Το Καρναβάλι δεν τελείωσε

Πρέπει να διερευνήσουμε, μας ζητά ο μητροπολίτης Αμβρόσιος, μήπως οι φυσικές καταστροφές και τα δυστυχήματα, που συμβαίνουν ανά τον κόσμο, εκφράζουν την οργή του Θεού «για την αποστασία του ανθρώπου από την αγκαλιά του Θεού». Ιδίως δε μας προτρέπει να αναρωτηθούμε, αν το πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών «έρχεται ως τιμωρία για τον πλεονασμό της αμαρτίας κατά το προηγηθέν τριήμερο του Καρναβαλιού». Αν οι νεκροί ήταν 2.296 και όχι 57, αν ήσαν αμερικανοί πολίτες και όχι Ελληνες, τέλος, αν ο Αμβρόσιος ήταν ο Χριστόδουλος και βρισκόμασταν στις 11 Σεπτεμβρίου του 2001, θα μπορούσε να λέει τέτοιες αρλούμπες χωρίς την αυτονόητη κατακραυγή της κοινής γνώμης. Τώρα, θα πρέπει κάποιος να απευθυνθεί στον κηδεμόνα του για να του πάρει το κινητό και το πληκτρολόγιο.

Απορώ, ωστόσο, γιατί τέτοια εμμονή με το Καρναβάλι. Το Καρναβάλι είναι αθώο μπροστά σε τόσες άλλες κοινωνικές δραστηριότητες και, κυρίως, είναι για τα παιδιά. Οποιος δεν έχει παιδιά δεν ασχολείται με το Καρναβάλι. Φαντάζομαι ότι αιτία θα είναι κάποια μακρινή ανάμνηση από τη δεκαετία του 1970, όταν θα είδε για πρώτη φορά στην τηλεόραση εικόνες από τον τρόπο με τον οποίο γιορτάζουν το καρναβάλι στο Ρίο. Εκτοτε ο κόσμος έχει προχωρήσει μακριά, αλλά ο μητροπολίτης έχει μείνει στις Βραζιλιάνες που χορεύουν με τους γλουτούς. Προφανώς, δεν γνωρίζει την ύπαρξη του «xhamster» ούτε ότι τα πορνοσάιτ έχουν την υψηλότερη επισκεψιμότητα. Ισως δεν γνωρίζει γι’ αυτά ούτε ο Θεός, διαφορετικά θα είχε κάνει κάτι περισσότερο από το δυστύχημα στα Τέμπη για να δείξει την οργή του.

Ρώτησαν κάποτε τον διάσημο βρετανό συγγραφέα Κίνγκσλι Εϊμις, αν είναι αγνωστικιστής στο ζήτημα του Θεού. «Δεν είναι τόσο αυτό, όσο ότι τον μισώ», ήταν η απάντηση του Εϊμις, την οποία πάντα θυμάμαι όταν εμφανίζεται στην επικαιρότητα ο Αμβρόσιος.

ΜΕΤΑ ΛΟΓΟΥ ΓΝΩΣΕΩΣ
Αδίκως έχουν βάλει κάτω αυτόν τον άνθρωπο και τον βαράνε. Δεν είπε δα τίποτε το τρομερό ο Σταύρος Αραχωβίτης του ΣΥΡΙΖΑ. «Αν ο Βελόπουλος», είπε ο πρώην υπουργός Γεωργίας του ΣΥΡΙΖΑ, «θεωρεί τον εαυτό του προοδευτική δύναμη και συμφωνήσουμε στα βασικά σημεία, όλα τα συζητάμε». Πρόκειται για μια θέση γερά τεκμηριωμένη στην πρόσφατη Ιστορία της Αριστεράς και μπράβο στον σύντροφο Αραχωβίτη, που μελετά την Ιστορία και μένει πιστός στο παρελθόν του κόμματος!

Οι επικριτές του από τον ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να ντρέπονται, που ξέχασαν κιόλας τον Καμμένο. Με τους ΑΝΕΛ συνεργάστηκαν αρμονικά επί πέντε χρόνια. Τώρα τους μυρίζει ο Βελόπουλος; Ας του πουν να αλλάξει κολώνια! Από όσο γνωρίζω μάλιστα στον ΣΥΡΙΖΑ δεν έγινε κάποιο ιστορικό «20ο Συνέδριο», όπως εκείνο του 1956 στη Σοβιετία, στο οποίο ο Χρουστσόφ κήρυξε την αποσταλινοποίηση. Δεν έχουν κάνει επισήμως την «αποκαμμενοποίηση» της πρόσφατης ιστορίας τους. Ούτε αυτοκριτική έγινε, ούτε αναγνώριση λάθους, ούτε καν μια προσχηματική συζήτηση για τα μάτια του κόσμου. Συνεπώς, ο κάθε Αραχωβίτης δικαιούται να ονειρεύεται μια παραλλαγή του Καμμένου.

Αργότερα, βέβαια, ανασκεύασε και μπράβο του (ξανά) γιατί το έκανε ακόμη πιο διασκεδαστικό. Δεν τίθεται θέμα συνεργασίας με τον Βελόπουλο, είπε και πρόσθεσε: «Η απάντησή μου στην ερώτηση του δημοσιογράφου ήταν καταφανώς αφοριστική». Καταφανώς αφοριστική… Αναρωτιέμαι αν ο ίδιος ξέρει τι σημαίνουν οι λέξεις που χρησιμοποιεί ή αν απλώς τις κοτσάρει επειδή ακούγονται ωραία. Η συμβουλή μου, πάντως, προς πολιτευομένους με την Αριστερά είναι να μη χρησιμοποιείτε άγνωστες λέξεις επειδή είναι εύηχες. Μη σας παρασύρει ότι το κάνει ο Αλέξης. Αυτός έχει άλλη χάρη, που δεν μπορεί να την έχει ο καθένας…

ΤΟΝ ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΕ
Ειλικρινά δεν έχω αποφασίσει μέσα μου αν ο Αδωνις ήθελε να υπερασπιστεί τον Κώστα (Αχ!) Καραμανλή ή να τον θάψει. Αυτές οι κουβέντες, ότι αν ο Καραμανλής έλεγε ότι τα τρένα δεν είναι ασφαλή, τότε κανείς δεν θα έμπαινε μέσα, αποδίδουν στον τέως υπουργό Μεταφορών τον δόλο ότι γνώριζε τον κίνδυνο, αλλά δεν μίλησε από συμφέρον. Πώς μπορεί να το ξέρει; Λυπάμαι, αλλά αυτό ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ δεν τολμά να το πει, αν και πολύ θα ήθελε. Το υπονοεί μεν, με την εμμονή του στο θέμα της υποψηφιότητας του Κ. Καραμανλή, αλλά μόνον ο Αδωνις το είπε. Κατά λάθος, θέλω να ελπίζω. Ο Αδωνις έχει μια τάση αυτοπροβολής που σε ζαλίζει να τον παρακολουθείς, αλλά δεν τολμώ να πιστέψω ότι τον οδήγησε μέχρι του σημείου να θέλει να εμφανίζεται και στα προεκλογικά σποτάκια του ΣΥΡΙΖΑ.