Το ζήτημα του τέως υπουργού

Η στόχευση της αντιπολίτευσης στην περίπτωση του Κώστα (Αχιλλέως) Καραμανλή είναι σαφής: θέλουν να υποχρεώσουν τον Πρωθυπουργό να αποκλείσει τον τέως υπουργό Μεταφορών από το ψηφοδέλτιο των προσεχών εκλογών. Η λογική του εγχειρήματος είναι ότι, εφόσον ο μεγάλος εξάδελφος, Κώστας Καραμανλής ο Ακάματος και Τρισένδοξος, ανακοίνωσε ότι δεν προτίθεται να είναι υποψήφιος, τυχόν αποκλεισμός του νεότερου Καραμανλή σημαίνει ότι στις επόμενες εκλογές η δυναστεία δεν θα εκπροσωπείται. (Εκτός αν επιστρατευθεί επί τούτου κάποιο άλλο μέλος της οικογένειας, προκειμένου να διαχειριστεί προσωρινά την κληρονομιά. Δύσκολο, όχι όμως απίθανο…) Αν μάλιστα ο αποκλεισμός του τέως υπουργού μπορεί να χρεωθεί προσωπικά στον Κυριάκο Μητσοτάκη, τότε η αντιπολίτευση μπορεί να ελπίζει σε έναν εμφύλιο μεταξύ (νεο)καραμανλικών και των υπόλοιπων στη ΝΔ. Σε αυτό αποβλέπουν και γι’ αυτό πιέζουν.

Η ειρωνεία εδώ είναι ότι ο παραιτηθείς υπουργός είναι μεν φορέας και πολιτικός διαχειριστής της φήμης του ονόματος, αλλά δεν είναι αυτό που θα λέγαμε «νεοκαραμανλικός». Το αντίθετο μάλιστα. Οι θέσεις του τον φέρνουν πολύ κοντά στον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον καθιστούν φυσικό σύμμαχό του. Να το πω καθ’ υπερβολήν, ο παραιτηθείς Καραμανλής ήταν μητσοτακικός. Ηταν (και είναι, υποθέτω) ο φορέας του εκσυγχρονισμού της παράδοσης που συνδέεται με το ιστορικό όνομα. Επιπροσθέτως, ήταν και ένας πολύ καλός υπουργός σε όλα τα θέματα με τα οποία ασχολήθηκε – άλλο αν με τους σιδηροδρόμους δεν ασχολήθηκε, αυτό πληρώνει. Επομένως, τυχόν αποκλεισμός του Κ. Καραμανλή από τις εκλογές ευεργετεί πολλαπλώς την αντιπολίτευση.

Από τη δική της πλευρά, η κυβέρνηση έχει κάθε λόγο να μεταθέτει το ζήτημα για αργότερα, όπως κάνει άλλωστε και με το γενικότερο ζήτημα της ημερομηνίας των εκλογών. Δεν είναι της παρούσης αν θα πολιτευθεί ή όχι ο Κ. Καραμανλής. Επιπλέον, δεν είναι της αποκλειστικής αρμοδιότητας του Πρωθυπουργού αυτό το ζήτημα· πρωτίστως είναι ζήτημα του ιδίου του παραιτηθέντος υπουργού. Ο Κ. Καραμανλής είναι αξιοπρεπέστατος, σεμνός, σοβαρός και συγκροτημένος. Είναι αδύνατον να μη βαραίνει τη συνείδησή του ένα τέτοιο γεγονός, είναι αδύνατον να μην είναι συναισθηματικά συντετριμμένος. Πώς μπορούμε, λοιπόν, να προδικάζουμε ότι θα έχει ο ίδιος τη διάθεση να ζητήσει ξανά την εμπιστοσύνη των ψηφοφόρων του;

ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

Να με συγχωρείτε, αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί ο σεβασμός στον κατηγορούμενο μπορεί να αναιρεί την κοινή λογική! Μετά τους διαλόγους του σταθμάρχη που ακούσαμε, ιδίως εκείνους που έγιναν μετά τη σύγκρουση των τρένων (την «τράκα», όπως τον ακούμε να λέει), θέλω να απευθύνω προς τους αρμοδίους το εξής απλό ερώτημα: Οταν έγινε η προσαγωγή του, τον εξέτασαν για ουσίες; Υποθέτω, ή μάλλον ελπίζω, ότι θα το έκαναν – λογικά, πρέπει να προβλέπεται από κάποιο πρωτόκολλο. Εγώ το λέω, παρ’ όλα αυτά, γιατί στη χώρα που ζούμε ένας τέτοιος «Βασίλης» μπορεί να ρυθμίζει την κυκλοφορία των τρένων. Κατά συνέπεια, τίποτε δεν εννοείται. (Για τεστ νοημοσύνης δεν ρωτώ, γιατί φαντάζομαι ότι στη σχολή μηχανοδηγών θα υπεβλήθη σε κάποιο υποτυπώδες τεστ. Ελπίζω. Αν και πλέον δεν έχει καμία σημασία…)

Εντούτοις, έχει ενδιαφέρον να παρατηρήσουμε το σοκ που προκάλεσε η δημοσιοποίηση των επίμαχων διαλόγων στον κόσμο, αλλά και πώς άρχισε να υποχωρεί μια τάση εκμετάλλευσης του ζητήματος, η οποία προσπαθούσε να αθωώσει τον εργαζόμενο (γενικώς και ως αφηρημένη έννοια) και να τα φορτώσει όλα στο άτιμο το σύστημα και την κακούργα την κοινωνία. Ομως, η αγοραία επιπολαιότητα και η νυσταλέα αδιαφορία που αναδίδονται από τους διαλόγους δεν αφήνουν χώρο για τέτοιες θεωρίες. Εχουμε πια καταλάβει τον θυμό της Αριστεράς για την ατομική ευθύνη. Κατανοητός υπό την έννοια ότι, αν δεν υπήρχε ατομική ευθύνη, η ζωή θα ήταν ευκολότερη, θα ήταν μια παιδική ηλικία που παρατείνεται μέχρι το τέλος και στην οποία το κράτος αναλαμβάνει τον ρόλο του πατερούλη. Στην προκειμένη περίπτωση, όμως, η ατομική ευθύνη δεν κρύβεται: ούτε του άσχετου «σταθμάρχη», ούτε εκείνων που τον διόρισαν, ούτε των άλλων που του πάσαραν το «γερμανικό νούμερο».

ΤΟ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ;

Οι αναρχικοί, αφού διέλυσαν τη χθεσινή συγκέντρωση στο Σύνταγμα, πέρασαν μια βόλτα και από την Κουμουνδούρου, όπου περιποιήθηκαν διάφορα αυτοκίνητα που ήταν σταθμευμένα έξω από τα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ, μεταξύ των οποίων και του brοέδρου. Ελπίζω να μην ήταν το καινούργιο Range Rover…