Τρία χρόνια Covid-19: Τι μάθαμε, πού είμαστε, τι προσέχουμε

Τρία επώδυνα χρόνια πανδημίας και ένας μικροσκοπικός ιός από μια επαρχία της Κίνας κατάφερε να καταγράψει εκατομμύρια νοσούντες και θανάτους ανά τον κόσμο, ενώ άσκησε πίεση στα υγειονομικά συστήματα των κρατών, ακόμα και σε εκείνα που θεωρούνταν τα πλέον αναπτυγμένα. Μάσκες και αντισηπτικά έγιναν τα συνθήματα μιας νέας εποχής και τα φιλιά και οι αγκαλιές ελαχιστοποιήθηκαν υπό τον φόβο μιας πιθανής επιμόλυνσης. Πού είμαστε όμως τώρα; Εχει φτάσει άραγε η χρονική στιγμή που η πανδημία έχει αρχίσει να μετρά αντίστροφα προς το τέλος; Πόσο πιθανή είναι η εμφάνιση μιας νέας υποπαραλλαγής που θα ανατρέψει εκ νέου την καθημερινότητά μας;

Αν και η επιστημονική κοινότητα μελετά και προσπαθεί συνεχώς στη βελτίωση της γνώσης και της κατανόησης των μηχανισμών δράσης και επιβίωσης του κορωνοϊού, ακόμα δεν έχει καταφέρει να έχει σε όλα τα ερωτήματα τις απαραίτητες απαντήσεις. Παρ’ όλα αυτά, σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει ο κοινωνικός ιστός να λειτουργεί σαν ο ιός να αποτελεί πλέον παρελθόν ή να εκλείψουν όλα τα μέτρα προστασίας της Δημόσιας Υγείας.

Η ορθή και στοχευμένη ενημέρωση κυρίως στα άτομα που ανήκουν στις ευαίσθητες και ευάλωτες ομάδες πληθυσμού, στα άτομα με συννοσηρότητες, στις ακραίες ηλικίες και στις λεχωίδες και κυοφορούσες οφείλει να συνεχιστεί από τους ειδικούς χωρίς υπερβολές ή διάθεση τρομολαγνείας, αλλά ως αδήριτη ανάγκη διατήρησης υψηλού επιπέδου ατομικής και συλλογικής υγείας.

Οι καλές πρακτικές και οι τεκμηριωμένες γνώσεις που υιοθετήθηκαν τα τελευταία χρόνια, καλό θα ήταν να μη λησμονηθούν τόσο άμεσα ιδιαίτερα αυτή την περίοδο του έτους όπου αυξάνεται ο συνωστισμός σε κλειστούς χώρους. Στα άτομα που  φροντίζουν πάσχοντες ή παρουσιάζουν συμπτώματα συμβατά με ενεργό λοίμωξη Covid-19 ή έτερη αναπνευστική νόσο συστήνεται η διατήρηση της μάσκας, η αποφυγή σωματικής επαφής και η εφαρμογή των κανόνων αναπνευστικής υγιεινής κυρίως κατά τις ημέρες που εμφανίζουν τα συμπτώματα. Επιπρόσθετα, οι ευαίσθητοι πληθυσμοί να συμβουλεύονται τους θεράποντες ιατρούς και να ενημερώνονται για τα οφέλη του εμβολιασμού των αναπνευστικών νοσημάτων, τα οποία πρέπει να εξατομικεύονται και σταθμίζεται ο αναλογικός κίνδυνος σοβαρής νόσησης.

Αυτό που μάθαμε μέχρι τώρα είναι ότι η ανθρωπότητα εξακολουθεί να παραμένει ευάλωτη και πολύ πιθανόν να κληθεί να αντιμετωπίσει και να διαχειριστεί λοιμώδη νοσήματα και στο άμεσο μέλλον. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διατηρηθεί η επιστημονική αλληλεγγύη και η συνεργασία σε επίπεδο παγκόσμιων πολιτικών υγείας και φαρμακοβιομηχανίας με κύριο γνώμονα το όφελος και το συμφέρον του ασθενούς, καθώς και να εδραιωθεί ο σεβασμός στην αξία της ανθρώπινης ζωής μέσω της αναθεώρησης των κοινωνικών και περιβαλλοντικών προτύπων.

Η δρ. Σταματούλα Τσικρικά είναι πνευμονολόγος, ιατρός Δημόσιας Υγείας, πρόεδρος Ενωσης Πνευμονολόγων
Ελλάδας