«Ο πατέρας μου απήχθη και κρατείται όμηρος της Τεχεράνης»

Η Γκαζέλε Σαρμάντ το ξεκαθαρίζει από την αρχή: Ο πατέρας της Γιαμσίντ Σαρμάντ δεν είναι κρατούμενος, δεν συνελήφθη – απήχθη στο Ντουμπάι και είναι όμηρος του ιρανικού καθεστώτος. Εδώ και δύο χρόνια κρατείται σε απομόνωση, σε σημείο που να μην ξέρει αν είναι τρεις τη νύχτα ή τρεις το μεσημέρι. Στο μεταξύ δεν έμεινε δόντι στο στόμα του, έχει αδυνατίσει και δεν μπορεί να ξανασηκωθεί όρθιος, όταν σκύβει δεν μπορεί να περπατήσει – αυτήν την εικόνα για τον πατέρα της μεταφέρει η Γκαζέλε στους ξένους ανταποκριτές της Ενωσης VAP στο Βερολίνο.

Πριν από ένα μήνα, ο Γιαμσίντ Σαρμάντ καταδικάστηκε από ιρανικό δικαστήριο σε θάνατο. Το έγκλημά του; «Διαφθορά στη Γη», ένα αόριστα διατυπωμένο ποινικό αδίκημα, που μπορεί να καλύπτει τα πάντα στο Ιράν, από την κριτική στο θεοκρατικό καθεστώς μέχρι το πραξικόπημα. Ο Σαρμάντ κατηγορείται, μεταξύ άλλων, για συμμετοχή σε τρομοκρατική επίθεση σε ιρανικό τέμενος το 2008. Η στημένη δίκη αξιοποιήθηκε στο έπακρο για την προπαγάνδα του καθεστώτος, λέει η Γκαζέλε, στα ρεπορτάζ τον παρουσίαζαν με τις φωτογραφίες των θυμάτων σε άδεια καθίσματα και σχόλια ότι σήμερα θα μπορούσαν να είναι γιατροί, μηχανικοί κ.ά.

Η απόφαση θανατικής καταδίκης δεν έχει εκτελεστεί ακόμη. «Κερδίσαμε ήδη μερικές ημέρες», λέει η Γκαζέλε με τη δημοσιότητα και την πίεση της κοινής γνώμης. Αλλά η «εντολή από ψηλά» για την εκτέλεσή του μπορεί να δοθεί ανά πάσα στιγμή. Μόνο η δυναμική παρέμβαση της Γερμανίας θα μπορούσε να έχει κάποιο αποτέλεσμα. Διότι ο 68χρονος Γιαμσίντ Σαρμάντ είναι και γερμανός υπήκοος. Πήγε στη Γερμανία το 1980, εργάστηκε ως μηχανικός στη Siemens για 16 χρόνια και έλαβε τη γερμανική υπηκοότητα το 1995. Πριν από 20 χρόνια μετανάστευσε στην Καλιφόρνια με την οικογένειά του διατηρώντας την εταιρεία λογισμικού που είχε ιδρύσει στη Γερμανία.

Τον Ιούλιο του 2020 πήγε για επαγγελματικούς λόγους στην Ινδία. Λόγω πανδημίας δεν κατάφερε να γυρίσει στις ΗΠΑ, έμεινε περισσότερο στο Ντουμπάι για την τελευταία του πτήση. Ηταν η μοιραία κίνηση. «Η μητέρα μου τρόμαξε, γιατί ήταν πολύ κοντά στο Ιράν», λέει η Γκαζέλε. Ο πατέρας της ξεκλείδωσε τον ιχνηλάτη του κινητού, για να παρακολουθεί η οικογένεια τις κινήσεις του. Λίγες μέρες αργότερα, ο ιχνηλάτης έδειχνε το Ομάν, εκεί χάθηκε η σύνδεση. «Την επόμενη μέρα είδαμε ένα βίντεο του πατέρα μου στα μέσα ενημέρωσης, με δεμένα τα μάτια και πρησμένο πρόσωπο», λέει η Γκαζέλε.

Ο Γιαμσίντ Σαρμάντ συμμετείχε στο μοναρχικό αντιπολιτευτικό κίνημα «Tondar», («Βροντή» στα περσικά) με έδρα το Λος Αντζελες. «Δεν είναι τρομοκρατική οργάνωση, είναι κίνημα, ο πατέρας μου πρόσφερε την πλατφόρμα επικοινωνίας, έναν ιστότοπο που μεταδίδει ανώνυμα πληροφορίες και βίντεο από το Ιράν», λέει η Γκαζέλε. Το 2009 είχε γίνει απόπειρα δολοφονίας εναντίον του στις ΗΠΑ.

Απαντώντας στη θανατική καταδίκη του Σαρμάντ, η γερμανική κυβέρνηση απέλασε δύο ιρανούς διπλωμάτες. Η υπουργός Εξωτερικών Αναλένα Μπέρμποκ ενημέρωσε τον ιρανό πρέσβη στο Βερολίνο ότι η Γερμανία «δεν αποδέχεται τη μαζική παραβίαση των δικαιωμάτων ενός γερμανού υπηκόου». Αυτό όμως δεν επαρκεί. «Η γερμανική κυβέρνηση πρέπει να ασκήσει μεγαλύτερη πίεση. Η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος ευρωπαϊκός οικονομικός εταίρος του Ιράν και φτάνει μόνον να πει: Σταματάμε τη ροή χρημάτων για μία εβδομάδα», λέει η Γκαζέλε. Είναι ευγνώμων, που ο αρχηγός της αντιπολίτευσης Φρίντριχ Μερτς στηρίζει ενεργά τον αγώνα για τον Σαρμάντ. Η Τεχεράνη εκβιάζει για την ανταλλαγή του Σαρμάντ με ιρανούς καταδικασμένους στην Ευρώπη για τρομοκρατία. Αλλά αυτός ο εκβιασμός, λέει η Γκαζέλε Σαρμάντ, δεν πρέπει να περάσει.