Ελληνική γιορτή στον Λευκό Οίκο με Χανκς και Γουίλσον

Με λαμπερούς καλεσμένους, τραγούδια και χιούμορ επέστρεψε στον Λευκό Οίκο η ετήσια δεξίωση για την Ημέρα της Ελληνικής Ανεξαρτησίας, μια ξεχωριστή τιμή που αποδίδει η αμερικανική ηγεσία στην ελληνική κοινότητα αλλά και μια ευκαιρία για πολύ υψηλού επιπέδου lobbying.

Στον ρόλο του οικοδεσπότη ήταν, φυσικά, ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν, που εμφανίστηκε στην αίθουσα μαζί με τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Ελπιδοφόρο. Οι δυο τους βρίσκονταν, άλλωστε, ήδη μαζί σε κατ’ ιδίαν συνάντηση, στην οποία ο Αρχιεπίσκοπος φέρεται να ζήτησε τη στήριξη των ΗΠΑ για τη διασφάλιση των θρησκευτικών ελευθεριών του Οικουμενικού Πατριαρχείου και, σύμφωνα με πληροφορίες, χαρακτήρισε ελπιδοφόρα τη μεταστροφή του κλίματος που παρατηρείται στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, εκφράζοντας και την πεποίθηση ότι η αναθέρμανση πρέπει να αποτελέσει την αφετηρία για τον τερματισμό της παράνομης κατοχής στην Κύπρο. Μετά την ολοκλήρωση των τυπικών εναρκτήριων τοποθετήσεων, τα φώτα στράφηκαν στην ελληνοαμερικανίδα ηθοποιό, Ρίτα Γουίλσον που επέλεξε να ανοίξει το μουσικό πρόγραμμα με το τραγούδι «Μια παρένθεση και μόνο» του Σταμάτη Κόκοτα. Αφού ο Μπάιντεν, με το γνωστό του χιούμορ, της έκανε πλάκα για το γούστο της στους άντρες, στη σκηνή ανέβηκε ο σύζυγός της, Τομ Χανκς, που σχολίασε, μεταξύ άλλων, πως «δεν είμαι Ελληνας, αλλά είχα την καλή ιδέα να παντρευτώ μια Ελληνίδα». Ο Χανκς, βέβαια, όπως και η Γουίλσον απέκτησαν τιμητικά την ελληνική υπηκοότητα το 2020.

Ο Μπάιντεν, πάντως, εκτός από τους στενούς δεσμούς των ΗΠΑ με την Ελλάδα, δεν παρέλειψε να αναφερθεί στις προσωπικές σχέσεις του με τους ελληνοαμερικανούς ψηφοφόρους και με προσωπικότητες της κοινότητας. Μνημόνευσε πολλές φορές τον εκλιπόντα πρώην γερουσιαστή, Πολ Σαρμπάνη, ενώ αναφέρθηκε προσωπικά στον πατέρα Αλέξανδρο Καρλούτσο, στους λομπίστες Αντι και Μάικ Μάνατο και στον Ντένις Ασάνις, πρόεδρο του πανεπιστημίου του Ντέλαγουερ. Δεν δίστασε βέβαια να αστειευτεί και με τον Δημοκρατικό γερουσιαστή Ρόμπερτ Μενέντεζ, δείχνοντάς τον και λέγοντας πως «έχουμε έναν κύριο που κάθεται εκεί που νομίζω ότι πρέπει να είναι Ελληνας».