Τζέντλεμαν των γηπέδων

Η φωτογραφία του κρατώντας το Παγκόσμιο Κύπελλο (ως αρχηγός) στην αγκαλιά των συμπαικτών του είναι ιστορική για τους Αγγλους καθώς αντιπροσωπεύει το μοναδικό μεγάλο τρόπαιο στην ιστορία της χώρας που γέννησε το ποδόσφαιρο.

Ο Μπόμπι Μουρ, που δυστυχώς έφυγε πολύ νέος  από τη ζωή σαν σήμερα στις 24 Φεβρουαρίου 1993, σε ηλικία μόλις 51 ετών, ήταν ένας τζέντλεμαν των γηπέδων.

Ο πανέξυπνος άγγλος τεχνικός Αλφ Ράμσεϊ δεν τον έχρισε μόνο αρχηγό στην Εθνική Αγγλίας του 1966, αλλά τον έβαλε δίπλα στον σκληροτράχηλο Τζάκι Τσάρλτον που ήταν του δόγματος ότι περνάει μόνο η μπάλα ή ο παίκτης και μαζί συνέθεσαν ένα απίστευτο αμυντικό δίδυμο που έκανε τα Λιοντάρια απροσπέλαστα στην άμυνα με παθητικό μόλις 1 γκολ μέχρι και τον τελικό του Γουέμπλεϊ με τη Δυτική Γερμανία.

Ο Μπόμπι Μουρ ήταν αρχοντικός και από τους ελάχιστους κορυφαίους παίκτες της Αγγλίας, που δεν έπεφτε με τάκλιν πάνω στον αντίπαλό του. Ο μεγάλος Πελέ, όταν πήρε τη φανέλα του μετά τον αλήστου μνήμης μεταξύ τους αγώνα στο Μουντιάλ του Μεξικού το 1970, τη χαρακτήρισε ως ένα από τα πολυτιμότερα κειμήλια για τη συλλογή του, ενώ πάντα δήλωνε ενθουσιασμένος που γνώρισε έναν τέτοιο παίκτη.

Στον τελικό του 1966 και ενώ οι Αγγλοι είχαν προηγηθεί στην παράταση με το γκολ του Τζεφ Χαρστ (για το οποίο οι Δυτικογερμανοί αμφισβητούσαν ότι η μπάλα είχε περάσει τη γραμμή) απέμεναν ελάχιστα λεπτά για τη λήξη όταν η μπάλα έφτασε σε αυτόν.

Οι συμπαίκτες του φώναζαν να πετάξει την μπάλα στην κερκίδα για να κερδηθεί πολύτιμος χρόνος (δεν υπήρχαν τότε ball boys) αλλά ο ίδιος δεν τους άκουσε. Σήκωσε το κεφάλι του, είδε προωθημένο τον Χαρστ και τον βρήκε με μπαλιά-διαβήτη 40 και πλέον μέτρων με τον τελευταίο να πετυχαίνει το μοναδικό χατ τρικ στην ιστορία σε τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου μέχρι και τον περασμένο Δεκέμβριο στο Κατάρ όπου ο Εμπαπέ πέτυχε και αυτός τρία γκολ.

Ο νεαρότερος αρχηγός στην ιστορία των Λιονταριών (από τα 22 του) υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο – στη Γουέστ Χαμ – στα 16, με μηνιαίο μισθό 28 στερλίνες. Εγινε διεθνής στα 21 και αγωνίστηκε σε τρία Παγκόσμια Κύπελλα και σε ένα Euro.

Με τη φανέλα της Γουέστ Χαμ κατέκτησε ένα Κύπελλο Αγγλίας (1964) και το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης (1965), ενώ έναν χρόνο αργότερα πήρε από τα χέρια της βασίλισσας Ελισάβετ το πιο πολύτιμο τρόπαιο στην ιστορία του αγγλικού ποδοσφαίρου.