Θράσος με ονοματεπώνυμο

Και ενώ η Ελλάδα εξακολουθεί να θάβει τα παιδιά της μέσα σε πάνδημο πένθος, υπάρχουν μερικοί μερικοί που τρίβονται κατ΄ εξακολούθηση στην γκλίτσα του τσοπάνη, κατά το κοινώς λεγόμενο, όχι μόνο στην εύανδρο Ηπειρο, αλλά και σε διάφορες περιοχές της χώρας που συντηρούν πρόβατα και τσοπαναραίους. Εις εξ αυτών είναι ο γνωστός και μη εξαιρετέος Νίκος Παππάς, ο καταδικασμένος τελεσίδικα για το βαρύτατο παράπτωμα της παράβασης καθήκοντος ως υπουργός. Ο Παππάς λοιπόν θεωρεί ότι η ελληνική κοινωνία έχει ξεχάσει τα έργα και τις ημέρες του ως υπουργού και προσπαθεί τώρα να μας κάνει να ξεχάσουμε τόσο τον λόγο για τον οποίο καταδικάστηκε όσο και το γεγονός ότι το λιγότερο που θα έπρεπε να κάνει είναι να κάτσει σπίτι του και να αποσυρθεί οικειοθελώς από την πολιτική. Διότι ποιο είναι το βαρύτερο παράπτωμα για έναν πολιτικό, και δη υπουργό; Η παράβαση καθήκοντος. Δηλαδή ο λόγος για τον οποίο εξελέγη, και δεν είναι άλλος από το να υπηρετεί πιστά τα καθήκοντά του προς όφελος του ελληνικού λαού. Ο τύπος λοιπόν, αντί να λουφάρει, έχει ζωστεί τα φυσεκλίκια και κάνει πόλεμο μέσω των social media, μήπως και παραβλέψουμε τους λόγους για τους οποίους πρέπει να είναι εκτός πολιτικού στερεώματος. Στο πλαίσιο αυτό, τι λέτε ότι είπε χθες μεταξύ πολλών άλλων; Το ακόλουθο, αναφερόμενος στον Κώστα Καραμανλή, ο οποίος τουλάχιστον είχε τη (δυσεύρετη για έλληνα πολιτικό) ευθιξία να παραιτηθεί από υπουργός, λίγες ώρες μετά το δυστύχημα στα Τέμπη:

«Σε λίγες μέρες ο παραιτηθείς υπουργός θα διεκδικήσει την ψήφο του ελληνικού λαού χωρίς εξηγήσεις;»!!

Εδώ, ρε φίλε, θα είσαι εσύ υποψήφιος, ενώ έχεις καταδικαστεί αμετάκλητα για το βαρύ, όπως προανέφερα, παράπτωμα της παράβασης καθήκοντος, και σε νοιάζει αν θα είναι υποψήφιος ο Καραμανλής; Πλάκα μάς κάνεις;

Η θρασύτητα, νομίζω, έχει ονοματεπώνυμο…

Του κόπηκε η φόρα για Πολάκη

Στο μεταξύ, όλο και προς τα πίσω πηγαίνει η εκκαθάριση του θέματος Πολάκη. Ο «έλα με φόρα» brόεδρος είναι απορροφημένος από τη διαχείριση της νέας κατάστασης που διαμορφώνεται μετά την τραγωδία στα Τέμπη και δεν θέλει να υπάρχει κάτι το οποίο θα διοχετεύσει την ατζέντα στην εσωστρέφεια. Το αφήνει, και το αφήνει συνειδητά. Επί του παρόντος προέχει το έγκλημα στα Τέμπη – για πρώτη φορά «διακρίνει» σημάδια μεταστροφής του κλίματος, και σιγά να μην ανακινήσει από μόνος του το θέμα του Πολάκη.

Παράλληλα, ο άλλος κάθεται σε αναμμένα κάρβουνα. Μπορεί να μην είναι επιθετικός (πού άλλες φορές, που θα ζητούσε κρεμάλες στο Σύνταγμα για Μητσοτάκη, Καραμανλή, υπηρεσιακούς παράγοντες, δημοσιογράφους – φυσικά…), αλλά τον «τρώει» το θέμα του. Εξού και αφήνει να μιλάνε οι… groupies αντί γι’ αυτόν. Οπως ένας κύριος, θαυμαστής ταυτόχρονα και του… Μάο, ο οποίος έκανε ανάρτηση στη σελίδα του Πολάκη στο Facebook και είπε τα ακόλουθα, με αποδέκτη τον «έλα με φόρα» brόεδρο:

Θα αφιερώσω ένα απόφθεγμα του Μάο Τσε Τουνγκ στον Α. Τσίπρα, «Μάθε από τις μάζες και μετά δίδαξέ τες», για να αδράξω την ευκαιρία να δηλώσω ότι ο Παύλος Πολάκης ήταν ο μόνος που μας ακούει όλους και πάντα μας έδινε την αίσθηση ότι κρατάει τα χρήσιμα. Και διδάσκει αγωνιστικότητα, παλικαριά, ντομπροσύνη, αλήθεια, εντιμότητα, καθαρότητα ψυχής… καθαρότητα μιας παιδικής ψυχής που δεν μεγάλωσε για να αλλοιωθεί, ΠΟΤΕ.

Ωραίος.

Οταν τα 300 εκατ. έγιναν… 45

Οπως προανέφερα, ο «έλα με φόρα» brόεδρος, σε μεγάλα κέφια πλέον. Γιατί, όπως «διαβάζει» ή του «διαβάζουν», διακρίνονται ενδείξεις μεταστροφής στο ματσάκι, ετοιμάζεται, λέει, για θεσμικές πρωτοβουλίες από σήμερα. Επιδιώκει να φέρει το θέμα στη Βουλή και θα το επιχειρήσει είτε ζητώντας προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή είτε καταθέτοντας ερώτηση στην Ωρα του Πρωθυπουργού.

