Στίγμα

Βαφτίσια

Είναι μια μεγάλη ημέρα η σημερινή για τη στήλη, κι εμένα προσωπικά, καθώς έλαβα απόφαση σοβαρή, την οποία επιθυμώ και να κοινολογήσω, καθότι θα επηρεάσει και τη δομή της στήλης για το επόμενο διάστημα: προβαίνω στη μετονομασία του «Λεγάμενου»! Εξαναγκάζομαι, για την ακρίβεια. Μετά τα όσα τρομερά συνέβησαν στο «Ιβανώφειο» της Θεσσαλονίκης κατά την ομιλία του αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ και τα οποία εν πολλοίς προσωπικά τα είχα πάρει αψήφιστα, είμαι εκ των πραγμάτων υποχρεωμένος να τον… μετονομάσω. Να τον… ξαναβαφτίσω.

Δέχτηκα προς τούτο τις «παραινέσεις» ενός πλήθους αναγνωστών, ακόμα και μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης τα οποία συντηρώ: Οτι ο επιθετικός προσδιορισμός «Λεγάμενος» δεν απηχεί πλέον την «ταυτότητα» του προαναφερομένου. Οτι υφίσταται λόγος σοβαρός για τον εκσυγχρονισμό της αναφοράς στο πρόσωπό του, προκειμένου αυτή να συμβαδίζει με το τι επικρατεί πλέον στην κοινωνία για τον άνθρωπο – έπειτα, επαναλαμβάνω, από τα καταλυτικής σημασίας γεγονότα του «Ιβανώφειου» την περασμένη Δευτέρα.

Και ειδικότερα εξαιτίας της αφειδώλευτης έκρηξης χαράς από την εκπρόσωπο Πόπη, η οποία τον υποδέχθηκε από μικροφώνου στο βήμα με την πρόσκληση-προτροπή «έλα με φόρα, πρόεδρε!». Και έκτοτε αυτή η πηγαία εκδήλωση ανυπόκριτου θαυμασμού, ασυγκράτητου πάθους και ανυπέρβλητης αγωνιστικότητας έχει κατακλύσει κάθε γωνιά του Διαδικτύου. Τη βρίσκεις παντού. Εχει γίνει trend και viral – όπως θα λέγαμε περί της διαδικτυακής δημοφιλίας στην εύανδρο Ηπειρο.

Του λοιπού λοιπόν θα προσφωνώ κι εγώ τον αρχηγό με την έκφραση «έλα με φόρα, πρόεδρε!».

Νομίζω ότι είναι το λιγότερο που μπορώ να κάνω εμπρός στην ανιδιοτελή απαίτηση του λαϊκού (μου) κινήματος…

Λογοκρισία

Φυσικά θα αποφύγω να επιρρίψω την παραμικρή ευθύνη στην εκπρόσωπο Πόπη (Τσαπανίδου), την οποία από το βράδυ της Δευτέρας βάλλουν κατά ριπάς σύντροφοι και συντρόφισσες, καταλογίζοντάς της μια κορυφαία (άκουσον, άκουσον) «πατάτα», η οποία επισκίασε καθ’ ολοκληρίαν την ίδια την ομιλία του «έλα με φόρα» προέδρου.

Θα αναφέρω μόνο ότι σύμφωνα με πληροφορίες που περιήλθαν σε γνώση μου της «συστήθηκε» να είναι «πιο προσεκτική» όταν προλογίζει τον «έλα με φόρα» πρόεδρο. Διότι «καιροφυλακτεί» η «αντίδραση» που προσπαθεί να εκμεταλλευτεί το παραμικρό για να τον «χτυπήσει». Η ίδια πηγή μού έλεγε ότι αυτό τη στενοχώρησε κάπως, αλλά εντάξει, έμεινε εκεί το πράγμα.

Χωρίς διάθεση να την υπερασπιστώ, παρά την πολυετή γνωριμία που έχω μαζί της (ως και ευχές τής έστειλα επί τη αναλήψει των καθηκόντων της…), θεωρώ εντελώς υποκριτικό αυτό που συμβαίνει. Η γυναίκα χάρη τούς κάνει που ανέλαβε εκπρόσωπος του κόμματος. Και εντάξει, δημοσιογράφος ήταν, μια ελευθερία λόγου την είχε, δεν θα την υποχρεώσει κανείς τώρα να θέτει υπό έγκριση ό,τι λέει πάνω στον ενθουσιασμό της μπροστά σε ένα μικρόφωνο. Ελεος δηλαδή. Προληπτική λογοκρισία;

(Ασε που αν συνέβαινε αυτό, θα έμενα κι εγώ με το «Λεγάμενος» – 14 μήνες τώρα τα ίδια και τα ίδια…)

Απάντηση

Ανέφερα έλεος προηγουμένως για την εκπρόσωπο Πόπη και τη στάση απέναντί της των συντρόφων, και μου ήρθε στο μυαλό η ομώνυμη εκπομπή του Mega, «Ελεος», τα μεσάνυχτα της Τρίτης, με καλεσμένο της Αννίτας Πάνια και του Ηλία Ψινάκη τον Ανδρέα Λοβέρδο.

