Βαράτε με κι ας κλαίω

Αν ένα τετράποδο ζώο γαβγίζει, περπατάει σαν σκυλί, κουνάει την ουρά του σαν σκυλί, ε, τότε μάλλον είναι σκυλί. Δεν μπορεί να είναι χελιδόνι, ούτε φαλαινοκαρχαρίας. Κοινή λογική. Ναι. Ομως στην περίπτωση που το μυαλό σου έχει μπλοκαριστεί από κάποιον ιδεοκαταναγκασμό (ή λόγω συμφέροντος) μπορεί να επιμένεις ότι το καταφανώς σκυλί δεν είναι σκυλί, αλλά είναι ποδήλατο, άσχετα αν το ποδήλατο δεν γαβγίζει. Κι εμείς, παλιά στη γειτονιά είχαμε έναν γάιδαρο που λόγω του ότι είχε μεγάλα αφτιά, τον λέγαμε «Ελικόπτερο». Αλλά σίγουρα ήταν γάιδαρος κι όχι Σούπερ Πούμα, ούτε καν πούμα.

Η εθελοτυφλία και η στρεβλή και ανυπόστατη παρερμηνεία του προφανούς που κραυγάζει (και γαβγίζει) δεν είναι και τόσο ασυνήθης, ιδίως στον χώρο της πολιτικής όπου ο στρουθοκαμηλισμός είναι στάση ζωής για διάφορους και το συστηματικό ψέμα καθημερινή στάση. Θεαματικό παράδειγμα ο Βαρουφάκης, βαρέως δαρείς από προφανώς αναρχικούς-αντιεξουσιαστές ντυμένους με κουκούλες fullface και με ανάλογη ρητορική (ψήφισες τα Μνημόνια) έσπευσε να δηλώσει πως δεν τον έδειραν αριστεριστές, κομμουνιστές, ή αναρχικοί, αλλά άνθρωποι της νύχτας – πριν καν ακόμα αρχίσουν οι έρευνες της Αστυνομίας. Αλλοι απ’ το κόμμα του είπαν πως πρόκειται για «προβοκάτσια» (το παλιό ρεφρέν) και προσπάθεια αποπροσανατολισμού – υπονοώντας προφανώς πως εδάρη από δεξιούς. (Το ότι είναι όντως αναρχικοί τους χαλάει το αφήγημα).

Αλλά πώς ο Βαρουφάκης κατάλαβε πως εδάρη από ανθρώπους της νύχτας; Καταρχήν τι σημαίνει «άνθρωποι της νύχτας» και από πότε αυτοί εγκατέλειψαν τα μπαρ και τα σκυλάδικα, άφησαν τις γκόμενες, τα γούστα και τα ωραία τους και κυκλοφορούνε ντυμένοι αναρχικοί και δέρνουνε πολιτικούς επειδή ψήφισαν τα Μνημόνια;  Προφανώς ήπιαν κάνα δυο μπουκάλια ουίσκι και επειδή δεν είχαν άλλη διασκέδαση είπαν, ρε συ, δεν πάμε απόψε να ντυθούμε αντιεξουσιαστές και να ξυλοφορτώσουμε κανέναν Βαρουφάκη να περάσει η ώρα; Ηθελαν να ξεφύγουν απ’ τη ρουτίνα οι άνθρωποι.

Αλλά ο Βαρουφάκης, ως γάτα που είναι, τους κατάλαβε αμέσως. Εχει τόση μεγάλη οξυδέρκεια που βλέπει πίσω και από τις κουκούλες. Αν και κάποιοι λένε πως παρότι, δυστυχώς τον χτύπησαν, του έσπασαν τη μύτη, τον εξευτέλισαν και θα μπορούσε να είχε σκοτωθεί από μια γροθιά, εκείνος, παρ’ όλα αυτά, είχε άλλη έγνοια, υψηλότερη: να μην τα χαλάσει με τα γκρουπούσκουλα. Μάλλον γιατί προσδοκά ότι κάποιοι εξ αυτών θα τον ψηφίσουνε και προφανώς δεν τον πειράζει που εδάρη, αρκεί να ψηφιστεί – τι είναι, τώρα, ένα βρωμόξυλο, μπροστά στην επανεκλογή του στη Βουλή; Τα πάντα χρειάζονται θυσίες.

