Μικρά ανθρωπάκια με μεγάλες σκιές

Βασανίστηκα πολύ χθες, μου έφαγε τη μισή Καθαρή Δευτέρα, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους.

Αφορμή, το μέχρις δακρύων (από τα γέλια!) καρναβάλι που απόλαυσε όλη η Ελλάδα, με πρωταγωνιστή, σε ρόλο «σαλταρισμένου» Ζορό ή κάτι τέτοιο, τον γνωστό πελάτη της στήλης, που ακούει στο όνομα Πολάκης.

Εξαιτίας του, ούτε αετό βρήκα χρόνο να «πετάξω». Κι από λαγάνα μια μπουκιά, κι αυτή με το ζόρι.

Με έφαγαν οι σκέψεις στην προσπάθεια να βρω έναν τρόπο να προσεγγίσω το θέμα «τι παθαίνουν οι άνθρωποι και νομίζουν ότι είναι κάτι άλλο από αυτό που στην πραγματικότητα είναι».

Τεσπά, που λένε και οι πιτσιρικάδες, ύστερα από ενδελεχή αναζήτηση, κατέληξα έπειτα από ώρες στο συμπέρασμα ότι για όλα φταίει ο… ίσκιος τους! Βλέπουν τη σκιά τους να απλώνεται μπροστά και πιστεύουν οι φουκαράδες ότι έγιναν τρανοί όσο εκείνη τους δείχνει. Αλλά αρκεί μια στιγμή, ένα μικρό συννεφάκι μπροστά στον ήλιο, για να τους φέρει στα ίσια τους…

Το φυσικό φαινόμενο το αποτύπωσε ένας μεγάλος γάλλος πολιτικός, ο Ταλλεϋράνδος, ο οποίος είπε κάποτε ότι «η φήμη ενός άνδρα είναι όπως η σκιά του. Γιγαντιαία όταν προηγείται αυτού και πυγμαία όταν έπεται»!

Αναζητώντας όμως στο Διαδίκτυο ίσως μια πιο έξυπνη προσέγγιση αυτής της φύσεως, έπεσα κάποια στιγμή πάνω και σε κάτι συναφές που έχει διατυπώσει κινέζος κύριος, συνάδελφος του μεγάλου Κομφούκιου, ονόματι Λιν Γιου Τανγκ. Σύμφωνα λοιπόν με τον κύριο Τανγκ, «όταν μικρά ανθρωπάκια ρίχνουν μεγάλες σκιές, σημαίνει ότι ο ήλιος είναι κοντά στη δύση του».

Τι είπε, ρε, ο άνθρωπος;!

Βάρος ασήκωτο
Δεν ξέρω αν αυτός ο φόβος «του ήλιου που είναι κοντά στη δύση» ήταν και ο λόγος που ώθησε τελικά τον «έλα με φόρα» brόεδρο να τελειώνει με το «πολλά βαρύ και όχι» alter ego του. Πιστεύω όμως ότι έπαιξε έναν σοβαρό λόγο. Ο άνθρωπος με τον οποίο πορεύτηκε χέρι χέρι για περίπου 10 χρόνια και πολλές φορές έκανε αντί γι’ αυτόν τη «βρώμικη δουλειά», ήτοι να επιχειρεί δολοφονίες χαρακτήρων, να τραμπουκίζει, να υβρίζει, να απειλεί, να χυδαιολογεί, εις βάρος των πολιτικών του αντιπάλων, έγινε πια βάρος στον δρόμο για την εξουσία. Και επειδή τον «έλα με φόρα» μπορείς για πολλά να τον κατηγορήσεις, αλλά βλαξ δεν είναι, αντιθέτως είναι έξυπνος και διαθέτει υψηλού επιπέδου αίσθημα αυτοσυντήρησης, αποφάσισε να τελειώνει με το αψύ παλικάρι. Κατάλαβε ότι έγινε ασήκωτο βάρος και ανυπέρβλητο εμπόδιο στον δρόμο του – σαν αγκωνάρι από κατολίσθηση ύστερα από νεροποντή. Και έκανε το απολύτως απλό και κατανοητό. Καθάρισε τον δρόμο.

Μπορεί να χρειάστηκε καμιά δεκαριά ώρες την Κυριακή (του χάλασε και το μπάνιο το χειμερινό, που σφίγγει το πρόσωπο; Αγνοώ) για να το αποφασίσει, αλλά σήμερα το έργο «Πολάκης» ρίχνει αυλαία για τον ΣΥΡΙΖΑ.