Θέλει, μου είπε ο δικός μου στην Κουμουνδούρου, «να φέρει τον Μητσοτάκη ενώπιον των ευθυνών του».

Δεν συμφώνησα. Νομίζω ότι αυτό που επιδιώκει στην πραγματικότητα είναι να κάψει τα χαρτιά που έχει ο Κυριάκος στα χέρια του σχετικά με τα τρένα. Μην ξεχνάμε αυτή την πονεμένη ιστορία της πώλησης της ΤΡΑΙΝΟΣΕ στους Ιταλούς, που συντελέστηκε επί ΣΥΡΙΖΑ. Τότε που δόθηκε ολόκληρη η εταιρεία, συν το μεταφορικό έργο, αντί του… ιλιγγιώδους ποσού των 45 εκατ. ευρώ. Οταν ο ΣΥΡΙΖΑ ως αξιωματική αντιπολίτευση είχε πολεμήσει για να μη γίνει διαγωνισμός για την πώληση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ από την κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου, με τίμημα 300 εκατ. ευρώ. Κάτι πρέπει να πει γι’ αυτά ο αρχηγός, και επειδή καταλαβαίνει ότι ο άλλος θα τον κοπανάει συνεχώς από εδώ και πέρα, σου λέει ας τα κάψω αυτά πριν μπούμε για τα καλά στην προεκλογική περίοδο.

Επίσης, ένα άλλο μεγάλο κεφάλαιο σε αυτή την ιστορία είναι το περιεχόμενο της ίδιας της συμφωνίας για την πώληση. Τι περιελάμβανε και τι βρήκαν οι επόμενοι…

(Ο Σπίρτζης, υπουργός Μεταφορών για τέσσερα χρόνια του ΣΥΡΙΖΑ και πολιτικός προϊστάμενος των σιδηροδρόμων, πού είναι, ρε παιδιά; Εδώ, κάνει δηλώσεις για τα Τέμπη κάθε ανθυποστέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, ακόμη και η… χωλή Μαρία, που λέει ο λόγος, ο Σπίρτζης γιατί δεν μιλάει; Ξέρει κάτι και δεν μας το λέει; Ή μήπως είναι οπαδός του δόγματος «η σιωπή είναι χρυσός»; Κάθε εξήγηση δεκτή…)

Ο πόνος και η τυμβωρυχία

Κυκλοφορεί μετ’ επιτάσεως, που έλεγαν παλιά οι δημοσιογράφοι, ότι ο «έλα με φόρα» brόεδρος προγραμματίζει, λέει, επισκέψεις σε οικογένειες θυμάτων του πολύνεκρου δυστυχήματος. Θέλει, (ξανα)λέει, να συζητήσει μαζί τους. Τι να συζητήσει ακριβώς, αναρωτιέμαι. Τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έχασαν τον άνθρωπό τους; Δεν παίρνει καλύτερα ένα μαχαίρι να τους ξύσει την πληγή και μετά μια χούφτα αλάτι να ρίξει από πάνω; Τι τρέλες είναι αυτές;

Μην το κάνει, του συστήνω. Οχι μόνο θα δώσει επιχειρήματα στην κυβέρνηση να τον κατηγορήσει για χυδαία τυμβωρυχία, αλλά και γιατί δεν είναι ωραίο πράγμα, την ώρα που η μάνα πονάει τρομακτικά για το παιδάκι της που έχασε, εσύ να εμφανίζεσαι ως δήθεν συμπαραστάτης, με κουστωδία από κάμερες και δημοσιογράφους, για τις ανάγκες του έργου «συγκίνηση σε προεκλογικούς ρυθμούς».

Ο πόνος είναι πόνος και οφείλεις να τον σέβεσαι. Αλλιώς, είναι υψίστη ύβρις…

Η βάση του κακού

Εχει ένα ενδιαφέρον η αυριανή απεργία της ΑΔΕΔΥ, η οποία από τρίωρη στάση αρχικά για να γιορταστεί η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας μετατράπηκε σε 24ωρη απεργία. Ο λόγος είναι ο… λόγος για τον οποίο έγινε αυτή η μετατροπή από το γενικό συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ: με αφορμή το δυστύχημα στα Τέμπη, θέλουν, λέει, να διαμαρτυρηθούν για τις… ιδιωτικοποιήσεις. Και πρώτα απ΄ όλα των σιδηροδρόμων!!!

Θα μπορούσα με γέλιο να τους καλωσορίσω στο 2023, αλλά η τραγωδία μού έχει κόψει κάθε όρεξη για τέτοια. Θα μείνω όμως σε αυτό καθαυτό το θέμα: ωραία η πρωτοβουλία, αλλά να ξεκινήσουμε από εκεί που πρέπει, τη βάση του κακού. Συγκεκριμένα, το 2016, όταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ξεπούλησε κυριολεκτικά για ένα κομμάτι ψωμί τους ελληνικούς σιδηροδρόμους! Μόλις 45 εκατομμύρια ευρώ, όπως προαναφέρω, και με μια σύμβαση η οποία ήταν αποικιοκρατικού χαρακτήρα, εντελώς. Μην το ξεχάσουμε αυτό, σύντροφοι. Είναι ο μόνος τρόπος για να γίνει αποδεκτό και το υπόλοιπο διεκδικητικό πλαίσιο…

Εντάξει;