Ξέρει πριν απ’ όλους αν θα πετύχει ή όχι

Από τη στιγμή που ο Παναθηναϊκός αποφάσιζε να τελειώσει τη συνεργασία του με τον Ντέγιαν Ράντονιτς, η επιλογή για την επόμενη μέρα δεν θα σήκωνε… εκπτώσεις. Η διοίκηση της ομάδας έχει αναφέρει σε όλους τους τόνους πως του χρόνου θα εμφανίσει μια εντελώς διαφορετική ομάδα. Με παίκτες από το πάνω ράφι, μια ομάδα περισσότερο «πλούσια». Ή και πλούσια, αν προτιμάτε. Με εισαγωγικά η λέξη όσον αφορά τα ονόματα. Χωρίς εισαγωγικά όσον αφορά το μπάτζετ. Κι όταν στοχεύεις σε παίκτες από το υψηλότερο επίπεδο του ευρωπαϊκού μπάσκετ, παίκτες όπως ο Βιλντόζα, ο Καμπάτσο, ο Λεσόρ, τότε θα στοχεύσεις και σε προπονητή από το υψηλότερο επίπεδο.

Δεν είχε προλάβει να στεγνώσει καλά-καλά το μελάνι από την ανακοίνωση αποχώρησης του Ράντονιτς και τα δημοσιεύματα για τον Πάμπλο Λάσο έδιναν κι έπαιρναν. Σε Ελλάδα και Ισπανία. Ενα σενάριο, πάντως, που πολύ σύντομα πήρε τον αρνητικό δρόμο. Και το ίδιο σύντομα ο Παναθηναϊκός κοίταξε μια άλλη επιλογή, εξίσου εντυπωσιακή από πλευράς ονόματος και επιτυχιών. Ο Εργκίν Αταμάν συνδυάζει όλα όσα θέλει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος για την επόμενη μέρα του Παναθηναϊκού: εμπειρία στο υψηλότερο επίπεδο, γνώση του πρωταθλητισμού στην Ευρωλίγκα, σπουδαίες παραστάσεις και εικόνες όχι μόνο στην κορυφαία διοργάνωση της Ευρώπης, αλλά και σε ένα πρωτάθλημα άκρως ανταγωνιστικό σαν αυτό της Τουρκίας. Με λίγα λόγια, ο Παναθηναϊκός θέλει να βάλει στον πάγκο του έναν από τους καλύτερους προπονητές στην Ευρώπη. Και μαζί του να επιστρέψει στα Final 4 και στη διεκδίκηση του έβδομου ευρωπαϊκού.

Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος είχε εξαρχής στοχεύσει σε top προπονητή, που θα έχει φάει με το… κουτάλι τον πρωταθλητισμό. Ο Λάσο, ο Γιασικεβίτσιους, ο Πασκουάλ και φυσικά ο Αταμάν είναι τέτοιες περιπτώσεις, με τον καθένα να έχει τη δική του φιλοσοφία. Αυτό, ωστόσο, που μέτρησε για τον τούρκο τεχνικό και παρουσιάζεται ως το φαβορί ήταν και το πρόσφατο και εξαιρετικά πετυχημένο rebuilding που έκανε στην Εφές. Και το οποίο είναι αυτό ακριβώς που χρειάζεται ο Παναθηναϊκός. Ναι, ο Αταμάν ξεκίνησε την πορεία του στην Εφές χτίζοντας μια ομάδα από την αρχή. Μπορεί όλοι να στέκονται στις δύο σερί κατακτήσεις της Euroleague, που ήρθαν με σπουδαίο μπάσκετ αλλά και ένα ρόστερ πανάκριβο, όμως όταν ο Αταμάν αναλάμβανε την Εφές πριν από έξι χρόνια περίπου εκείνη δεν ήταν παρά στην τελευταία θέση της Euroleague. Τον Νοέμβριο του 2017 έπειτα από μια ήττα από την Μπασκόνια, ο Βέλιμιρ Περάσοβιτς έφευγε από τους Τούρκους και άνοιγε τον δρόμο στον Εργκίν Αταμάν. O οποίος το καλοκαίρι του 2018 πήρε το ελεύθερο για να τα αλλάξει όλα. Με ένα μπάτζετ όχι δυσθεώρητο, όπως τα τελευταία χρόνια, αλλά ικανοποιητικό. Και ικανό να στείλει την Εφές από την τελευταία θέση στην 4η και στη συνέχεια σε Final 4, αφήνοντας έξω την Μπαρτσελόνα. Πέρασε και τη Φενέρ του Ομπράντοβιτς στα ημιτελικά, ηττήθηκε στον τελικό από την ΤΣΣΚΑ του Ιτούδη. Ολα αυτά; Μέσα σε έναν χρόνο.

