Ο ερευνητής της λογοτεχνίας {LF}του Φανταστικού {CR}

Το λογοτεχνικό είδος που ερεύνησε και ανέδειξε μέσα από δικά του έργα δεν είχε πάντα τη φήμη που του αναλογούσε στην Ελλάδα, παρά τα κατά περιόδους πολύ αξιόλογα δείγματα στη νεοελληνική πεζογραφία. Ο συγγραφέας και ηθοποιός Μάκης Πανώριος, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 88 ετών, συνδέθηκε με τη λογοτεχνία του Φανταστικού, στη διάδοση και ανάδειξη της οποίας συνέβαλε. Εμβριθής μελετητής της, βραβεύτηκε στην Ελλάδα και στο εξωτερικό για το έργο του, που περιλαμβάνει την ανθολόγηση και επιμέλεια πολλών εκδόσεων επιστημονικής φαντασίας και λογοτεχνίας του Φανταστικού. Στο εξάτομο έργο του «Το Ελληνικό Φανταστικό Διήγημα» (εκδ. Αίολος, 1987-2012), που πλέον θεωρείται κομβικό, συγκέντρωσε «δείγματα του Φανταστικού από τους Βυζαντινούς χρόνους ως σήμερα». Είναι ενδεικτικό ότι στους πρώτους τόμους εντοπίζουμε τα ονόματα των Δημοσθένη Βουτυρά και Γεράσιμου Γρηγόρη. Προλογίζοντας τη συγκεκριμένη σειρά ο Μ. Πανώριος ανέφερε: «Η λογοτεχνία, ως ζωντανός οργανισμός, συνεχίζει να αναγεννιέται, να αναπαράγεται  και να εκπλήσσει. Αυτή εξάλλου είναι η ωραιότητά της, συστατικά της οποίας είναι το βαθύ φιλοσοφικό περιεχόμενο και η τολμηρότητα ιδεών και προβληματισμών. Υπό το πρόσχημα της ερεθιστικής μυθολογίας της, ρίχνει ένα τολμηρό βλέμμα στην επώδυνη, αγωνιώδη υπαρξιακή πορεία του ανθρώπινου όντος στο αινιγματικό τοπίο της κοσμικής δημιουργίας».

Ο Μ. Πανώριος γεννήθηκε στην Κεφαλλονιά το 1935 και είχε σπουδάσει ζωγραφική στη Σχολή Σχεδίου και Ζωγραφικής ABC και θέατρο στη Δραματική Σχολή Θεάτρου και Σκηνοθεσίας του Πέλου Κατσέλη. Αποφοίτησε το 1962, και τον ίδιο χρόνο έκανε την πρώτη του θεατρική εμφάνιση στο έργο «Το Τραγούδι του Νεκρού Αδερφού», του Μίκη Θεοδωράκη, στον ρόλο του Χάρου, με το Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο του Μάνου Κατράκη. Ως ηθοποιός εργάστηκε για 20 χρόνια στο ελεύθερο θέατρο και δέκα χρόνια στο Εθνικό Θέατρο, καθώς και στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Το 1979 κυκλοφόρησε το βιβλίο του με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Τα ρομπότ μια μέρα…» (εκδ. Χρυσή Τομή), για να ακολουθήσουν «Η αυτοκρατορία της μηχανής» (Δωδώνη, 1990), «Ακόμη και τα πουλιά» (Αίολος, 1994), «Η διαδρομή. Η καταδίκη» (Αίολος, 2005) κ.ά.