Η άνοδος {LF}της Πολωνίας δεν αφορά τα λάθη μας

Οταν η Συνθήκη της Ρώμης υπογράφηκε το 1957 από τα έξι κράτη που ίδρυσαν την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, η Ιταλία ήταν μακράν το φτωχότερο μέλος. Αυτό ήταν ευλογία και όχι βάρος. Με μια χαμηλού κόστους, υψηλής ποιότητας παραγωγική βάση και πτώση των δασμών εντός του μπλοκ, η Ιταλία έγινε ένας ευρωπαϊκός βιομηχανικός παίκτης. Τα μετρητά από τις Βρυξέλλες βοήθησαν στην τροφοδοσία της οικονομίας, αλλά το ίδιο συνέβαλαν και οι αγρότες που μετακινούνταν για να βρουν δουλειά σε εργοστάσια. Μέχρι το 1987 η Ιταλία είχε ξεπεράσει τη Βρετανία όσον αφορά το κατά κεφαλήν εισόδημα. Ωστόσο, το 2021, το ιταλικό κατά κεφαλήν ΑΕΠ ήταν περίπου 10% χαμηλότερο από το Ηνωμένο Βασίλειο. Η κάλυψη εδάφους είναι ευκολότερη από το να μείνει κανείς εμπρός.

Αυτό θα έπρεπε να αποτρέψει τους πολιτικούς από το να διαβάζουν υπερβολικά τους ρυθμούς ανάπτυξης. Ωστόσο, υπάρχουν προειδοποιήσεις ότι η Βρετανία θα μπορούσε σύντομα να «ξεπεραστεί από την Πολωνία». Η ανάπτυξη είναι σημαντική, αλλά μπορεί να μην είναι αυτό που πραγματικά έχει σημασία για τους ανθρώπους. Ούτε βλέπουν στην άνοδο μιας χώρας τα λάθη του δικού τους έθνους. Η Πολωνία είναι, με στοιχεία του 2021, μόνο στο ίδιο επίπεδο με την Πορτογαλία, στο μισό κατά κεφαλήν εισόδημα των ΗΠΑ. Η Βρετανία και η Γαλλία έχει περίπου το 70% του εισοδήματος των ΗΠΑ, ενώ η Γερμανία έχει φτάσει στο 80%. Το μοτίβο της πολωνικής ανάπτυξης ήταν βρώμικο. Η Παγκόσμια Τράπεζα λέει ότι 36 από τις 50 πιο μολυσμένες ευρωπαϊκές πόλεις βρίσκονται στην Πολωνία, ενώ τα λάφυρα της ανάπτυξης δεν μοιράζονται εξίσου. Ολες οι εισοδηματικές ομάδες κέρδισαν από τη μετάβαση του 1989, αλλά το κορυφαίο 1% απορρόφησε σχεδόν το ένα τέταρτο όλων των οφελών, ενώ το χαμηλότερο μισό της κοινωνίας κέρδισε μόλις το ένα όγδοο. Μια από τις λιγότερο αστικές κοινωνίες της Ευρώπης, οι αγροτικές κοινότητες της Πολωνίας, μπορούν να αισθάνονται αποκομμένες από τις ευκαιρίες ανάπτυξης που προσφέρουν οι πόλεις. Αυτό ακούγεται πολύ οικείο. Οπως και το γεγονός ότι η Πολωνία έχτισε την επιτυχία της σε φθηνές συμβάσεις εργασίας. Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι η άνοδος της προσωρινής εργασίας έχει συμβάλει στην πτώση των γεννήσεων. Αυτή η άνιση εξέλιξη είναι μία από τις αιτίες πίσω από την άνοδο του δεξιού λαϊκιστικού κυβερνώντος κόμματος Νόμος και Δικαιοσύνη (PiS).

Η Πολωνία δείχνει τα όρια της οικονομικής επέκτασης, όπου τα πάντα εκτιμώνται, εκτός από αυτά που κάνουν τη ζωή να αξίζει τον κόπο. Η επίκληση των Εργατικών σε μια κούρσα με την Πολωνία για να δικαιολογήσουν μια νεφελώδη προσπάθεια ανάπτυξης υπογραμμίζει πόσο λίγα έχει να πει το κόμμα για το πώς θέλει να επιτύχει τους πολύ ανώτερους στόχους της μεγιστοποίησης της ευημερίας και της μείωσης των ανισοτήτων.

Η παραπάνω γνώμη είναι το κύριο άρθρο της εφημερίδας