Χτυπούσαν κατσαρόλες την ώρα του διαγγέλματος του Μακρόν

Να γυρίσει τη σελίδα της αμφιλεγόμενης συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης που επέβαλε και να επανεκκινήσει την προεδρία του επιχείρησε χθες το βράδυ ο Εμανουέλ Μακρόν με το τηλεοπτικό διάγγελμα που απηύθυνε στους Γάλλους έπειτα από τρεις μήνες μαζικών λαϊκών κινητοποιήσεων, συνοδεία αρκετών επεισοδίων. Ο γάλλος πρόεδρος χαρακτήρισε για μία ακόμα φορά «απαραίτητη» την επίμαχη μεταρρύθμιση, αναγνώρισε ωστόσο πως «δεν είναι αποδεκτή» και διαβεβαίωσε ότι ακούει την «οργή» των Γάλλων. «Κανείς δεν μπορεί να κωφεύει σε αυτή την αξίωση για κοινωνική δικαιοσύνη», δήλωσε δίνοντας στον εαυτό του «100 ημέρες» προκειμένου να βρει το μονοπάτι του «κατευνασμού» και της «ενότητας», και δεσμευόμενος για εντατικοποίηση των κυβερνητικών προσπαθειών σε τρεις τομείς: την απασχόληση, και ειδικότερα τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των εργαζομένων και την κατάρτιση των νέων, τη δικαιοσύνη, καθώς και την υγεία και γενικότερα τις κοινωνικές υπηρεσίες. Η υπόλοιπη χώρα, ωστόσο, δεν δείχνει διατεθειμένη να γυρίσει σελίδα. Την ώρα του διαγγέλματος, και ανταποκρινόμενοι σε κάλεσμα της Αριστεράς, διαδηλωτές βάλθηκαν να χτυπούν κατσαρολικά μπροστά σε δημαρχεία του Παρισιού και άλλων πόλεων, αρνούμενοι να ακούσουν κάποιον «που δεν τους ακούει». Για ένα διάγγελμα «εκτός πραγματικότητας» και έναν πρόεδρο από «αδιάφορο» έως «πυρομανή» έκανε λόγο η αντιπολίτευση.

Η περιφρόνηση

Ο Εμανουέλ Μακρόν υπέγραψε το νομοσχέδιο που προβλέπει σταδιακή αύξηση, έως το 2030, του ορίου συνταξιοδότησης από τα 62 στα 64 έτη νωρίς το πρωί του Σαββάτου, λιγότερο από ένα 24ωρο αφότου το Συνταγματικό Συμβούλιο επικύρωσε την ουσία της μεταρρύθμισης κι ενώ τα συνδικάτα τού ζητούσαν να το αναβάλει. Η σπουδή αυτή εξελήφθη ως μία ακόμα «πρόκληση» – για μία «επονείδιστη» απόφαση έκανε λόγο η γενική γραμματέας του CGT, Σοφί Μπινέ, σημάδι μιας βαθιάς «περιφρόνησης» τη χαρακτήρισε ο ομόλογός της στο μετριοπαθέστερο CFDT, Λοράν Μπερζέ. «Θα δώσουμε τη μάχη μέχρι τέλους», υποσχέθηκε ο Μπερζέ ζητώντας να «χαλάσει κόσμος» την Πρωτομαγιά, οπότε και θα προγραμματίζεται ο επόμενος, 13ος κατά σειρά, γύρος απεργιών και διαδηλώσεων. Σε ένα «παλιρροϊκό κύμα» κατά της κυβέρνησης υπόσχεται να μετατρέψει την εργατική Πρωτομαγιά και η αριστερή αντιπολίτευση, χωρίς να έχει εγκαταλείψει παράλληλα τις ελπίδες ότι το Συνταγματικό Συμβούλιο θα επικυρώσει, στις 3 Μαΐου, το δημοψήφισμα κοινής πρωτοβουλίας που ζητεί. «Δεν νομίζω ότι έχω νιώσει ποτέ μεγαλύτερη αβεβαιότητα για το πολιτικό μέλλον της χώρας μου», δήλωσε χαρακτηριστικά στην ισπανική «El Pais» ο βετεράνος πολιτικός αναλυτής και συγγραφέας Ντομινίκ Μουαζί.

Δύο σενάρια

Ο ίδιος αφήνει ανοιχτά για τη συνέχεια δύο σενάρια. Το πρώτο είναι και αυτό που εύχεται ο ίδιος ο Μακρόν: «Την Πρωτομαγιά θα γίνουν μεγάλες διαδηλώσεις κατά του νόμου. Κατόπιν όμως θα πάρουν τον πρώτο λόγο η άνοιξη και το καλοκαίρι. Το φθινόπωρο θα διοργανωθεί στη Γαλλία το Παγκόσμιο Κύπελλο Ράγκμπι. Πλησιάζουμε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2024 (που θα πραγματοποιηθούν στο Παρίσι). Η Παναγία των Παρισίων επαναλειτουργεί θριαμβευτικά. Οι Γάλλοι παραιτούνται και ο Μακρόν κερδίζει». Σε αυτό το σενάριο, άλλωστε, ο γάλλος πρόεδρος προσπαθεί να εξισορροπήσει την αντιδημοφιλή συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση με άλλες, δημοφιλείς μεταρρυθμίσεις. Και στο άλλο;

Η δημοσκόπηση

Εδώ, ο Μουαζί δεν κάνει ακριβείς προβλέψεις, απλώς θυμίζει πως παραμονές της προγραμματισμένης επίσκεψης στη Γαλλία του βασιλιά Καρόλου, που τελικά ακυρώθηκε λόγω της κρίσης και των ταραχών, δημοσιοποιήθηκε μία «σοκαριστική» δημοσκόπηση που έδειχνε ότι ένα 70% των Βρετανών βλέπει θετικά τη μοναρχία, ενώ ένα 70% των Γάλλων βλέπει αρνητικά τον Μακρόν. «Υπάρχει κάτι νέο στην αντίσταση στον Μακρόν: αυτή η οργή, αυτό το μίσος», επισημαίνει ο γάλλος πολιτικός αναλυτής. «Τον απορρίπτουν όπως κανέναν άλλο πρόεδρο πριν από εκείνον. Επικρατεί το θυμικό: ένας πρόεδρος υπερβολικά νέος, υπερβολικά ωραίος, υπερβολικά πλούσιος, υπερβολικά καλλιεργημένος, υπερβολικά αλαζόνας. Συμβολίζει όλα όσα δεν είναι η πλειοψηφία των Γάλλων… Βιώνουμε μία πρωτοφανή κατάσταση», καταλήγει ο Μουαζί, «η θέση του προέδρου προστατεύεται από τον νόμο [δεν μπορεί να καθαιρεθεί] αλλά για μία πλειοψηφία των Γάλλων δεν είναι νόμιμος». Χωρίς πλειοψηφία στην Εθνοσυνέλευση, ο Μακρόν θα δυσκολευτεί να κυβερνήσει. Και στο μεταξύ οι κρίσεις θα τρέφουν όλο και περισσότερο τα άκρα. Τα τέσσερα χρόνια που μεσολαβούν μέχρι τις επόμενες προεδρικές εκλογές θα κυλήσουν αργά και βασανιστικά.