Στάση… «μετά από μένα το χάος»

Από μία έννοια, σχολιάζει ο αρθρογράφος των «New York Times» Ρότζερ Κόεν, ένας άνθρωπος που έχει ζήσει και γνωρίζει σε βάθος τη Γαλλία, ο Εμανουέλ Μακρόν είναι θύμα της ίδιας του της ξεχωριστής επιτυχίας. «Είναι τέτοια τα πολιτικά του ταλέντα που εξασφάλισε δύο θητείες – ο πρώτος πρόεδρος της Γαλλίας που το κατάφερε έπειτα από δύο δεκαετίες – και κατέστρεψε ουσιαστικά τους δύο πολιτικούς πυλώνες της μεταπολεμικής Γαλλίας: το Σοσιαλιστικό Κόμμα και τους Γκωλικούς. Τον απεχθάνονται λοιπόν η Κεντροαριστερά και η Κεντροδεξιά, ενώ τον μισούν η Ακροαριστερά και η Ακροδεξιά. “Κατάφερε να προκαλέσει την εχθρότητα των πάντων καταλαμβάνοντας όλο το Κέντρο” σημειώνει ο πολιτολόγος Ζακ Ρουπνίκ. “Η στάση του μοιάζει να είναι: Μετά από μένα το χάος”. Στην τελευταία του θητεία πια, βαδίζει σε έναν μοναχικό δρόμο. Δεν έχει προφανή διάδοχο, και το κόμμα του, η Αναγέννηση, δεν είναι παρά ένα όχημα για τα ταλέντα του. Αυτό είναι το “χάος” για το οποίο μιλά ο Ρουπνίκ: ένα τεράστιο πολιτικό κενό που ελλοχεύει το 2027». Ενα κενό που αδημονεί να καλύψει η ακροδεξιά Μαρίν Λεπέν, στην τέταρτη κατά σειρά προσπάθειά της να εκλεγεί πρόεδρος της Γαλλίας.