Πασχαλινές ονειροπολήσεις

Ξαφνιάστηκα σαν να είχα ξυπνήσει σε έναν διαφορετικό κόσμο. Χάζευα τις (ανύπαρκτες) ειδήσεις των ημερών στο Ιντερνετ και είδα τον τίτλο που με συντάραξε: «Στο Χριστοδούλειο Ιδρυμα η Κατερίνα Σακελλαροπούλου». Πώς το είπατε; Χριστοδούλειο; Ανάβλυσε με δύναμη η συγκίνηση και μ’ άρπαξε από τον λαιμό. Χριστοδούλειο; Δηλαδή του Χριστόδουλου του μακαριστού! Τίνος άλλου θα μπορούσε να ήταν με τέτοιο όνομα; Το ίδρυμα που ο αείμνηστος Αρχιεπίσκοπος ήθελε να δημιουργηθεί με όλα τα προσωπικά ενθυμήματά του. Τις στολές του, τις οποίες στην εκκλησιαστική γλώσσα ονομάζουν «άμφια», τα περίπου 120 ζευγάρια παπουτσιών (Church’s και Sebago μόνο), τα 150 ζευγάρια μανικετόκουμπα, τα παράσημά του, τα κοσμήματά του και πόσα άλλα!

Η σχετική επιθυμία του αειμνήστου είχε διατυπωθεί στη διαθήκη του, το θυμάμαι. Νόμισα λοιπόν ότι, χωρίς να το έχω πάρει εγώ είδηση, αθόρυβα και διακριτικά κάποιοι καλοί άνθρωποι έστησαν, επιτέλους, το ίδρυμα του μακαριστού. Πώς να μη συγκινηθώ, με τέτοια παρανόηση που έκανα μόνος μου και αγουροξυπνημένος; Και, φυσικά, μετά από αυτό πήρα φόρα…

Αν αυτή η χώρα διοικείται από τους Monty Python και δεν το ξέρουμε, σκέφτηκα, αν ζω σε χώρα όπου υπάρχει ίδρυμα με τα προσωπικά αντικείμενα του αειμνήστου Χριστόδουλου, τότε γιατί να μην πραγματοποιηθεί μια μέρα και η επιθυμία που διατυπώνεται στην τρίτη διαθήκη του Τσοχατζόπουλου; Γιατί, δηλαδή, να μην υπάρξει μια μέρα το Τσοχατζοπούλειο Ιδρυμα, και μάλιστα στο περιβόητο σπίτι της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, με όλα τα αρχεία (sic) του μεγάλου ανδρός, ώστε να έρχονται οι ιστορικοί του μέλλοντος και να μελετούν τη σκέψη και, κυρίως, τα οράματα του Ακη του Τσοχατζόπουλου; Θα μπορούσε ακόμη και να τεθεί υπό την αιγίδα του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Να γίνει η βάση για τη μελλοντική έδρα Ακη Τσοχατζόπουλου στις Πολιτικές Επιστήμες.

Τέλος πάντων, πήρα φόρα, όπως είπα και άρχισα να φαντάζομαι την τελείωση του Υπαρκτού Ελληνισμού, δηλαδή το τέλος της Ιστορίας – γιατί αυτό θα σήμαιναν όλα τα παραπάνω, που βασίστηκαν στην παρανόηση ενός αγουροξυπνημένου με νοσηρή φαντασία. Βλέπετε, δεν είχα ακούσει ποτέ προηγουμένως, για το Χριστοδούλειο Ιδρυμα, που ιδρύθηκε το 1943 από τον ιερέα Απόστολο Χριστοδούλου για την περίθαλψη των ορφανών παιδιών και το οποίο σήμερα φιλοξενεί είκοσι παιδιά.

ΕΙΝΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ

Το σήμερα δεν επαναλαμβάνεται ποτέ με την ίδια ακριβώς μορφή – γνωστά αυτά, όλοι έχουν ακούσει για τον Ηράκλειτο. Οπως αλλάζει η πραγματικότητα που μας περιβάλλει, έτσι αλλάζουμε και εμείς. Αλλάζουν οι ιδέες μας για τον κόσμο, οι εκτιμήσεις και οι αξιολογήσεις μας, η στάση μας απέναντι στα πράγματα – έχω άδικο; Το βλέπουμε κάθε μέρα στη ζωή και η πολιτική είναι μέρος. Επομένως, γιατί ο καημένος ο Αντώναρος να μην έχει το δικαίωμα να αλλάξει; Γιατί αυτός ο χλευασμός για την πολιτική μεταμόρφωσή του σε αριστερό; Δεν είναι τόσο σπάνιο στο κάτω κάτω. Στο απώτατο παρελθόν, το είδαμε στην περίπτωση της Λιάνας Κανέλλη. Πιο πρόσφατα, στον Πάνο Καμμένο, χάρη στον οποίο η ελληνική Αριστερά μπορεί να υπερηφανεύεται για την αλησμόνητη πενταετία Τσίπρα. Οταν μετακινούνται ογκόλιθοι, γιατί μας ενοχλεί το λιθαράκι που κύλησε αριστερά;

Προσωπικώς, δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία για τη γνησιότητα της μεταμόρφωσής του. Με πείθει η ειλικρίνεια της απάντησής του, όταν του είπαν ότι θα ήταν πιο φυσιολογικό αν πολιτευόταν με το ΠΑΣΟΚ αντί για τον ΣΥΡΙΖΑ: «Ω πα πα! Αυτό είναι απολειφάδι». Αντέδρασε σαν να τον χτύπησε ηλεκτρικό ρεύμα. Ο αιφνιδιασμός του Ευάγγελου ήταν αληθινός, γι’ αυτό και η περιφρόνησή του προς το ΠΑΣΟΚ ειλικρινής, δεν ήταν ατυχής ούτε προσποιητή. Αυτό ακριβώς αποδεικνύει, κατά την κρίση μου, τη γνησιότητα της πολιτικής μεταμόρφωσής του. Σου λέει, με το ΠΑΣΟΚ του μονοψήφιου ποσοστού δεν έχω πιθανότητες εκλογής, ενώ με τον ΣΥΡΙΖΑ του διψήφιου ποσοστού ίσως να έχω. Με άλλα λόγια, αριστερός είναι ο άνθρωπος· δεν είναι κορόιδο! Χρειαζόμαστε ισχυρότερη απόδειξη;

Η τραγωδία του, βέβαια, είναι ότι δεν υπάρχει περίπτωση να εκλεγεί. Το 2012, στο απόγειο της τροχιάς που διέγραψε, έλαβε μόλις 4.465 ψήφους, διαβάζω το σχετικό λήμμα της Βικιπαίδειας. Υστερα από τόσα χρόνια, πόσοι χιουμορίστες με περιουσία στο εξωτερικό και διπλή υπηκοότητα θα βρεθούν για να τον ψηφίσουν;