Το κόστος της κακής εκτίμησης {LF}του πληθωρισμού

Ηδη από το δεύτερο εξάμηνο του 2021, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ θεωρούσε ότι η άνοδος του πληθωρισμού των τιμών καταναλωτή θα εξανεμιστεί, με τις αυξήσεις των τιμών να επιστρέφουν στον στόχο του 2% της Fed το 2022.

Η Fed δεν ήταν η μόνη που παρερμήνευσε τις συνέπειες των δεδομένων που ήταν ήδη διαθέσιμα από το 2021. Το ΔΝΤ, του οποίου η εντολή είναι να έχει μια ανεξάρτητη άποψη για τις εξελίξεις και τις πολιτικές στις χώρες-μέλη, περιέγραψε την πληθωριστική έκρηξη σε ένα blog της (τότε) επικεφαλής οικονομολόγου του, Gita Gopinath, με τους ίδιους όρους με τη Fed, επισημαίνοντας μεταβατικά αίτια. Οπως και η Fed, έτσι και το ΔΝΤ δεν ανέφερε στις ενημερώσεις του την πιθανότητα οικονομικής υπερθέρμανσης και επιμονής του πληθωρισμού.

Και πάμε γρήγορα στην άνοιξη του 2022. Η έκθεση για τις Παγκόσμιες Οικονομικές Προοπτικές του ΔΝΤ αποκάλυψε ότι οι προβλέψεις για τον πληθωρισμό ήταν μειωμένες. Αυτά τα στοιχεία δείχνουν ότι η έκπληξη για τον πληθωρισμό ήταν παγκόσμια.

Η μελέτη μάς δείχνει επίσης ότι η επίδραση του σοκ του κόστους αποστολής στον πληθωρισμό είναι πιο μακροχρόνια από τις επιπτώσεις των κραδασμών στις τιμές των εμπορευμάτων και πως κορυφώνεται έπειτα από περίπου έναν χρόνο και διαρκεί έως και 18 μήνες. Αντίθετα, η επίδραση των παγκόσμιων τιμών του πετρελαίου στον πληθωρισμό των τιμών καταναλωτή κορυφώνεται μόνο ύστερα από δύο μήνες.

Φυσικά, αυτό το μέσο αποτέλεσμα ποικίλλει ανάλογα με τις οικονομίες και εξαρτάται από τα πλαίσια νομισματικής πολιτικής. Τα στοιχεία μας υποδηλώνουν ότι οι επιπτώσεις του αυξανόμενου κόστους αποστολής είναι πιθανό να είναι μεγαλύτερες και πιο επίμονες σε χώρες με λιγότερες προσδοκίες για τον πληθωρισμό και ασθενέστερα πλαίσια νομισματικής πολιτικής. Οι χώρες χαμηλού εισοδήματος και ορισμένες αναδυόμενες οικονομίες της αγοράς ενδέχεται να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο από τις προηγμένες οικονομίες.

Οι απομακρυσμένες μικρές νησιωτικές χώρες στον Ειρηνικό και την Καραϊβική είναι οι πιο επηρεασμένες. Η επίδραση της πανδημίας στο κόστος αποστολής καταγράφεται εδώ και περισσότερο από έναν χρόνο και η έρευνά μας δείχνει ότι θα έπρεπε ήδη να έχουμε δει το μεγαλύτερο μέρος του πληθωριστικού της αντίκτυπου μέχρι τώρα.

Ο ρόλος του κόστους αποστολής ως μοχλού του παγκόσμιου πληθωρισμού δεν αναγνωρίζεται καθόλου. Αυτό πρέπει να αλλάξει. Τα σοκ στο κόστος αποστολής μπορούν να προειδοποιήσουν τις κεντρικές τράπεζες που είναι επιφορτισμένες με τη διασφάλιση της σταθερότητας των τιμών για τους μελλοντικούς κινδύνους και να τις βοηθήσουν να μειώσουν τον κίνδυνο να μείνουν ξανά πίσω από την καμπύλη.

Ο Τζόναθαν Οστρι είναι καθηγητής Οικονομικών στο Georgetown University και πρώην διευθυντής του ΔΝΤ για την Ασία και τον Ειρηνικό

* Περίληψη άρθρου που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό του ΔΝΤ «F&D» (Finance and Development)