Ενας διαιτητής ανεπαρκής

Τρεις φάσεις από το ντέρμπι:

πρώτο ημίχρονο, στο 30′. Επέλαση ο Φορτούνης, ξεπερνά τον Σάρλια και ο μπακ του Παναθηναϊκού τον χτυπά στο πρόσωπο με τον αγκώνα. Φάση που θα μπορούσε να δοθεί ακόμη και κόκκινη κάρτα στον αμυνόμενο.

Πάμε στο δεύτερο ημίχρονο. Νέο σόλο του Φορτούνη, φεύγει σαν άνεμος ξεπερνώντας τον Κουρμπέλη, ο κάπτεν του ΠΑΟ στο έδαφος και ενώ ο Ολυμπιακός δημιουργούσε συνθήκες υπεραριθμίας, ο ρέφερι σταματά το ματς! Πάει στον Κουρμπέλη να δει τι έχει, τι συμβαίνει! Ανήκουστο. Γιατί δεν έχει χτυπήσει ο μέσος στο κεφάλι, οπότε δεν δικαιολογείται η διακοπή και είναι εντελώς αυθαίρετη και κατά παράβαση των κανονισμών.

Πάμε στο 86′: ο Πέρεθ με πάθος και κάπως άγαρμπη κίνηση, πατά το πόδι του Κανός. Εξ’ ορισμού κίτρινη κάρτα και θα ήταν η δεύτερη για τον χαφ του Τριφυλλιού. Για τον Πινέιρο, ωστόσο, πέρα βρέχει. Ούτε γάτα ούτε ζημιά. Τίποτα. Ολα τόσο οφθαλμοφανή και όμως πήγε ο Πορτογάλος κόντρα στη λογική.

Για το γκολ του Βρουσάι θα ειπωθούν πολλά. Περαιτέρω αναλύσεις δεν χρειάζονται. Το ποιος αδικήθηκε στο ντέρμπι είναι πασιφανές για όλους όσοι ήθελαν να δουν καθαρά τα πράγματα και αποφεύγουν τις παρωπίδες. Ναι, ο Ολυμπιακός αδίκησε τον εαυτό του, έχασε ευκαιρίες που δεν χάνονται, ήταν πολλές φάσεις ζήτημα «μιας σωστής τελικής πάσας σε συμπαίκτη» και κάπου εκεί πρέπει να αναζητηθούν απαντήσεις γιατί δεν ήρθε το γκολ μολονότι περίσσεψαν οι τελικές προσπάθειες. Οσον αφορά στις τρεις φάσεις του προλόγου, αποδεικνύουν με τον πλέον εύγλωττο τρόπο το προφανές: ο Πινέιρο είναι ένας εντελώς ακατάλληλος ρέφερι.

Του… φεύγουν φάσεις στον αγώνα. Αγνοεί άλλες. Δεν έχει σωστή κρίση σε σχετικά εύκολες περιπτώσεις. Με απλά λόγια, το σαββατόβραδο ήταν ο λάθος άνθρωπος τη λάθος στιγμή σε ένα ελληνικό γήπεδο. Και ένα ντέρμπι που θα μπορούσε να εξελιχθεί με τον καλύτερο τρόπο, όχι για τη μια ή την άλλη ομάδα, αλλά για το ίδιο το ποδόσφαιρο, εξελίχθηκε με τρόπο που κανείς δεν θέλει να θυμάται. Πολύ απλά γιατί δεν αποδόθηκε δικαιοσύνη. Οχι αναφορικά με το πώς έπαιξαν Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός. Αλλά με βάση τα όσα (δεν) έκανε ο Πινέιρο. Εάν είναι να έρχονται τέτοιοι διαιτητές από τα ξένα, το καλύτερο είναι να το ξεχάσουμε το εγχείρημα. Εκτός αν η συγκεκριμένη σκέψη ήδη υπάρχει. Οταν όμως παίζεις καταπληκτικά και κάποιος νιώθεις πως σε σταματά, τότε δεν μπορεί, μια πίκρα (το λιγότερο…) την έχεις.