμα με τον Ινμπόμ Χουάνγκ, έναν γνωστό παίκτη από τη Νότια Κορέα αλλά μόνο για τους πολύ ψαγμένους. Βλέπετε, το ευρύ κοινό είχε στον νου από το κορεάτικο ποδόσφαιρο μόνο τον… Σον της Τότεναμ. Ο Χουάνγκ ήρθε, φωτογραφίστηκε με σφιγμένες τις γροθιές στο «Γ. Καραϊσκάκης», χαμογέλασε, ολοκληρώθηκε το τελετουργικό. Λίγοι ανέμεναν τη συνέχεια σε ένα ερυθρόλευκο τοπίο που έδειχνε να έχει ανακατατάξεις…
Η πρεμιέρα του Χουάνγκ έγινε στο ευρωπαϊκό ματς του Ολυμπιακού με τον Απόλλωνα Λεμεσού εκτός έδρας. Μετά τον Δεκαπενταύγουστο. Μπήκε και σάρωσε ο παίκτης, ένας άνεμος αισιοδοξίας και δημιουργίας, σαν τα μελτέμια του όγδοου μήνα του χρόνου. Δεν ήταν το γκολ που σημείωσε στο (τελικό) 1-1. Κυρίως επρόκειτο για τη ζωντάνια που έδωσε σε μια μεσαία γραμμή που αποτελείτο από παίκτες που δεν έτρεχαν σε φουλ ρυθμούς. Εντέλει, σε βάθος χρόνου και ύστερα από την πάροδο αρκετών μηνών, όλοι μπορούν να αντιληφθούν τι σημαίνει Ινμπόμ Χουάνγκ για τον Ολυμπιακό: μια σβούρα στη γραμμή των χαφ, ένας παίκτης με εξαιρετική τεχνική κατάρτιση, ικανότητα να κάνει άμεσα το κοντρόλ και την ίδια στιγμή με θαυμαστή προσποίηση να αλλάζει κατεύθυνση αφήνοντας «άγαλμα» τον (εκάστοτε) αντίπαλό του και να αποκτά έτσι πλεονέκτημα και υπεραριθμία η ομάδα του. Τι άλλο; Αρέσκεται να παίζει κάθετα, πάει να πει όχι οριζόντια και να απλώνει το παιχνίδι, αλλά να επιτίθεται κατά μέτωπο, ενώνοντας με τον τρόπο του τις γραμμές. Θα μπορούσε κάποιος να τον αποκαλέσει παίκτη-εύρημα και δικαίως καμαρώνουν στον Ολυμπιακό για τον άσο που έδωσε τα διαπιστευτήριά του και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του Κατάρ τον περασμένο χειμώνα. Εχει ήδη αγωνιστεί σε 27 ματς της ελληνικής Λίγκας και μετρά 2.436′ συμμετοχής. Δεν είναι λίγα. Αντίθετα, είναι ο πρώτος Ερυθρόλευκος στον συγκεκριμένο τομέα! Οποιος προπονητής και να κρατά το τιμόνι, τον Χουάνγκ εμπιστεύεται. Οχι άδικα. Το δε γκολ του στο πρόσφατο 2-1 του Κυπέλλου με την ΑΕΚ, μια ζωγραφιά.
Πώς προκύπτει όλο αυτό το στόρι για τον καταλύτη της ενδεκάδας του Ολυμπιακού τούτη τη σεζόν; Πολύ απλά διότι στο Λιμάνι έχουν βγάλει το συμπέρασμα πως πρέπει να επενδύσουν σε τέτοιους ποδοσφαιριστές. Ναι, ασφαλώς και θα αν προκύψει ευκαιρία με κάποιο «βαρύ χαρτί» δεν θα την αφήσουν και εξάλλου δεν πρέπει να μένει κάποιος στην εφετινή χρονιά, αλλά να θυμάται πως έμπειροι παίκτες όπως ήταν ο Βαλμπουενά ή ο Ελ Αραμπί έχουν βγει και με το παραπάνω. Δεν είναι κανόνας πως όλοι θα έχουν την πορεία του Μαρσέλο ή του Βρσάλικο. Απλά, ο Χουάνγκ μοιάζει με όαση, ένας παίκτης ταχυδυναμικός που θαυμάζεται και από τους αντιπάλους, τον παραδέχονται δηλαδή οι προπονητές που συνήθως φτιάχνουν ή έστω αναζητούν συστήματα για να του περιορίσουν τη δράση.
Επιβεβλημένη η ανανέωση
Τώρα, το «γιατί» οι Ερυθρόλευκοι θέλουν ποδοσφαιριστή με τα χαρακτηριστικά του Νοτιοκορεάτη, μοιάζει εξαιρετικά απλό: η ανανέωση κρίνεται ως επιβεβλημένη ή για να ειπωθεί διαφορετικά, χρειάζεται αλλαγή σελίδας. Με φρέσκο αίμα και αρκετό τρέξιμο, πάθος και πείσμα, στοιχεία που απαιτεί το σύγχρονο ποδόσφαιρο. Αυτός αναμένεται να είναι ο… οδηγός για τις μεταγραφές του καλοκαιριού. Χωρίς να παραγνωρίζει κάποιος ότι το μείγμα έμπειρων και ποδοσφαιριστών νεότερης ηλικίας, σε μια ομάδα απαιτητική όπως είναι ο Ολυμπιακός, ενίοτε φέρνει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.
Οταν όμως θέλεις να προχωρήσεις σωστά, έχεις γρήγορα μπακ και «πνίγεις» όσους έχεις απέναντί σου στον χώρο του κέντρου. Αποκτάς πλεονέκτημα σημαντικό. Ο Ινμπόμ Χουάνγκ, εκτός όλων των άλλων, κάνει γκελ και για τον κάτωθι λόγο: δείχνει δεμένος με την ομάδα, οσάκις καλείται να προσφέρει το κάνει στο 100%, φροντίζει να ξεπερνά τους όποιους μικροτραυματισμούς τον ταλαιπωρούν και θέλει να βγει μόνο μετά το τέλος της μάχης. Εχοντας πρώτα ξεκουραστεί στο χορτάρι, εντελώς εξαντλημένος από την υπερπροσπάθεια…














