Η «κατάρα» των Τεμπών

Σε έναν εφιάλτη ξύπνησε χθες η χώρα μετά τη φονική σύγκρουση των δύο τρένων στα Τέμπη που στοίχισε τη ζωή σε τουλάχιστον 40 ανθρώπους. Εναν εφιάλτη που, δυστυχώς, επέστρεψε στο ίδιο σημείο για τρίτη φορά, κάνοντας τους περισσότερους να μιλούν για την… κατάρα των Τεμπών.

Ακριβώς 20 χρόνια πριν. Ηταν λίγο πριν από τις 7 και μισή το απόγευμα της 13ης Απριλίου του 2003 όταν μια σχολική εκδρομή έμελλε να καταλήξει σε τραγωδία. Μαθητές της Α’ Λυκείου από το Μακροχώρι Ημαθίας επέστρεφαν από την Αθήνα με το λεωφορείο που είχε ναυλωθεί. Ξαφνικά στην κοιλάδα των Τεμπών, στο 388ο χιλιόμετρο της εθνικής οδού Λάρισας – Θεσσαλονίκης ο οδηγός ενός φορτηγού φορτωμένου με νοβοπάν με κατεύθυνση προς την Αθήνα έχασε τον έλεγχο του οχήματος και συγκρούσθηκε πλαγιομετωπικά με το λεωφορείο.

Τραγικές συμπτώσεις

Πολλές οι τραγικές συμπτώσεις με το χθεσινό θανατηφόρο δυστύχημα. Οι διασώστες που έφτασαν στο σημείο έκαναν ώρες για να απεγκλωβίσουν νεκρούς και τραυματίες. Οσο η ώρα περνούσε και δεν γινόταν γνωστός ούτε ο αριθμός ούτε τα ονόματα των νεκρών μαθητών τόσο η αγωνία κορυφωνόταν. Τα κινητά τηλέφωνα των παιδιών ήταν κλειστά. Ποια παιδιά είναι ζωντανά και ποια χάθηκαν ήταν οι δύο βασικές ερωτήσεις που έκαναν οι γονείς οι οποίοι έφταναν στο σημείο σε κάθε υπεύθυνο που βρισκόταν εκεί και θα μπορούσε να γνωρίζει. Απάντηση όμως δεν έπαιρναν.

Η φονική σύγκρουση οδήγησε ακαριαία στον θάνατο 21 16χρονους μαθητές ενώ ακόμη εννέα είχαν τραυματιστεί σοβαρά. Οι εικόνες που μεταδίδονταν εκείνη την ημέρα αποτύπωναν το μέγεθος της τραγωδίας, με τα νοβοπάν να έχουν κόψει κυριολεκτικά στα δύο το λεωφορείο στο οποίο επέβαιναν οι μαθητές.

Τις επόμενες ημέρες «ΤΑ ΝΕΑ» έγραφαν για τα αναπάντητα «γιατί» και τον πόνο όχι μόνο των οικογενειών αλλά και ολόκληρης της χώρας για τη μεγαλύτερη ως τότε τραγωδία στην άσφαλτο. Το μεσημέρι της 14ης Απριλίου γράφτηκε και η τελευταία σελίδα του δράματος, με τις κηδείες των παιδιών να πραγματοποιούνται η μία μετά την άλλη. «Κάθε 200 μέτρα κι ένα λευκό φέρετρο. Κι από πίσω να συνοδεύουν παιδιά κρατώντας ένα λουλούδι. Μια κωμόπολη 7.000 κατοίκων κι άλλα έξι μικρά χωριά βυθισμένα στο πένθος» έγραφε τότε το ρεπορτάζ των «ΝΕΩΝ», με την περιγραφή ενός από τους διασωθέντες μαθητές να συγκλονίζει: «Είδα τα νοβοπάν να πέφτουν από την νταλίκα πάνω μας. Δεν μπορώ ακόμα να συνειδητοποιήσω πώς έγινε. Εβλεπα τους φίλους μου με κομμένα κεφάλια. Ολοι ουρλιάζαμε. Δεν θέλω να το θυμάμαι…».

«Το σχολείο μας δεν θα είναι ποτέ ξανά το ίδιο. Ούτε κι εμείς θα είμαστε ίδιοι. Αλλά δεν θα φύγουν ποτέ τα φωτεινά τους μάτια και τα χαμογελαστά τους πρόσωπα. Για μας θα είναι πάντα ζωντανοί. Ας αναπαυτούν τώρα στη θεϊκή αγκαλιά» είχε πει στον επικήδειο καθηγήτρια του Λυκείου Μακροχωρίου.

Παρά τις έρευνες για τα αίτια του δυστυχήματος, ποτέ δεν αποσαφηνίστηκαν πλήρως. Τα στοιχεία, ωστόσο, έδειξαν πως το τουριστικό λεωφορείο είχε κριθεί ακατάλληλο λόγω παλαιότητας και θα έπρεπε να είχε αποσυρθεί τουλάχιστον τρεις μήνες νωρίτερα του δυστυχήματος, τα ελαστικά του δεν ήταν σε καθόλου καλή κατάσταση ενώ ο οδηγός βρισκόταν στο τιμόνι για έξι ώρες χωρίς να κάνει διάλειμμα. Τον Οκτώβριο του 2008 πραγματοποιείται η δίκη, όπου ο οδηγός της νταλίκας καταδικάστηκε σε κάθειρξη 15 ετών ενώ ο οδηγός του λεωφορείου αθωώθηκε.

Λεωφορείο με φιλάθλους

Τέσσερα χρόνια νωρίτερα από την τραγωδία με τους 21 νεκρούς μαθητές, ξημερώματα της 4ης Οκτωβρίου, και πάλι στα Τέμπη και πάλι στο ρεύμα προς Θεσσαλονίκη, ένα θανατηφόρο δυστύχημα στοίχισε τη ζωή σε επτά ανθρώπους, εκ των οποίων τα έξι ήταν νέα παιδιά, ηλικίας έως 25 ετών.

Λεωφορείο με φιλάθλους από τον Σύλλογο Φίλων ΠΑΟΚ Κορδελιού, οι οποίοι επέστρεφαν στη Θεσσαλονίκη από την Αθήνα, όπου είχαν παρακολουθήσει αγώνα της ομάδας τους, συγκρούστηκε στην προσπάθεια προσπέρασης με φορτηγό που κινούνταν στο αντίθετο ρεύμα. Το σημείο της τραγωδίας ήταν μόλις δύο χιλιόμετρα πριν από τα Τέμπη. Το λεωφορείο μετά τη σφοδρή σύγκρουση έπεσε σε χαράδρα οκτώ μέτρων, με αποτέλεσμα έξι οπαδοί, νέα παιδιά, και ο οδηγός του λεωφορείου να χάσουν τη ζωή τους ενώ ακόμη 33 φίλαθλοι οι οποίοι επέβαιναν στο μοιραίο πούλμαν τραυματίστηκαν και διακομίστηκαν στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας. Ενα μνημείο στήθηκε στο σημείο όπου ο χρόνος σταμάτησε για τους έξι οπαδούς του ΠΑΟΚ.