Εκοψε εισιτήρια, αλλά ο θιασάρχης είπε να το κατεβάσει, γιατί ο πρωταγωνιστής καβάλησε ένα καλάμι και το πήγαινε βόλτα πάνω – κάτω στη σκηνή.

Κρίμα θα πω για τον «αγωνιστή» Πολάκη, αλλά δεν τον φοβάμαι. Θα τον βρει τον δρόμο του. Εδώ το 2012 (μια ξεχασμένη ιστορία που μου διηγήθηκε κάποιος) ήταν, λέει, στο κόμμα εκείνου του απίθανου «οικονομολόγου» της «αγανακτισμένης» κάτω πλατείας (Συντάγματος) Καζάκη και μετά τις εκλογές του Μαΐου μεταπήδησε στον ΣΥΡΙΖΑ, για να έχει εν συνεχεία τη γνωστή σε όλους μας καριέρα…

Οι «πηγές» ήρθαν με φόρα
Αυτές τις δέκα ώρες λοιπόν, από τη γνωστή τραμπούκικη, νεοσταλινική ανάρτηση του Πολάκη κατά δικαστών, δημοσιογράφων, τραπεζιτών και του επικεφαλής της ΑΑΔΕ ως την απόφαση για την παραπομπή του Πολάκη στα όργανα για αντικαταστατική συμπεριφορά και στάση, ο «έλα με φόρα» τις πέρασε στο τηλέφωνο.

Κυριακή της Αποκριάς, την ώρα που ο κόσμος το γλεντούσε, αυτός ήταν απασχολημένος σε διαβουλεύσεις. Μου λένε ότι έκανε έναν γύρο συνομιλιών με όλες τις τάσεις (μεγάλο ανέκδοτο είναι ο ΣΥΡΙΖΑ τελικά), μίλησε και με τα ΚΑΠΗ του κόμματος (δεν θέλω να αναφέρω ονόματα για να μην κατηγορηθώ για ηλικιακό ρατσισμό και δεν το θέλω) και εκεί κατά τις 9 το βράδυ μάς έσκασε το μυστικό – τον παραπέμπει σήμερα τον Πολάκη του (ο Πολάκης του είναι, αναγνώστη μου, ο Πολάκης του!) με το ερώτημα της διαγραφής.

Ο άνθρωπός μου στην Πλατεία Κουμουνδούρου μού έλεγε χθες ότι ο «έλα με φόρα» πρόεδρος αρχικά είχε αποφασίσει να μην εμπλακεί σε συζητήσεις με τον πρώην υπουργό, να μην ανοίξει κουβέντες. Γι’ αυτό και η αρχική ανακοίνωση που έλεγε ότι θα τεθεί εκτός συνδυασμών αποδιδόταν σε «πηγές» του κόμματος.

Ο ίδιος είχε ζητήσει από τον Μιχάλη Καλογήρου, τον διευθυντή του, να αναφέρονται «πηγές» στην ανακοίνωση και να μην είναι επίσημη θέση του κόμματος. Ηθελε, λέει, να δώσει προσωρινό (μέχρι νεωτέρας) τέλος στη σχέση τους.

Επαθε όμως ντελίριο, βγήκε εντελώς από τα ρούχα του, όταν ο «πολλά βαρύς και όχι» Πολάκης τον «έγραψε» κανονικά, με νεότερη ανάρτηση ότι δεν κάνει διάλογο με «πηγές», παρότι γνώριζε (και το γνώριζε καλά!) ότι οι «πηγές» είναι ο ίδιος ο «έλα με φόρα».

