Να φοβίσουμε τον φόβο

Φανταστείτε να είχε συμβεί. Ενα χτύπημα στα τυφλά. Συντρίμμια, αίμα, νεκροί. Φρίκη στην καρδιά της Αθήνας. Κι έπειτα; Ενας πόνος, αφόρητος κι αβάσταχτος. Μια πόλη πληγωμένη. Μια τραγωδία σε παγκόσμια αναμετάδοση.

Ευτυχώς, αποφύγαμε τα χειρότερα. Οι υπηρεσίες ασφαλείας εξάρθρωσαν με επιτυχία την τρομοκρατική ομάδα που ετοίμαζε χτύπημα στο εστιατόριο του Ψυρή. Τους είμαστε ευγνώμονες. Η Αθήνα παραμένει ανοιχτή, φιλόξενη, ασφαλής.

Το βράδυ της Τετάρτης, επισκέφθηκα το εστιατόριο και συνάντησα την ομάδα που το «τρέχει»: νέα παιδιά, χαμογελαστά. Το έκανα δημόσια και συμβολικά. Ηθελα να εκφράσω τη συμπαράστασή μου και πιστεύω, διερμηνεύοντας τα συναισθήματα όλων πως ήταν κι ένας τρόπος να στείλουμε όλοι μαζί ένα ξεκάθαρο μήνυμα ενάντια στη μισαλλοδοξία, τον αντισημιτισμό και το μίσος. Εντός και εκτός συνόρων.

Επραξα το αυτονόητο. Το καθήκον ενός δημάρχου Αθηναίων. Το επιβάλλει, άλλωστε, η ζωή της πόλης. Με την Ακρόπολη, δεν γίνεται αλλιώς. Τα εκατομμύρια που προσκυνούν τη ρίζα της, αφήνουν κάτι από τη συγκίνησή τους. Και οι Αθηναίοι γίνονται – με έναν τρόπο – μέτοχοι του κόσμου. Το αξιώνει η ιστορία μας. Οι εκατοντάδες και ίσως οι χιλιάδες ζωές εβραίων συμπολιτών μας που σώθηκαν κατά τη διάρκεια της κατοχής από τον Αρχιεπίσκοπο Δαμασκηνό, τον αρχηγό της Αστυνομίας Αγγελο Εβερτ και τον διευθυντή του Μητρώου του Δήμου Αθηναίων, Πάνο Χαλδέζο. Το απαιτεί και η προοπτική μας. Η Αθήνα προχώρησε μπροστά μόνο όταν ανοίχτηκε στην παγκοσμιότητα, με αυτοπεποίθηση.

Αντιμέτωποι με αυτού του είδους τις προκλήσεις και απειλές, οφείλουμε να είμαστε άμεσοι, σαφείς και ξεκάθαροι. Να φοβίσουμε τον φόβο. Να καταδικάσουμε τη βία ομόθυμα, πέρα και πάνω από κόμματα και ιδεολογίες, από όπου κι αν προέρχεται. Χωρίς, ναι, μεν, αλλά. Χωρίς αστερίσκους, χωρίς συμψηφισμούς. Τίποτα λιγότερο δεν συγχωρείται.

Ο Κώστας Μπακογιάννης είναι δήμαρχος Αθηναίων