Ειδικά εκπαιδευμένα σκυλιά

Δεν χρειάζεται να έχεις πάει ως τα Αδανα ή την Αντιόχεια για να καταλάβεις το μέγεθος της διακινδύνευσης. Μια βόλτα στην Πόλη ή στην Σμύρνη φτάνει και περισσεύει για να σού παγώσει το αίμα, ιδίως όταν είσαι, καληώρα, σεισμόφοβος. Οι χάρτινες πολυώροφες πολυκατοικίες γραπωμένες καθώς είναι από τις πλαγιές των χωματόλοφων που περισφίγγουν το κέντρο, δεν είναι απλώς απόδειξη ότι το οικιστικό που επείγει σ’ αυτά τα μέρη λύνεται τσάτρα πάτρα και σίγουρα εν τη παλάμη. Ανάγκη σε όλο αυτό είναι πρωτίστως να συναινούν και οι χθόνιες δυνάμεις ιδίως όταν δείχνουν συχνά τις κακές τους διαθέσεις. Διώκει τώρα και μπουζουριάζει ο Ερντογάν τους εργολάβους, εκείνους δηλαδή που μέχρι πριν από μια βδομάδα κολάκευε, διευκόλυνε και χρησιμοποιούσε με όποιους τρόπους βάζει ο νους σας. Η προεκλογική βαβούρα πάντως σίγησε μέχρι νεωτέρας, μέχρι τα ειδικά εκπαιδευμένα σκυλιά να βγάλουν από τα μπάζα τον Πρόεδρο μαζί με όλο του το σύστημα. Η βλάβη θα είναι άραγε ανήκεστος ή το καθεστώς θα τα καταφέρει να ανακάμψει με βακτηρία την παθητικότητα των ανθρώπων που με Ερντογάν γεννήθηκαν, με Ερντογάν θε να πεθάνουν;

Είναι τρομακτικό πράγμα η έλλειψη εναλλακτικής πόσω μάλλον όταν κοιτάς τους βλοσυρούς τύπους που αποτελούν την διαθέσιμη αντιπολίτευση, κι απ’ αυτή την γερασμένη ταπετσαρία να μη μπορείς να ξεκολλήσεις ούτε μια φιγούρα της προκοπής. Είκοσι χρόνια είναι υπεραρκετά για να σπάσουν τα κόκαλα μιας κοινωνίας, με ή χωρίς σεισμό.

Η υπέροχη σπουδή που επέδειξαν τα δικά μας ΕΜΑΚ, τα εκατέρωθεν ευγενικά δημοσιεύματα, η προσωρινή ανακωχή στις παραβιάσεις του εναέριου χώρου μας και οι εναγκαλισμοί του Δένδια με τον Τσαβούσογλου, με συγκινούν αλλά δεν με καθησυχάζουν. Οχι γιατί δεν εμπιστεύομαι τους γείτονες αλλά γιατί δεν τους ξέρω. Η γλυκύτητα της τουριστικής μας συνάφειας σε παζάρια, σοκάκια και καφενεία που όμοιά της δεν έχω αισθανθεί πουθενά στον κόσμο, δεν μου αρκεί από μόνη της για να ξεστομίσω αυτό που έχω εδώ, κάτω από τη γλώσσα μου. Χρειάζονται κι άλλα δεδομένα για να εξομαλυνθούν οι πολιτικές, οικονομικές, κοινωνικές και λοιπές φοβικές ασυμμετρίες μεταξύ των δυο χωρών ώστε κάποια στιγμή να αποτελέσουν ομού μια μεγάλη, ακλόνητη και ευνομούμενη δύναμη μεταξύ Δύσης και Ανατολής. Ναι, μόνον τέτοιες ώρες μπορείς να πεις τέτοια λόγια χωρίς να κινδυνεύσεις να σε λιντσάρουν.

Το πώς θα γίνουν όλα αυτά, ειλικρινά δεν το ξέρω γιατί αν το ήξερα δεν θα ήμουν ένας φτωχός κουρασμένος σκυφτός ανθρωπάκος, των ταπεινών και των άλλων πουλιών φιλαράκος, αλλά η Τσανακλίδου αυτοπροσώπως. Το τρέμω αυτό το ενδεχόμενο γι’ αυτό και φεύγω τρέχοντας, να δείτε ολόκληρο το Τσίλερ χωρίς να κόβουν το πλάνο το μπουφάν, η τσαντίλα και οι σφιγμένες μου γροθίτσες. Θα κάτσω εδώ στην άκρη και θα αναμετράω την ένθεν και ένθεν κατάρα μας.  Η ιστορία λέει ότι αυτοί οι κόσμοι έχουν πεθάνει. Συνδαυλίζοντας όμως το γινάτι του Βυζαντίου και τον βαμπιρισμό της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, ένα είναι σίγουρο. Δεν θα πάμε και πολύ μακριά. Και οι δυο μας.