Επικίνδυνη κομματική πόλωση ενόψει εκλογών

Στις 18 Μαρτίου του 1968 στην Αμερική ο μετέπειτα δολοφονηθείς Ρόμπερτ Κένεντι είχε εκφωνήσει μια εκπληκτική ομιλία στο Πανεπιστήμιο του Κάνσας, όπου μεταξύ των άλλων υποστήριζε ότι «το πνευματικό επίπεδο του δημόσιου διαλόγου» προσδιορίζει και το πολιτισμικό επίπεδο μιας χώρας!

Γιατί κάνω αυτή την αναφορά; Γιατί οδηγούμαστε αναμφίβολα σε εθνικές εκλογές μέσα σε ένα πλαίσιο μιας επικίνδυνης κομματικής πόλωσης! Και από το πλαίσιο τούτο απουσιάζουν τα σοβαρά πολιτικά επιχειρήματα και οργιάζουν οι προσωπικές αντιδικίες μεταξύ των αντιπάλων (οι οποίες θυμίζουν ανθρώπους χωρίς μόρφωση και χωρίς πνευματικότητα).

Και θα αναφέρω δύο «παραδείγματα» αυτής της κομματικής πόλωσης ενόψει των επερχόμενων εκλογών, αρχίζοντας από τον χώρο της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

1. «Η νεκρή Μαρία». Ως γνωστόν, τον προηγούμενο Αύγουστο είχε βγει από το γερμανικό περιοδικό «Spiegel» η ιστορία του θανάτου της 5χρονης Μαρίας που είχε δήθεν θανατωθεί στον Εβρο από δάγκωμα σκορπιού (και χωρίς να της έχει προσφερθεί καμία βοήθεια από το ανάλγητο ελληνικό κράτος).

Μάλιστα, το «Spiegel» είχε υποστηρίξει ότι η Ελλάδα σε συνεργασία με άλλες ευρωπαϊκές χώρες συμπεριφέρεται απάνθρωπα στους πρόσφυγες («Der Spiegel spricht von einem gesamteuropaieschen Verbrechen»).

Ατυχώς η αξιωματική αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ είχε αλόγιστα, ανεξέλεγκτα και αβασάνιστα «υιοθετήσει» αυτή την ιστορία.

Την απάτη αυτής της παράδοξης υπόθεσης (με τον δήθεν θάνατο της μικρής Μαρίας) αποκάλυψε πριν από λίγες μέρες η ελβετική εφημερίδα «Neue Zuercher Zeitung». Το γερμανικό περιοδικό «Spiegel» έμμεσα ζήτησε συγγνώμη για το δημοσίευμα τούτο, όχι όμως και η σημερινή αξιωματική αντιπολίτευση της Ελλάδας!

Ωστόσο, με εικονικούς θανάτους μικρών κοριτσιών μπορεί να γίνει μόνο μια επικίνδυνη αντιπολίτευση που εκθέτει διεθνώς τη χώρα!

2. Οι παράνομες παρακολουθήσεις τηλεφώνων από τις μυστικές υπηρεσίες. Επικίνδυνη πολιτική έχει υιοθετήσει στο ζήτημα των τηλεφωνικών υποκλοπών και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης, ο οποίος έχει υποβαθμίσει το ζήτημα τούτο, ήδη από τον προηγούμενο Αύγουστο, όταν εξαρχής είχε αποκαλυφθεί η παράνομη παρακολούθηση του κινητού τηλεφώνου του κ. Ανδρουλάκη!

Και λέω παράνομη γιατί κανείς δεν έχει μάθει έκτοτε με πλήρη και εμπεριστατωμένη αιτιολόγηση ποιοι ήταν οι λόγοι εθνικής ασφάλειας που επέβαλαν την άρση του απορρήτου των επικοινωνιών ενός πολιτικού αρχηγού, όπως απαιτεί το άρθρο 139 του ΚΠΔ.

Και η παραπάνω υπόθεση βγήκε και πάλι στην επιφάνεια, όταν ο πρόεδρος της Ανεξάρτητης Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ) ζήτησε να ενημερώσει τους αρχηγούς των πολιτικών κομμάτων για το εάν παρακολουθούνταν τα τηλέφωνα κάποιων δημόσιων προσώπων (στρατιωτικών κ.λπ.) πέραν του κ. Ανδρουλάκη.

Και απορώ γιατί η κυβέρνηση κατηγορεί τον πρόεδρο της ΑΔΑΕ για «κομματικά παιχνίδια», όταν το άρθρο 8 παρ. 6 του Νόμου 5002/2022 που ψήφισε πρόσφατα η ίδια τού παραχωρεί μια τέτοια εξουσία (για ενημέρωση).

Μήπως φοβάται ότι θα αποκαλυφθούν και άλλες – πολλές – παράνομες παρακολουθήσεις;

Και θα πρόσθετα και το εξής: όταν καταλύεται το απόρρητο των τηλεφωνικών επικοινωνιών ή άλλα παρόμοια συνταγματικά δικαιώματα, τότε υπονομεύεται η ίδια η δημοκρατία!

Και θα πρότεινα στον Πρωθυπουργό να διαβάσει το πρόσφατο βιβλίο με τον τίτλο «Τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι άραγε μόνο για τους αφελείς;» των γάλλων συγγραφέων Lacroix και Pranchére.

Το συμπέρασμα; Η επικίνδυνη κομματική πόλωση σίγουρα δεν θα βοηθήσει τους πολίτες για να διαμορφώσουν άποψη ενόψει των επερχόμενων εκλογών!

Ο Γρηγόρης Καλφέλης είναι καθηγητής της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