Eνα ακόμα φύλλο συκής, παρακαλώ

Τον Μάρτιο του 1857, σε ένα ιπποδρόμιο στη Σαβάνα της Πολιτείας Τζόρτζια, έγινε το μεγαλύτερο σκλαβοπάζαρο στην ιστορία των ΗΠΑ («The Weeping Time»): ο Pierce M. Butler δημοπράτησε μέσα σε δυο μέρες 436 άντρες, γυναίκες και παιδιά που κρατούνταν στους στάβλους για τα άλογα. Εγιναν όμως και πολλά άλλα εκείνη τη χρονιά, όπως ότι η βασίλισσα Βικτόρια εγκαινίασε στο Λονδίνο το Μουσείο Victoria and Albert. Λίγο πριν της είχαν δείξει το άγαλμα του Δαβίδ.

Επρόκειτο, για την ακρίβεια, για αντίγραφο του αγάλματος του Μιχαήλ Αγγέλου (του «Γίγαντα»-συμβόλου ελευθερίας για τον λαό της Φλωρεντίας), κατασκευασμένο με εντολή του δούκα της Τοσκάνης από τον Clemente Papi, ειδικά για τη βασίλισσα. Η οποία όμως το κοίταξε και αμέσως απέστρεψε το βλέμμα αλλού, κάνοντας απολύτως σαφές ότι όχι μόνο «δεν διασκέδαζε» (πράγμα που της συνέβαινε συχνά) αλλά και είχε σκανδαλιστεί αφόρητα από τη γύμνια της γύψινης σάρκας. Κατόπιν τούτου, αμέσως κατασκευάστηκε φύλλο συκής που σκέπαζε τα γεννητικά όργανα του «Γίγαντα» στις βασιλικές επισκέψεις – και που από μόνο του είναι πλέον διάσημο σήμερα.

Σήμερα, που κάνει τον γύρο του κόσμου η είδηση ότι η Hope Carrasquilla, διευθύντρια του σχολείου Tallahassee Classical School της Φλώριδας, αναγκάστηκε σε παραίτηση μετά την καταγγελία γονέα ότι οι μαθητές εξετέθησαν σε πορνογραφικό υλικό: ότι δηλαδή στο μάθημα Αναγεννησιακής Τέχνης έδειξαν σε παιδιά 11 και 12 χρόνων εικόνες του γυμνού Δαβίδ.

Η Πολιτεία της Φλόριντα ηγείται του εθνικού κινήματος των Ρεπουμπλικανών για να επανασχηματιστεί ο τρόπος με τον οποίο οι μαθητές διαπαιδαγωγούνται ως προς θέματα φυλής, φύλων, σεξουαλικού προσδιορισμού. Ο Ρεπουμπλικανός κυβερνήτης Ντεσάντις (μελλοντικός πρόεδρος;) επανέλαβε την περασμένη εβδομάδα τη δέσμευσή του για την «ενδυνάμωση των δικαιωμάτων των γονέων» («τα σχολεία μας πρέπει να παρέχουν καλή μόρφωση, όχι προπαγάνδα») και δήλωσε ότι επιθυμεί η Φλόριντα να γίνει η Πολιτεία «όπου πηγαίνει το woke για να πεθάνει». Αχ, το woke… Ο όρος που επικράτησε για τη συνειδητοποίηση και επαγρύπνηση ως προς τις φυλετικές προκαταλήψεις και κοινωνικές αδικίες, για τον κυβερνήτη και το κόμμα του σηματοδοτεί τον ευρύ και ασαφή ιδεολογικό μηχανισμό που προωθούν οι αριστεροί ακτιβιστές για να επιβάλλουν τις τρελές και «αφύσικες» απόψεις τους.

Πολλοί εκπαιδευτές στη Φλόριντα, πάντως, βρίσκουν ότι τρελή κι αφύσικη έχει γίνει πια η δουλειά τους. Μήπως, συζητώντας και εκθέτοντας στους μαθητές τους τις αλήθειες της αμερικανικής Ιστορίας, παραβαίνουν πλέον τον νόμο; Μάλλον ναι, δεδομένου ότι από τον περασμένο Ιούλιο πολλοί νόμοι της Πολιτείας περιορίζουν το τι επιτρέπεται να διδαχθεί σε μαθητές ηλικίας 5-18 χρόνων. Ο νόμος ΗΒ 1467, για παράδειγμα, απαιτεί την προηγούμενη έγκριση της Πολιτείας για κάθε σχολικό βιβλίο – κι όσοι εκπαιδευτικοί τον αγνοούν κινδυνεύουν με φυλάκιση έως 5 ετών. Από την έναρξη της ισχύος του, πάνω από 170 βιβλία εξαφανίστηκαν από τα ράφια – βιβλία όπως λ.χ. «Η Ζωή της Ρόζα Παρκς». Και με τον Νόμο «Stop WOKE», που ισχύει για όλα τα δημόσια σχολεία της Πολιτείας, απαγορεύεται οποιοδήποτε σχολικό εγχειρίδιο θα μπορούσε να προκαλέσει «ενοχή ή αγωνία ή ψυχολογική δυσφορία» – να, σαν ας πούμε το θέμα της δουλείας. Πώς, αναρωτιούνται οι δάσκαλοι, θα διδάξουν για τους σκλάβους και το Κίνημα Δικαιωμάτων των Πολιτών; Πώς θα τους πουν για εκείνη τη μέρα του Μαρτίου 1857;

Λένε ότι ο Μιχαήλ Αγγελος δούλευε το αριστούργημά του με την πεποίθηση ότι ο Δαβίδ βρισκόταν ήδη μέσα στο μάρμαρο. Σαν μια ψυχή ομορφιάς, πολιτισμού κι ελευθερίας που ετοιμάζεται να απελευθερωθεί – αλλά μπορεί ανά πάσα στιγμή, και πάλι, να φυλακιστεί.