Ο Ανδρέας δεν μάσησε καθόλου τα λόγια του, και αν πρέπει να απομονώσω κάτι από όσα πολύ σωστά ανέφερε, είναι ότι τα έριξε χοντρά στο Μέγαρο Μαξίμου – μια ηχηρή απάντηση σε όλους εκείνους που έλεγαν ότι έχει αποκατεστημένη επαφή και ότι ήταν η επιλογή του Μεγάρου για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ.

«Το Μαξίμου» είπε «είναι το πιο απολιτικό που έχω δει εγώ στη ζωή μου. Είναι σαν παιδική χαρά»!

Διαφωνεί κανείς; Ούτε καν όσοι βρίσκονται μέσα σε αυτό νομίζω.

Και το άλλο που μου έκανε εντύπωση από όσα τον ρώτησαν οι δύο παρουσιαστές ήταν η απάντηση που έδωσε σχετικά με τον πρόεδρο Κυριάκο:

«Αν ήταν λίγο πιο σκληρός, θα ήταν πιο κοντά σ’ αυτά που έχω εγώ στο μυαλό μου».

Μόνο που δεν είπε τι είναι αυτά που έχει στο μυαλό του, αλλά φαντάζομαι θα το κάνει με κάποια ευκαιρία…

Προβοκάτσια Ι

Οι όμορφες προβοκάτσιες όμορφα πλασάρονται. Είναι το λιγότερο που μπορεί να προσθέσω σε μία ακόμα… επιτυχία του γνωστού και από άλλες μεγάλες «επιτυχίες» «Politiko», το οποίο έχει μια έφεση στο να κατακεραυνώνει την Ελλάδα, για το παραμικρό. Κι όταν δεν υπάρχει το «παραμικρό», το εφευρίσκει με ευκολία απ’ ό,τι φαίνεται, και απ’ ό,τι δείχνουν τα πράγματα. Χθες για παράδειγμα… «αποκάλυψε» (αφού… «ανακάλυψε») ότι το ούτως ή άλλως δύσκολο να πραγματοποιηθεί σχέδιο για τη διεξαγωγή του Μουντιάλ σε τρεις χώρες (Ελλάδα – Αίγυπτος – Σαουδική Αραβία) στην πραγματικότητα είναι ένα κόλπο της Σαουδικής Αραβίας και του σεΐχη Σαλμάν για να βγει από την απομόνωση η Σαουδική Αραβία!

Και αν έμενε μόνο σε αυτό η… «αποκάλυψη/ ανακάλυψη», θα λέγαμε κομμάτια να γίνει, ήταν σε οίστρο φαντασιοπληξίας ο άνθρωπος που το έγραψε, και συνέβη το… μοιραίο. Αλλά ο τύπος, και το περιοδικό που φιλοξενεί τα παράγωγα της φαντασίας του, έσπασε κάθε ρεκόρ, υποστηρίζοντας ότι στην πραγματικότητα ο Μητσοτάκης είναι αυτός που ανοίγει τον δρόμο, σαν να λέμε κάνει τον διαμεσολαβητή, για το σχέδιο και ότι σε αντάλλαγμα η Σαουδική Αραβία θα μας φτιάξει γήπεδα, διότι αυτά που είχαμε φτιάξει το 2004 έχουν αφεθεί στη μοίρα τους.

Εχει καιρό να περάσει από τα μέρη μας, και το καλοκαίρι ας το κάνει, διότι είναι πολύ πίσω μού φαίνεται…

Προβοκάτσια II

Οι όμορφες προβοκάτσιες όμορφα πλασάρονται (μέρος δεύτερον).

Προχωρώντας κανείς την ανάγνωση του ευφάνταστου σεναρίου του «Politiko», αντιλαμβάνεται – με ευκολία δε – ότι εκείνο που κόφτει ιδιαίτερα το περιοδικό δεν είναι τόσο η πιθανή διοργάνωση του Μουντιάλ του 2030 στις τρεις χώρες (σχέδιο δύσκολο, όπως προανέφερα, να υλοποιηθεί, αν σκεφτεί κανείς ότι μόλις πρόσφατα έγινε στο Κατάρ το Μουντιάλ…) όσο το άνοιγμα της Ελλάδας στον αραβικό κόσμο, και ειδικότερα στη Σαουδική Αραβία και τις χώρες του Κόλπου. Το αναφέρει κάπου προς το τέλος, και είναι αποκαλυπτικό. Γράφει συγκεκριμένα:

«από τότε που ανέλαβε την εξουσία το 2019, η συντηρητική κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας επιδίωξε να εμβαθύνει τους δεσμούς με τους Σαουδάραβες και άλλες χώρες του Κόλπου, ως απάντηση στην επεκτατική πολιτική της Τουρκίας στην περιοχή»!

Οχι, για την προοδευτική κυβέρνηση του «έλα με φόρα, πρόεδρε», η οποία επεδίωξε να… εμβαθύνει τους δεσμούς της με τη Λατινική Αμερική, και ειδικά με τη Βενεζουέλα, δεν γράφει τίποτε το καλό περιοδικό. Ισως με κάποια άλλη αφορμή – για παράδειγμα, το κοινό νόμισμα Αργεντινής – Βραζιλίας ή τα IOU που θα τύπωνε με την καθοδήγησή του ο Βαρουφάκης!..