Ανάπτυξη χωρίς… παραγωγή

Οι οικονομικές αναλύσεις και τα νούμερα είναι για αρκετούς βαρετά. Ομως, αξίζει τον κόπο να ρίξουμε μια ματιά στην ανησυχητική εκτίναξη του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών για το 2022 που δημοσιεύθηκε μέσα στην εβδομάδα από την Τράπεζα της Ελλάδος.

Το έλλειμμα έφτασε τα 20 δισ. ευρώ από 12 δισ. το 2021 και 11 δισ. το 2020. Δηλαδή, σχεδόν διπλασιάστηκε. Αυτό σημαίνει ότι η ελληνική οικονομία «αγόρασε» αγαθά, υπηρεσίες και κεφάλαια 20 δισ. ευρώ περισσότερα από ό,τι πούλησε. Και το πρόβλημα εντοπίζεται κυρίως στο εμπορικό ισοζύγιο, δηλαδή στη διαφορά μεταξύ εξαγωγών και εισαγωγών. Τα υπόλοιπα κομμάτια του ισοζυγίου, όπως επενδύσεις, εισοδήματα κ.ά., είναι θετικά.

Το ελλειμματικό εμπορικό ισοζύγιο σημαίνει ότι οι εισαγωγές ήταν περισσότερες από τις εξαγωγές. Και η διαφορά αυτή ήταν 39 δισ. ευρώ. Εδώ, κάποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι υπήρξε η επίπτωση από τις ακριβές εισαγωγές λόγω ενέργειας. Αν εξαιρέσουμε καύσιμα και πλοία, οι εισαγωγές ήταν 61,4 δισ. ευρώ και οι αντίστοιχες εξαγωγές 36 δισ. ευρώ.

Με άλλα λόγια, η ελληνική οικονομία χρειάζεται και αγοράζει από το εξωτερικό αγαθά και υπηρεσίες διπλάσια από ό,τι εξάγει.

Προκαλεί εντύπωση όταν σε ένα σουπερμάρκετ δεν μπορεί κάποιος να βρει ελληνικά λεμόνια ή πορτοκάλια ή ακόμα σκόρδα και πατάτες ή αν τα βρει είναι ακριβότερα από τα εισαγωγής. Εισάγουμε ακόμα και πορτοκάλια, λεμόνια, καρπούζια και πεπόνια.

Συνεπώς, απαιτείται αύξηση της παραγωγής για μεγαλύτερη αυτάρκεια και εξαγωγική δυνατότητα προϊόντων και υπηρεσιών προστιθέμενης αξίας.

Η αύξηση της παραγωγής και των εξαγωγών θα μειώσει το έλλειμμα του ισοζυγίου, το οποίο θα αποτελέσει ανάχωμα στον εισαγόμενο πληθωρισμό και περιορισμό της διαφοράς ανταγωνιστικότητας. Με πιο απλά λόγια, αύξηση εισοδημάτων.