Και απ’ την άλλη, στην παρέα ήταν και ο Σόλων, ο οποίος προ ημερών δήλωσε ότι το πιο μεγάλο τους όνειρο εκεί στο MέΡΑ25, είναι να συνεργαστούν με το ΚΚΕ. (I have a dream). Βέβαια το ΚΚΕ απάντησε μειδιώντας ειρωνικά, διότι κι εκείνο μπορεί να ανεχτεί την πλάκα αλλά ως ένα σημείο. Κάτι είπε κι ο Σόλων περί προβοκάτσιας για τον ξυλοδαρμό, ενώ το πιο ωραίο συνέβη με τον Μάρδα του ΣΥΡΙΖΑ που έσπευσε να γράψει στο Φέισμπουκ, ότι το βρωμόξυλο το σκηνοθέτησε ο ίδιος ο Βαρουφάκης σε βάρος του εαυτού του, διότι υστερούσε στις δημοσκοπήσεις. Δηλαδή έβαλε, πλήρωσε ανθρώπους (σε στυλ Φουρθιώτη) να του ρίξουν μερικά μπουκέτα για να ηρωοποιηθεί ενόψει εκλογών. Αυτό είναι μια άλλη εκδοχή της προβοκάτσιας, διότι, ως γνωστόν, στην Αριστερά, ένα 90% των γεγονότων και των φαινομένων δεν ερμηνεύεται με συλλογιστική κολονοσκόπηση ή σύμφωνα με τις αρχές του Μαρξ, αλλά με βάση τη λέξη «προβοκάτσια». Απλά πράματα. Ολα, σχεδόν, στον πενιχρό μας βίο είναι μια προβοκάτσια, με ολίγη εχινάτσια – αν έχεις και γρίπη.

Αρα, τι σημαίνει «με έδειραν άνθρωποι της νύχτας»; Προβοκάτσια. Στον προοδευτικό λεγόμενο χώρο, παθαίνουνε δέος μπροστά σε αυτή τη μαγική λέξη που εξυπονοεί συνωμοσία, σκοτεινές ραδιουργίες, αφανείς  εχθρούς κι απάτη. Ο εχθρός μας απειλεί. Είμαστε περικυκλωμένοι. Υπάρχουνε πράκτορες παντού. Παρακράτος. Εισοδισμός. Πισώπλατο χτύπημα. Υβριδικός πόλεμος – κτλ. (Κι ο Μπαλάφας έβγαλε τους δράστες με το ζόρι χαφιέδες για να ταιριάξουν στην προκάτ ερμηνεία). Αλλά όχι και ο Βαρουφάκης να σκηνοθέτησε ξυλοδαρμό σε βάρος του ίδιου του τού εαυτού – ο Μάρδας καταρχήν δεν υπολόγισε τον έκτακτο ναρκισσισμό του Γιάνη που δεν θα του επέτρεπε ποτέ κάτι τέτοιο: να βάλει σε κίνδυνο την ξεχωριστή ομορφιά του. Είναι δυνατόν; Και οι θυσίες έχουν ένα όριο.

Η Αστυνομία, βεβαίως και τάχιστα, συνέλαβε τους δράστες που ήταν αυτονόητα και προφανώς αντιεξουσιαστές, κάτι που ήταν φανερό από την πρώτη στιγμή. Αλλά αναλογίσου πόσο στρεβλή και εξαρθρωμένη σκέψη έχουν αυτοί οι άνθρωποι που έσπευσαν να δηλώσουνε πως οι δράστες είναι άνθρωποι της νύχτας, πρόκειται για προβοκάτσια, είναι σκηνοθετημένο, είναι αποπροσανατολισμός κ.λπ. Δεν μπορούν να δούνε το εξόφθαλμα προφανές, το κραυγαλέα φανερό, αλλά και που, κατά τα λοιπά, θέλουνε να κυβερνήσουν και τη χώρα. (Τι θα έκαναν στη θέση ενός σταθμάρχη; Τι θα έβλεπαν στον φωτεινό πίνακα; Μπρρρρρ.)

Τελικά δεν καταδικάζεται η βία απ’ όπου κι αν προέρχεται. Υπάρχει και η εκδοχή του παλιού άσματος που λέει «Μ’ ένα χαστούκι σου ήρθα να σ’ αγαπήσω… Χτύπα σατράπη μου, κ.λπ.».