Ακολούθησε μια χρονιά που η τουρκική ομάδα έπαιζε εντυπωσιακό μπάσκετ και ήταν το αδιαφιλονίκητο φαβορί κατά γενική ομολογία, ωστόσο η COVID-19 της χάλασε τα σχέδια και η σεζόν ακυρώθηκε. Η απόλυτη δικαίωση ήρθε τα δύο επόμενα χρόνια με back to back κατάκτηση της Euroleague. Παίκτες όπως οι Μίτσιτς και Λάρκιν έγιναν φόβος και τρόμος κάθε αντίπαλης ομάδας κι έφτασαν να αμείβονται με αστρονομικά ποσά, αλλά ο Αταμάν ήταν αυτός που τους πήρε και τους διαχειρίστηκε ιδανικά για να βρεθούν στο κορυφαίο επίπεδο.

Σκληρός

Δεν είναι από τους προπονητές που οι σχέσεις του με τους παίκτες δεν είναι καλές. Το αντίθετο. Σε όλη αυτή την πορεία του στην Εφές, δηλαδή στην ομάδα στην οποία επί της ουσίας έφτιαξε περισσότερο από οπουδήποτε αλλού το όνομά του, ο Αταμάν συνεργάστηκε με πάρα πολύ μεγάλα ονόματα. Με παίκτες… βεντέτες. Τα αποδυτήρια μύριζαν σταριλίκι, αλλά ο Τούρκος είχε τον τρόπο να τα διαχειριστεί. Πολλές φορές κάνοντας και τα στραβά μάτια, προκειμένου να μη χαλάσει το κλίμα που υπήρχε. Αλλά τους όρους τούς έβαζε πάντα εκείνος. Οπως συνέβη τη φετινή σεζόν με τον Λάρκιν. Οσο σέβεται τις μεγάλες προσωπικότητες, άλλο τόσο περιμένει κι από εκείνους τον ανάλογο σεβασμό. Δεν συνέβη αυτό με τον Σέιν Λάρκιν ο οποίος μέσα στην τρέχουσα σεζόν κατηγόρησε δημόσια τον προπονητή του. Ο Αταμάν όχι μόνο δεν… μάσησε, αλλά με τον τρόπο του τιμώρησε την παραβατική συμπεριφορά του μεγάλου του αστεριού.

Το πλέον χαρακτηριστικό στοιχείο της προσωπικότητάς του όμως είναι ότι ο τούρκος προπονητής δεν μασάει τα λόγια του. Ακόμα και αν αυτά μπορεί καμιά φορά να δείχνουν έπαρση. Ο ίδιος το ονομάζει σιγουριά και αυτοπεποίθηση. «Σε λίγες μέρες θα με βλέπετε ξανά με τις γροθιές μου υψωμένες. Θα πάρουμε τη δεύτερη συνεχόμενη Ευρωλίγκα» είχε πει πριν από το Final 4 του Βελιγραδίου. Τα λόγια του βγήκαν αληθινά. Οπως βγήκαν και τα φετινά. «Δεν έχουμε πλέον ελπίδα πρόκρισης. Ξεχάστε το. Μπορείτε να μιλάτε για τις άλλες ομάδες» είπε τέσσερις αγωνιστικές πριν από το φινάλε της regular season. Ανέλαβε την ευθύνη της αποτυχίας και στο τελευταίο ματς με δάκρυα στα μάτια επί της ουσίας προανήγγειλε το αντίο του από την Εφές. Οσο για το μέλλον του; Πολύ σύντομα θα μάθουμε αν αυτό θα είναι στα μέρη μας.