Η Βρετανία με παλιές λύσεις σε νέα προβλήματα

Σύμφωνα με τους πολιτικούς μας και τα περισσότερα ΜΜΕ, το κεντρικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η βρετανική οικονομία είναι η έλλειψη ανάπτυξης. Χρειαζόμαστε ανάπτυξη, μας λένε, για να πληρώσουμε για αυτή ή την άλλη δημόσια υπηρεσία ή καλούς μισθούς ή στέγαση.

Αλλά θα πρέπει να προσέχουμε να πλαισιώνουμε την έλλειψη ανάπτυξης ως την κύρια δυστυχία. Σε κάθε περίπτωση, οι λύσεις στο πρόβλημα της ανάπτυξης έχουν δοκιμαστεί και σε μεγάλο βαθμό απέτυχαν, είτε είναι η λιτότητα των χρόνων του Κάμερον, οι φορολογικές περικοπές που πρότειναν οι Λιζ Τρας και Κουάσι Κουάρτενγκ είτε η καινοτομία που υποσχέθηκαν όλες οι κυβερνήσεις από τη δεκαετία του 1990. Τα προβλήματα του παρόντος είναι πραγματικά νέα και δεν απαιτούν τόσο μεγάλη ανάπτυξη της βρετανικής οικονομίας όσο τον μετασχηματισμό της.

Από τη μεγάλη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, η οικονομία του Ηνωμένου Βασιλείου έχει αναπτυχθεί πολύ αργά σύμφωνα με τα ιστορικά πρότυπα. Αυτό έχει συζητηθεί ευρέως από οικονομολόγους, οι οποίοι ανέφεραν μια στασιμότητα στην παραγωγικότητα, που σημαίνει ΑΕΠ ανά άτομο ή ανά ώρα εργασίας. Το χαμηλό επίπεδο αύξησης της παραγωγικότητας της εργασίας, περίπου 0,5% ετησίως μεταξύ 2008 και 2020, είναι πράγματι άνευ προηγουμένου στη βρετανική οικονομική ιστορία από τον 18ο αιώνα.

Ωστόσο, όσον αφορά τον δημόσιο διάλογο, αυτή η πτώση της αύξησης της παραγωγικότητας ήταν για καιρό συγκαλυμμένη από μια θεωρία σύμφωνα με την οποία η οικονομία είχε γίνει τόσο επιτυχημένη που μπορούσε να φύγει από την Ευρώπη και να κατακτήσει τον κόσμο.

Μετά τη γενική συνειδητοποίηση ότι το Brexit έχει χειροτερέψει τα πράγματα και ότι οι πραγματικοί μισθοί των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα καταρρέουν, μαζί με τις ίδιες τις υπηρεσίες, αυτή η φαντασίωση φαίνεται να έχει διαλυθεί – και οι πολιτικοί σχολιαστές έχουν πλέον επανέλθει να θρηνήσουν για τα προβλήματα της βρετανικής οικονομίας.

Αυτό που χρειάζεται τώρα είναι διαφορετικά είδη ενεργειών, που δείχνουν προς διαφορετικές κατευθύνσεις, όχι περισσότερες από τις ίδιες προσποιήσεις ότι θα λυθούν τα προβλήματα με υπάρχουσες λύσεις. Περισσότερες από τις ίδιες λύσεις απλά θα βαθύνουν τα προβλήματά μας, δεν θα τα λύσουν.

Ο Ντέιβιντ Ενγκερτον είναι συγγραφέας του «The Rise and Fall of the British Nation» και καθηγητής Μοντέρνας Βρετανικής Ιστορίας στο King’s College London