Η αρρώστια του Κλείτου

Ο Κλείτος, ένα συμπαθητικό

παιδί, περίπου είκοσι τριώ ετών –

με αρίστην αγωγή, με σπάνια ελληνομάθεια –

ειν’ άρρωστος βαρειά. Τον ηύρε ο πυρετός

που φέτος θέρισε στην Αλεξάνδρεια.

Τον ηύρε ο πυρετός εξαντλημένο κιόλας ηθικώς

απ’ τον καϋμό που ο εταίρος του, ένας νέος ηθοποιός,

έπαυσε να τον αγαπά και να τον θέλει.

Ειν’ άρρωστος βαρειά, και τρέμουν οι γονείς του.

Και μια γρηά υπηρέτρια πού τον μεγάλωσε,

τρέμει κι αυτή για την ζωή του Κλείτου.

Μες στην δεινήν ανησυχία της

στον νου της έρχεται ένα είδωλο

που λάτρευε μικρή, πριν μπει αυτού, υπηρέτρια,

σέ σπίτι Χριστιανών επιφανών, και χριστιανέψει.

Παίρνει κρυφά κάτι πλακούντια, και κρασί, και μέλι.

Τα πάει στο είδωλο μπροστά. Όσα θυμάται μέλη

της ικεσίας ψάλλει· άκρες, μέσες. Η κουτή

δεν νοιώθει που τον μαύρον δαίμονα λίγο τον μέλει

αν γιάνει ή αν δεν γιάνει ένας Χριστιανός.

(122, 1926)

Από το «Κ.Π. Καβάφη: Τα ποιήματα Β΄, (1919-1933)», Ίκαρος, νέα έκδοση Γ. Π. Σαββίδη, 1963

Γιώργος Χρονάς, ποιητής.

Γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1948 στον Πειραιά, από γονείς Αρκάδες. Μπήκε στα γράμματα το 1973 και μέχρι σήμερα έχει εκδώσει 27 βιβλία: ποιήματα, πεζά, θέατρο. Πέρασε από το ραδιόφωνο (40 χρόνια), τη δημοσιογραφία, την τηλεόραση (26 εκπομπές), τους στίχους τραγουδιών (δικό του το σπαρακτικό «Πέραμα» με τη Βίκυ Μοσχολιού). Επαιξε στο μονόπρακτό του «Ο Κ. Π. Καβάφης στο Ξενοδοχείο Βαλκάνια», το 2014. Διευθύνει, επί 42 χρόνια, το περιοδικό και τις Εκδόσεις Οδός Πανός και τις Εκδόσεις Σιγαρέτα, με 900 βιβλία. Ελαβε, το 2011, το Βραβείο Κ. Π. Καβάφη. Διηύθυνε τη Βιβλιοθήκη – καταφύγιο θηραμάτων, της «Ελευθεροτυπίας» (2009 – 2011) για 143 φύλλα.