Μετά το Brexit και ο Σούνακ που δεν κάνει τίποτε

Το μέλλον της Βρετανίας θα διαμορφωθεί από τη σύνοδο κορυφής των ευρωπαίων ηγετών αυτή την εβδομάδα, αλλά ο Ρίσι Σούνακ, ως πρωθυπουργός ενός πολύ κυρίαρχου έθνους, θα απουσιάζει.

Είναι μια από τις πιο λεπτές υποβαθμίσεις της χώρας εκτός της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Οι αρχηγοί κυβερνήσεων συγκεντρώνονται στις Βρυξέλλες για να αποφασίσουν πράγματα που επηρεάζουν τους βρετανούς ψηφοφόρους, οι οποίοι εκπροσωπούνται από μια άδεια καρέκλα.

Ο μηχανισμός είναι αργός και ελάχιστα κατανοητός. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι ευρωσκεπτικιστές γλίτωσαν για δεκαετίες με τον ισχυρισμό ότι η «Ευρώπη» ήταν κάτι που έκαναν στη Βρετανία οι ξένοι, ενώ σε όλη τη διάρκεια ήταν κάτι που η Βρετανία διαπραγματευόταν για τον εαυτό της σε συνεργασία με τους γείτονές της.

Το Brexit είναι μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Μετατρέπει τις Βρυξέλλες στο πλάσμα που φαντάζονταν οι παρανοϊκοί ανταγωνιστές της – μια μηχανή αποφάσεων που η Βρετανία δεν μπορεί ούτε να αγνοήσει ούτε να αλλάξει.

Η ατζέντα αυτής της εβδομάδας έχει ένα θέμα που απασχολεί ιδιαίτερα μια χώρα σε οικονομική ύφεση, που δεν είναι βέβαιη πώς να βιοποριστεί στον 21ο αιώνα. Το ερώτημα διατυπώνεται: «Μπροστά στη νέα γεωπολιτική πραγματικότητα, οι ηγέτες της ΕΕ θα συζητήσουν τη μακροπρόθεσμη ανταγωνιστικότητα» και «πώς να αξιοποιήσουν πλήρως το δυναμικό της ενιαίας αγοράς».

Αυτό σημαίνει αφύπνιση για τις κινήσεις των ΗΠΑ να κερδίσουν την αγορά τεχνολογίας χαμηλών εκπομπών άνθρακα. Σημαίνει την καλλιέργεια ευρωπαϊκών πράσινων επιχειρήσεων και την αποτροπή τους από το να πετούν αυτές στην Καλιφόρνια επιδιώκοντας φορολογικές ελαφρύνσεις εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Ο Σούνακ ασχολείται με τα κορδόνια στα παπούτσια που η Βρετανία δεν έχει ακόμη φορέσει, για έναν αγώνα που ήδη τρέχουν οι ανταγωνιστές μας. Υπάρχουν δύο λόγοι για τους οποίους ο Σούνακ δεν μπορεί να προλάβει.

Ενα μεγάλο μέρος του Συντηρητικού Κόμματος είναι αλλεργικό στην κυβερνητική παρέμβαση στην οικονομία, στην κλίμακα που απαιτείται για μια στροφή στην πράσινη τεχνολογία.

Αυτό οδηγεί στο δεύτερο πρόβλημα. Οι δημοσιονομικές περιπέτειες της Τρας, πέρα από τη βόμβα του Τζόνσον και τη γενική αναταραχή του Brexit, κόστισαν στις αγορές στη Βρετανία τον τίτλο ως σοβαρής, αξιόπιστης χώρας όταν υποβάλλει προσφορές για ξένες επενδύσεις.

Οι υπέρμαχοι του Brexit μπορούν να συνεχίσουν να αναβοσβήνουν τις ρητορικές μηχανές της κυριαρχίας για να γιορτάσουν τη φανταστική τους απόδραση από την Ευρώπη. Αυτό δεν θα βγάλει τη Βρετανία από το οικονομικό και στρατηγικό της αδιέξοδο. Στη συνέχεια, τελικά, όταν οι επιβάτες είναι άρρωστοι από την άσκοπη βουή, τις αναθυμιάσεις που πνίγουν και δεν οδηγούν πουθενά, οι ταχύτητες μπορούν να μπουν στην όπισθεν.

Ο Ράφαελ Μπερ είναι αρθρογράφος της «Γκάρντιαν»