Θωράκιση

Ετσι έπρεπε να γίνει. Ο πολιτικός που επιτέθηκε κάποτε με τσεκούρι εναντίον διαδηλωτών να πρωταγωνιστεί σήμερα στην υπεράσπιση της δημοκρατίας. Ο άνθρωπος που διεγράφη κάποτε από τη ΔΑΠ Νομικής για «φασιστική δράση» να ξεκαθαρίζει σήμερα ότι «σε δημοκρατικά πολιτεύματα η νομοθέτηση ανήκει στην αρμοδιότητα της Βουλής και όχι στην επιλογή του κάθε δικαστή». Και να το λέει αυτό απευθυνόμενος όχι μόνο σε έναν δικαστή που ισχυρίζεται ότι είναι ο ύπατος κριτής των πάντων, αλλά και σε ένα κόμμα που ισχυρίζεται ότι μάχεται τον φασισμό.

Ο αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου Χρήστος Τζανερίκος υπέπεσε σε ένα τριπλό ολίσθημα. Πρώτον, παίρνει δημοσίως θέση, έστω και επί της διαδικασίας, για ένα ζήτημα που θα κληθεί να κρίνει: και μόνο για τη θεσμικά πρωτοφανή αυτή ενέργεια, θα έπρεπε είτε να απόσχει από τη διαδικασία, όπως δήλωσε ο Βαγγέλης Βενιζέλος, είτε να εξαιρεθεί. Δεύτερον, διεκδικεί με την ίδια δήλωσή του, και σε μια κρίσιμη χρονική στιγμή, εξουσίες μεγαλύτερες από εκείνες των συναδέλφων του, αφού υποστηρίζει ότι σε περίπτωση ισοψηφίας σε ολομέλεια τμήματος θα έπρεπε να «υπερισχύει η γνώμη του προέδρου του». Τρίτον, και σημαντικότερο, αμφισβητεί το δικαίωμα της κυβέρνησης να προωθήσει στη Βουλή μια ρύθμιση που προβλέπει τη συμμετοχή όλων ανεξαρτήτως των δικαστών ενός τμήματος στην εκδίκαση ενός θέματος μείζονος σημασίας.

Το ότι ο Τζανερίκος παρομοιάζει ένα τμήμα του Αρείου Πάγου με ένα οποιοδήποτε σωματείο δείχνει την αντίληψη που έχει για τη Δικαιοσύνη. Το ότι θεωρεί την κυβερνητική πρωτοβουλία έκφραση δυσπιστίας προς το πρόσωπό του δείχνει την αντίληψη που έχει για τον εαυτό του και τον ρόλο του. Θεωρεί αυτονόητο, με άλλα λόγια, ότι δικαιούται να επιλέγει ανεξέλεγκτα, και αποκλειστικά με βάση τα δικά του κριτήρια, ποια από τα μέλη του τμήματός του θα κρίνουν αν μπορεί να λάβει μέρος στις εκλογές ένα κόμμα που ιδρυτικά του μέλη, υποψήφιοί του ή η πραγματική του ηγεσία έχουν καταδικαστεί για το κακούργημα της ηγεσίας εγκληματικής οργάνωσης.

Ομως καμιά εξουσία δεν είναι «ενός ανδρός αρχή». Η κυβέρνηση δεν δικαιούται απλώς, αλλά οφείλει να θωρακίσει την κρίση της Δικαιοσύνης, όπως είπε ο υπουργός Εσωτερικών Μάκης Βορίδης. Και είναι πραγματικά θλιβερό να παραμερίζει ο ΣΥΡΙΖΑ τη δεδομένη φιλοδημοκρατική του στάση και να παίρνει το μέρος του αντιπροέδρου του ΑΠ, χαρακτηρίζοντας «παρωδία» την προσπάθεια να αποκρουστεί ένα οργανωμένο σχέδιο εισόδου μιας εγκληματικής οργάνωσης στη Βουλή. Πιστεύει πραγματικά το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ότι αν είχε ψηφιστεί η δική του τροπολογία θα έκλεινε οριστικά και αμετάκλητα ο δρόμος στους Κασιδιάρηδες;

Ή μήπως θόλωσε η κρίση του από τα κύματα ενθουσιασμού που προκάλεσε η άλλη συνταρακτική εξέλιξη της χθεσινής ημέρας, η συστράτευση δηλαδή του Ευάγγελου Αντώναρου για την ανατροπή του καθεστώτος της επάρατης Δεξιάς;