Δεν βγήκε

Mια αφόρητη φράση. «Το παιδί μου δεν σηκώνει το τηλέφωνο».
Δύο βολικές λέξεις. Η τραγωδία, λένε, οφείλεται σε «ανθρώπινο λάθος». Ο σταθμάρχης στη Λάρισα ξέχασε ότι δύο αμαξοστοιχίες κινούνταν στην ίδια γραμμή, ή τέλος πάντων μπέρδεψε τα κλειδιά, ο μηχανοδηγός που ανέβαινε δεν ανησύχησε όσο θα έπρεπε για το ότι βρισκόταν στη γραμμή καθόδου, ο μηχανοδηγός που κατέβαινε δεν ήρθε σε επικοινωνία μαζί του. Ναι, οι άνθρωποι κάνουν λάθη, μερικές φορές μπορεί και να μην κάνουν καλά τη δουλειά τους, αλλά γι’ αυτό υπάρχει η τεχνολογία, για να παρεμβαίνει όταν χρειάζεται. Γι’ αυτό υπάρχουν τα ηλεκτρονικά συστήματα, για να κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου όταν συμβαίνει κάτι περίεργο και να προλαβαίνουν το κακό.
Μια αδιανόητη φράση. «Είμαστε στο manual», είπε ο πρόεδρος των μηχανοδηγών του ΟΣΕ. Σύμφωνα με όσα κατήγγειλε, τα ηλεκτρονικά συστήματα που έχουν αγοραστεί και θα μπορούσαν να προκαλέσουν ακινητοποίηση των αμαξοστοιχιών σε ασφαλή απόσταση μεταξύ τους λειτουργούν σε ένα μικρό μόνο μέρος του δικτύου. Σε όλο το υπόλοιπο, χρόνια τώρα, όλα γίνονται χειροκίνητα. Κατά τα άλλα, μας αρέσει να παίζουμε με το ChatGPT.
Μια απορία. Τον Δεκέμβριο του 2019, ο τότε διευθύνων σύμβουλος της ΤΡΑΙΝΟΣΕ στην Ελλάδα είχε δηλώσει ότι η λειτουργία των σιδηροδρομικών μεταφορών δεν είναι «απρόσκοπτη» λόγω της κατάστασης του σιδηροδρομικού δικτύου, και συγκεκριμένα της μη ολοκλήρωσης βασικών υποδομών όπως το σύστημα τηλεδιοίκησης και σηματοδότησης. Από τότε έχουν περάσει πάνω από τρία χρόνια. Αν αυτές οι υποδομές είναι βασικές, δεν θα έπρεπε να έχουν ολοκληρωθεί;
Αλλη μια αδιανόητη φράση. «Πάμε κι όπου βγει» φέρεται να είπε ο μηχανοδηγός στον υπεύθυνο εισιτηρίων. Δεν βγήκε.
Μερικές ακόμη απορίες. Σύμφωνα με πολυσέλιδη έκθεση που συνέταξε πέρυσι η Ευρωπαϊκή Ενωση για την Ασφάλεια των Σιδηροδρόμων, η Ελλάδα είχε την τριετία 2018-2020 τον μεγαλύτερο αριθμό νεκρών ανά εκατομμύριο τρενοχιλιομέτρων σε όλη την Ευρωπαϊκή Ενωση. Και δεν ευαισθητοποιήθηκε κανείς; Και δεν αναρωτήθηκε κανείς τι διάβολο συμβαίνει σε αυτή τη χώρα; Και δεν συγκλήθηκαν συσκέψεις για την εξεύρεση λύσεων;
Μια παραίτηση. Το πρόβλημα του εκσυγχρονισμού και της ασφάλειας των σιδηροδρομικών μεταφορών ανήκει στις παθογένειες του ελληνικού κράτους και ασφαλώς δεν αφορά μόνο τη σημερινή κυβέρνηση. H χθεσινή ασύλληπτη τραγωδία δεν θα μπορούσε όμως να αποδοθεί μόνο σε χρόνια προβλήματα και στο λάθος ενός σταθμάρχη. Οπως και να το κάνουμε, υπάρχουν πολιτικές ευθύνες. Αν και η αγοραία έκφραση είναι άκομψη μπροστά σε τόσους νεκρούς, όπως άλλωστε ήταν και στο Μάτι, «η στραβή έτυχε» στη βάρδια του σημερινού υπουργού Μεταφορών. Καλά έκανε λοιπόν ο Κώστας Καραμανλής και υπέβαλε την παραίτησή του, «ως ελάχιστη ένδειξη σεβασμού στη μνήμη των ανθρώπων που έφυγαν τόσο άδικα». Στην πραγματικότητα, είναι το μόνο που διδάχθηκε το πολιτικό σύστημα από το Μάτι.













