To brain drain συνεχίζεται

Τα ποσοστά ανεργίας μειώνονται, αλλά μια πιο προσεκτική ματιά δημιουργεί απορίες. Το ποσοστό ανεργίας προκύπτει από τη διαίρεση του αριθμού των ανέργων προς τον οικονομικά ενεργό πληθυσμό, δηλαδή προς τον αριθμό των ατόμων που μπορούν να εργαστούν. Οταν ένα κλάσμα μειώνεται, τότε είτε ο αριθμητής γίνεται μικρότερος ή ο παρονομαστής μεγαλύτερος είτε και τα δύο. Στην προκειμένη περίπτωση, είτε ο αριθμός των ανέργων μειώνεται είτε ο οικονομικά ενεργός πληθυσμός αυξάνεται.

Πράγματι, η μείωση των ποσοστών ανεργίας συνοδεύεται από αύξηση του αριθμού των απασχολουμένων, αλλά χωρίς ανστίστοιχη αύξηση του πληθυσμού που μπορεί να εργαστεί. Αυτό οδηγεί στο συμπέρασμα ότι είτε κάποιοι άνεργοι εξαφανίστηκαν είτε έπαψαν να αναζητούν εργασία. Τα στοιχεία δείχνουν ότι η μείωση των ποσοστών ανεργίας τα τελευταία 12 χρόνια πραγματοποιήθηκε παρά τη μείωση του πληθυσμού ικανού προς εργασία κατά περίπου 1 εκατ. άτομα. Κανονικά, η μείωση του παρονομαστή θα έπρεπε να είχε οδηγήσει σε αύξηση του ποσοστού ανεργίας, εκτός εάν είχε μειωθεί περισσότερο ο αριθμός των ανέργων. Κι αν μειώθηκε ο αριθμός των ανέργων, τότε πού έπιασαν δουλειά και δεν αυξήθηκε ο οικονομικά ενεργός πληθυσμός;

Ανάλυση της Eurobank αποδίδει το φαινόμενο αυτό στο brain drain, το οποίο ήταν μεγαλύτερο από ό,τι έχει εκτιμηθεί, ενώ ακόμα και σήμερα δεν έχει σταματήσει. Εχει επιβραδυνθεί, σε περίπου 6.000 άτομα τον χρόνο, αλλά δεν έχει αντιστραφεί σε brain gain.

Το πιο, ίσως, χρήσιμο συμπέρασμα της ανάλυσης είναι ότι το brain drain μειώνεται όσο αυξάνονται οι επενδύσεις. Αυτό δίνει τη λύση, η οποία είναι οι παραγωγικές επενδύσεις για τη δημιουργία θέσεων εργασίας με προοπτικές που απαιτούν εξειδίκευση και δημιουργούν προστιθέμενη αξία.