Μουσική τράπουλα

«This Is Why», Paramore

Το έκτο στούντιο άλμπουμ του αμερικανικού ποπ ροκ συγκροτήματος κυκλοφορεί από τις 10 Φεβρουαρίου. Είναι το πρώτο τους άλμπουμ εδώ και σχεδόν έξι χρόνια, μετά το «After Laughter» (2017), καθώς και το πρώτο τους άλμπουμ που το γκρουπ έχει την ίδια (συνεχόμενη) σύνθεση, μεταξύ δύο άλμπουμ. Για την ιστορία, έχουν προηγηθεί τρία σινγκλ. Ητοι: «This Is Why», «The News» και «C’est Comme Ça».

Η νέα εργασία τους συγχωνεύει στοιχεία από το emo-punk της νιότης τους με τη δεξιοτεχνία της ποπ που έχουν αγκαλιάσει ως ενήλικοι. Σε παραγωγή του Carlos de la Garza, η παύση του γκρουπ που συνέπεσε με την πανδημία του Covid-19, έδωσε χρόνο στο βασικό τρίο του συγκροτήματος, την τραγουδίστρια Hayley Williams, τον κιθαρίστα Taylor York και τον ντράμερ Zac Farro να επικεντρωθούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Στην περίπτωση της Williams, της έδωσε επίσης τον χώρο να ηχογραφήσει δύο σόλο άλμπουμ. Αυτά τα άλμπουμ τη βρήκαν να αγκαλιάζει ένα καλλιτεχνικό, πειραματικό ύφος που έκανε ακόμα χώρο για ποιητικούς, εξομολογητικούς στίχους. Είναι μια πράξη ισορροπίας που αυτή και τα μέλη του υπόλοιπου γκρουπ τελειοποιούν στον νέο τους δίσκο αν και με μια πολύ πιο σκληρή, ροκ προσέγγιση.

Η Williams ήταν πάντα καλή στο να μεταμορφώνει τον θυμό της σε ποπ κάθαρση. Γυρνώντας πίσω στα πρώτα χρόνια, ήταν ένας τρόπος αντιμετώπισης της δημιουργικής και προσωπικής δυναμικής μέσα στο συγκρότημα. Υπάρχει ειλικρινής ειλικρίνεια στο άλμπουμ καθώς η τραγουδίστρια στρέφεται στον εσωτερικό της κόσμο και με ιδιαιτέρως όμορφο τρόπο τον κάνει και δικό μας. Κατά την ακρόασή του έχεις την αίσθηση ότι σηματοδοτεί νέα αρχή για το συγκρότημα. Κι αυτό ακριβώς συμβαίνει.

«Your Mother Should Know: Brad Mehldau Plays the Beatles», Brad Mehldau

Ο αμερικανός πιανίστας της τζαζ, συνθέτης και ενορχηστρωτής, αποφάσισε στην τελευταία του εργασία να ασχοληθεί με τους Beatles. Στο Live solo άλμπουμ, παρουσιάζει τη δική του εκδοχή σε εννέα τραγούδια των John Lennon και Paul McCartney και ενός του George Harrison. Διακριτικές σόλο διασκευές ανάμεσα στις οποίες συμπεριλαμβάνονται τα «Ι Am the Walrus» και «Maxwell’s Silver Hammer», σε ένα νέο άλμπουμ. Παρ’ όλο που είναι διαφορετικός ο δρόμος του, έχει αποδείξει εδώ και καιρό το ενδιαφέρον του να εμβαθύνει σε τραγούδια ποπ και ροκ συγκροτημάτων. Το άλμπουμ βρίσκει τον Mehldau να ερευνά μια χούφτα από τα αγαπημένα του τραγούδια του εμβληματικού ποπ συγκροτήματος. Ο συνθέτης αντιμετωπίζει κάθε μελωδία των Beatles ως πρότυπο της τζαζ, αναθεωρώντας την αρμονία του τραγουδιού και χρησιμοποιώντας τη μελωδία ως σημείο εκκίνησης για τους δικούς του τολμηρούς, ατελείωτα λυρικούς αυτοσχεδιασμούς. Αυτό που είναι ιδιαίτερα ευχάριστο με την προσέγγιση του Mehldau είναι ότι το κάθε τραγούδι είναι αναγνωρίσιμο, παρ’ όλο που το αναγιγνώσκει μέσα από το προσωπικό του πρίσμα. Ενδεχομένως η πιο συναρπαστική στιγμή του δίσκου είναι η γλυκόπικρη ανάγνωση του «Here, There and Everywhere» (Paul McCartney) που μετατρέπει το τραγούδι σε απαλή συγκινητική μπαλάντα που παραπέμπει στο κλασικό στυλ της δεκαετίας του ’60, του Bill Evans.