Ελεγχοι στις μεταφορτώσεις πετρελαίου

Φρένο στο φαινόμενο μεταφοράς πετρελαίου από πλοίο σε πλοίο, που έχει ενταθεί τελευταία με τον κίνδυνο για το περιβάλλον επιχειρεί να επιβάλλει ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός (ΙΜΟ).

Τρεις μεγάλες χώρες, οι ΗΠΑ, η Αυστραλία και ο Καναδάς, καλούν τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό να παρέμβει ώστε να μετριασθεί το φαινόμενο με την αύξηση των ελέγχων καθώς μετά την επιβολή κυρώσεων στο ρωσικό πετρέλαιο ο αριθμός των περιπτώσεων μεταφοράς από πλοίο σε πλοίο (ship to ship-STS) έχουν αυξηθεί. Η διαδικασία αυτή καταγράφεται σε διεθνή ύδατα, όπως στη Νοτιοανατολική Ασία, καθώς και στα ανοιχτά της Θέουτα στις ακτές της Βόρειας Αφρικής, ακόμα και στα διεθνή ύδατα ανοικτά της Καλαμάτας. Η διαδικασία αυτή είναι ευρέως αποδεκτή και συχνή πρακτική της ναυτιλιακής βιομηχανίας και πραγματοποιείται συνήθως σε προστατευμένα ύδατα, σε λιμάνια με τη γνώση και την άδεια των Αρχών, καθώς εξασφαλίζει οικονομίες κλίμακος αφού ένα πολύ μεγάλο πλοίο μπορεί να μεταφέρει φορτίο σε μία περιοχή στην οποία δεν μπορεί να προσεγγίσει το ίδιο και το μεταφορτώνει σε μικρότερα, όπως μπορεί να συμβαίνει και το αντίθετο. Μικρότερα πλοία να μεταφορτώνουν σε μεγαλύτερο. Ωστόσο όπως επισημαίνει η LloydsList οι τρεις χώρες σημειώνουν στην αναφορά τους στον ΙΜΟ ότι οι μεταφορές πετρελαίου που έχουν εγκριθεί επεκτείνονται σε διεθνή ύδατα πέρα από τη δικαιοδοσία των χωρών. Αυτό θέτει την ευθύνη στα κράτη σημαίας να διασφαλίσουν ότι τα δεξαμενόπλοια συμμορφώνονται με τους κανονισμούς και τα μέτρα ασφαλείας. Η αναφορά των τριών χωρών στον ΙΜΟ ζητά από τα κράτη σημαίας να διασφαλίζουν ότι τα πλοία θα ειδοποιούνται όταν εμπλέκονται σε επιχειρήσεις στη μέση του ωκεανού. Η νομική επιτροπή συνεδριάζει στο τέλος αυτού του μήνα για να συζητήσει μια σειρά από ζητήματα ασφάλειας που σχετίζονται με παραπλανητικές ναυτιλιακές πρακτικές, καθώς και τον αυξανόμενο αριθμό δεξαμενόπλοιων που εμπλέκονται στη μεταφορά πετρελαίου από χώρες που έχουν επιβληθεί κυρώσεις όπως η Ρωσία, η Βενεζουέλα και το Ιράν. Ορισμένα από τα κράτη, σημαία των οποίων φέρουν αυτά τα πλοία, δεν έχουν την απαραίτητη τεχνογνωσία για να εποπτεύουν σωστά τα πλοία και να εξασφαλίζουν συμμόρφωσή τους με τους διεθνείς κανονισμούς.

Η αναφορά υποστηρίζει επίσης ότι η αύξηση των μεταφορών από πλοίο σε πλοίο που υποστηρίζεται από τη Ρωσία υπονομεύει τη θεμελιώδη αρχή του καθεστώτος «ο ρυπαίνων πληρώνει» καθώς τα επονομαζόμενα «σκοτεινά» πλοία και οι πλοιοκτήτες που εμπλέκονται με αυτά, δεν μπορούν να εντοπιστούν και να θεωρηθούν υπεύθυνοι για τις ζημίες που προκαλούνται από το πετρέλαιο που μεταφέρουν τα πλοία τους.