«Τελειώσαμε μ’ αυτόν», φέρεται να «ενημέρωσε» τον Μιχάλη Καλογήρου, κι όποιος υποθέσει ότι η φράση συνοδεύτηκε με τους γνωστούς επιθετικούς προσδιορισμούς δεν είμαι εγώ που θα τον αδικήσω. Γιατί δηλαδή, θα αντιδρούσε κανείς διαφορετικά σε μια τόσο κραυγαλέα αμφισβήτησή του;

Τι θα έκανε ο Ανδρέας
Δεν θέλω απάντηση, τη γνωρίζω. Είναι «όχι». Εκτός κι αν ήταν ο Ανδρέας τον οποίο θέλει να μιμηθεί ο «έλα με φόρα» πρόεδρος, αλλά, όπως αποδεικνύει ο φοβικός και σχεδόν ενοχικός τρόπος που αντιμετώπισε αρχικά τον Πολάκη του, δεν πρόκειται ποτέ να του μοιάσει, όσα ταχύρρυθμα μαθήματα και να κάνει. Ο Ανδρέας θα έστελνε τον Πολάκη στον αγύριστο, όχι έπειτα από εκατόν τρεις αναρτήσεις στο Διαδίκτυο, αλλά με την πρώτη. Γιατί ήταν ηγέτης. Και αρχηγός. Και δεν ανεχόταν μύγα στο σπαθί του. Και έπιανε με την πρώτη τι ήταν αυτό που βρισκόταν πίσω από την αμφισβήτηση ενός στελέχους του.

Δεν χρειαζόταν δέκα ώρες διαβουλεύσεις με ισάριθμα στελέχη για να πάρει μια απόφαση, που ο άλλος, ο ΜΕΓΑΛΟΣ, θα την έπαιρνε εντός τριλέπτου με μια ανακοίνωση δέκα, το πολύ, λέξεων: «Ο κύριος τάδε έθεσεν εαυτόν εκτός Κινήματος»!

Χαρήκαμε που σας γνωρίσαμε, άντε στο καλό τώρα και να μας γράφετε. Ούτε «πηγές», ούτε βρυσούλες. Τίποτε.

«Τραμπιστές» με όραμα
Στα σοβαρά τώρα. Θα πάθει ζημιά ο ΣΥΡΙΖΑ χωρίς τον Πολάκη στο ψηφοδέλτιο στις επερχόμενες εκλογές; Δεν το πιστεύω. Μεγαλύτερη ζημιά θα πάθαινε αν τον είχε μέσα – όλο και κάτι θα έλεγε το απύλωτο στόμα του στην πορεία προς τις κάλπες και θα θύμιζε έτσι, στους κεντρώους ψηφοφόρους ειδικά, τι μέλλει γενέσθαι κατά τη δεύτερη φορά που θα είναι «αλλιώς».

Εχει γίνει ζημιά στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ; Εχει γίνει. Διαβάζω από την Κυριακή τα σχόλια ορισμένων από τους περίπου 85.000 ακολούθους του Πολάκη στο Facebook. Βρίζουν τον «έλα με φόρα» πρόεδρο, άλλοι απειλούν ότι δεν θα ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ, αρκετοί επαναλαμβάνουν τις φασιστικού τύπου απειλές κατά των δημοσιογράφων και πάρα πολλοί τον παροτρύνουν να ιδρύσει κόμμα. Αλλά όσοι πιστεύουν από τους υπόλοιπους ότι θα κερδοσκοπήσουν πολιτικά με αφορμή το θέμα Πολάκη, θεωρώ πως είναι σε λάθος κατεύθυνση.

Οι περισσότεροι από αυτούς που ακολουθούν τον Πολάκη έχουν διαρρήξει κάθε σχέση με την πραγματικότητα και τη λογική. Είναι ένας κόσμος αθέατος εν πολλοίς από την υπόλοιπη κοινωνία. Το καταλαβαίνει κανείς διαβάζοντας τις δικές τους αναρτήσεις. Θα βρεις σε αυτές ό,τι πιο αναχρονιστικό, λαϊκίστικο και οπισθοδρομικό κυκλοφορεί. Εδαφος κατάλληλο για την καλλιέργεια των πιο ψεκασμένων θεωριών. Μισούν οτιδήποτε είναι πέρα από τα δικά τους μέτρα και το εκφράζουν με κάθε τρόπο. Είναι «τραμπιστές» και το φωνάζουν, λες και δεν μένουν στην Ελλάδα αλλά κατάγονται από τη Νεμπράσκα ή το Ουισκόνσιν!

Αυτοί δεν πρόκειται να ψηφίσουν ούτε ΝουΔου, ούτε ΠΑΣΟΚ, ούτε καν Βαρουφάκη. Αυτοί ΣΥΡΙΖΑ θα εξακολουθούν να ψηφίζουν, γιατί το όραμά τους είναι η αναβίωση της πλατείας των «αγανακτισμένων»…

Τότε που όλα ήταν «αλλιώς»…