Βασική παράμετρος για ένα καλύτερο μέλλον {LF}το τέλος των ανισοτήτων και των διακρίσεων

Τα ακόλουθα γράφονται με τη σκιά της απόλυτης τραγωδίας να απλώνεται στη χώρα τις τελευταίες εβδομάδες. Η απώλεια των συμπολιτών μας, στην πλειονότητα νέων ανθρώπων με όνειρα, αισιοδοξία, σπουδές, προσπάθεια και αγώνα για ένα καλύτερο μέλλον, για μια καλύτερη ζωή, αποτελεί πλέον ένα ανεξίτηλο ορόσημο.

Αυτό το «καλύτερο μέλλον» είναι το ζητούμενο και η ελπίδα για το σύνολο της κοινωνίας, χωρίς διακρίσεις και χωρίς συμβιβασμούς. Δεν πρέπει και δεν μπορεί να περιμένει. Δεν πρέπει να προηγούνται τραγικές απώλειες και ειδεχθή εγκλήματα για να μας αφυπνίσουν και να μας φέρουν προ των ευθυνών μας.

Η καταπολέμηση και η εξάλειψη των διακρίσεων, των ανισοτήτων και όλων των μορφών βίας σε βάρος των γυναικών αποτελούν βασική παράμετρο για ένα καλύτερο μέλλον σε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή δημοκρατία.

Οι γυναίκες δεν αποτελούν μια ιδιαίτερη ή ευάλωτη ομάδα. Οι γυναίκες είναι το μισό του πληθυσμού και, παρά τα έμφυλα στερεότυπα, τα υπαρκτά εμπόδια και τις πολλαπλές υποχρεώσεις, έχουν αποδείξει ανά τους αιώνες και ανά τον κόσμο ότι είναι εξίσου ικανές, άξιες και αποτελεσματικές με τους άνδρες.

Πλέον δεν δικαιολογείται καμία έκπτωση σε κανένα τομέα. Τα μισά μέλη του Κοινοβουλίου πρέπει επιτέλους να είναι γυναίκες. Αυτό απαιτεί η δημοκρατία. Το ίδιο πρέπει να ισχύει για όλες τις ηγετικές θέσεις και τις θέσεις ευθύνης.

Είναι ανάγκη να εξαλειφθεί το υπάρχον «χάσμα των αμοιβών» μεταξύ γυναικών και ανδρών.

Από την προσχολική έως την ανώτατη εκπαίδευση είναι ανάγκη τα παιδιά και οι νέοι να διδάσκονται και να εξοικειώνονται συστηματικά με τις αρχές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την ισότητα, τον σεβασμό στη διαφορετικότητα, τον σεβασμό και τις υποχρεώσεις προς τους συνανθρώπους, τον σεβασμό στο περιβάλλον, την αλληλεγγύη προς άτομα και ομάδες που είναι ευάλωτα, που βρίσκονται σε κίνδυνο και ανάγκη. Αυτά είναι τα ουσιαστικά εφόδια που χρειάζονται για την ενήλικη ζωή τους. Παράλληλα, είναι ανάγκη να υπάρχει ενημέρωση και ευαισθητοποίηση ενάντια στη βία σε όλες της τις μορφές. Η καθημερινή προβολή της που κυριαρχεί σε ΜΜΕ, ταινίες και κοινωνικά δίκτυα καλλιεργεί την ανοχή, την αποδοχή, ακόμα και τον «θαυμασμό» βίαιων συμπεριφορών με αλυσίδα αρνητικών συνεπειών και αλληλεπιδράσεων. Ακραία φαινόμενα βίας και εγκλήματα, που συχνά έρχονται στο φως της δημοσιότητας, επιβάλλουν στη χώρα μας να πραγματοποιήσει άλματα σε πολιτικές πρόληψης και αντιμετώπισης.

Δεν είναι δυνατόν να αμφισβητείται ο όρος «γυναικοκτονία» όταν δεκάδες γυναίκες βρίσκονται κάθε τόσο πνιγμένες, μαχαιρωμένες, γκρεμοτσακισμένες από συζύγους/συντρόφους ακριβώς γιατί είναι γυναίκες. Προς τι η αμφισβήτηση; Τι εξυπηρετεί;

Δεν είναι δυνατόν σε μη συναινετικά διαζύγια να ισχύει η συνεπιμέλεια χωρίς να λαμβάνονται υπόψη όχι μόνο καταδίκες αλλά και καταγγελίες για ενδοοικογενειακή βία και κακοποίηση. Τι πιο αυτονόητο;

Δεν είναι δυνατόν ένα δωδεκάχρονο κοριτσάκι, θύμα ασύλληπτης σεξουαλικής εκμετάλλευσης – που τυχαία αποκαλύφθηκε όταν ήρθε στην αντίληψη συγγενικού του προσώπου και όχι κάποιας κοινωνικής υπηρεσίας ή του σχολείου του -, να καλείται να θυμηθεί και να αναγνωρίσει τους πολυάριθμους βιαστές του και να μη συνειδητοποιούμε ότι αυτό είναι απλά η κορυφή του παγόβουνου, δεν γίνεται να κλείνουμε τα μάτια στη θλιβερή πραγματικότητα όπου χιλιάδες γυναίκες και ανήλικα κορίτσια είναι θύματα σεξουαλικής κακοποίησης, βιασμού, πορνείας, πορνογραφίας και παράνομης διακίνησης.

Τα φαινόμενα αυτά, εκτός από ακραίες μορφές βίας, αποτελούν τις πλέον επικερδείς μορφές του οργανωμένου εγκλήματος σε παγκόσμια κλίμακα.

Στον δρόμο προς τις κάλπες, υποψήφιες και υποψήφιοι βουλευτές οφείλουν να ενημερωθούν αντικειμενικά και να γνωρίζουν σε βάθος τις ανισότητες και τις διακρίσεις σε βάρος των γυναικών και να δεσμευτούν για την ουσιαστική πρόληψη και αποτελεσματική αντιμετώπισή τους πέρα από κομματικές γραμμές.

Δυστυχώς, η χώρα μας τα τελευταία χρόνια κατέχει συνεχόμενα την τελευταία θέση στην Ευρώπη, σύμφωνα με τους Δείκτες Ισότητας του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου για την Ισότητα των Φύλων (EIGE). Αυτό πρέπει να αλλάξει.

Παιδεία, δικαιοσύνη, οικονομία, εργασία, πολιτισμός αποτελούν συγκοινωνούντα δοχεία και συνδιαμορφώνουν την πρόοδο, τη στασιμότητα ή την οπισθοδρόμηση.

Δημοκρατία, αξιοκρατία, ανθρώπινα δικαιώματα, ισότητα γυναικών και ανδρών είναι έννοιες και συνθήκες αμοιβαία αδιαίρετες.