Θεσμική διέξοδος απέναντι στο αδιέξοδο δίπολο

Το ημερολόγιο γράφει 2023. Ούτε 2015, ούτε 2019. Το αποτέλεσμα της κάλπης καθορίζει ζωές, κάτι που δεν πρέπει να ξεχνάμε όταν επιχειρούν να μας εμφανίσουν ένα αδιέξοδο δίπολο επιλογών. Η ψήφος αποτελεί ανώτατη θεσμική δύναμη, γιορτή δημοκρατίας. Και στη δημοκρατία γνωρίζουμε πως δεν υπάρχουν αδιέξοδα.

Στα πλαίσια ενός «θεσμικού reality check», ας δούμε μια σειρά προσδιοριστικών παραμέτρων της χώρας έπειτα από τέσσερα χρόνια ΝΔ.

Πρώτος πυλώνας: Πολιτικό Σύστημα. Κυβερνητικοί βουλευτές αναζητούν διαρκώς πηγή κερδών στο κράτος (οξύμωρο, ως νεοφιλελεύθεροι) καταπατώντας ασυμβίβαστα Συντάγματος και νομοθεσίας. Σκοτεινές δηλώσεις πόθεν έσχες, κακή νομοθέτηση με ιδιοτελή κίνητρα. Ανάποδες συνταγματικές ερμηνείες, υπουργοί χωρίς σχέση με το αντικείμενο που τους ανατίθεται.

Δεύτερος πυλώνας: Ανεξάρτητες Αρχές. Υποστελεχωμένες, χωρίς προϋπολογισμό, με ανακατεμένες (συν)αρμοδιότητες, φαίνεται ότι όσο δεν ενοχλούν την κυβέρνηση όλα είναι καλά. Σε αντίθετη περίπτωση, τόσο το χειρότερο γι’ αυτές, στη λογική «L’État, c’est moi» κάποιων στο Μαξίμου που προκαλούν ρήγμα στις θεσμικές εγγυήσεις της δημοκρατίας μας.

Τρίτος πυλώνας: Κράτος Δικαίου. Υπόθεση υποκλοπών. Κάποιοι θεώρησαν καλή ιδέα τον Ιούλιο του 2019 να μεταφέρουν ως λάφυρο την ΕΥΠ στο Μαξίμου. Διόρισαν διοικητή χωρίς τυπικά προσόντα, με πολιτικό προϊστάμενο τον πρωθυπουργικό ανιψιό. Μαζί παραιτήθηκαν. Θολές κυβερνητικές συγγνώμες, ανυπόστατες αντικρουόμενες δικαιολογίες, υποκρίθηκαν ότι δεν ξέρουν τίποτα ή, χειρότερα, ότι δεν έγινε και κάτι. Εσχάτως, ενάντια στο κράτος δικαίου, προωθούν εκδοχές της επικίνδυνης ιδέας «να παρακολουθούνται όλα τα δημόσια πρόσωπα».

Τέταρτος πυλώνας: ΜΜΕ. Πάλι τον Ιούλιο του 2019 κάποιος φρόντισε να περάσει την ΕΡΤ-ΑΜΕ/ΜΠΕ στο Μαξίμου. Αυτό και μόνο αποδεικνύει πρόθεση θεσμικής απαξίωσης, αν όχι κατάληψης. Διεθνείς ανεξάρτητοι οργανισμοί κατέγραψαν την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας. Κυβερνητικές αστοχίες εξαφανίζονται («σκόιλ ελικικού») ή φταίνε άλλοι (πανδημία, πόλεμος), ενώ μονόπλευρα στηρίζεται η κυβέρνηση στην αρένα των δικών της πάνελ.

Τονίζουμε ότι παρά τα πιο άμεσα προβλήματα (Οικονομία, Ενέργεια) οι παρενέργειες θεσμικών εκτροπών δημιουργούν μακροπρόθεσμους κινδύνους. Σε αυτό το δυσοίωνο σκηνικό υπάρχει διέξοδο σύγχρονης αντιπρότασης. Το ΠΑΣΟΚ, με πρόεδρο έναν νέο άνθρωπο που χειρίστηκε υποδειγματικά τις παράνομες υποκλοπές εναντίον του, καταγγέλλοντας δημόσια την κυβέρνηση, κινούμενος θεσμικά, με πολιτικές και νομικές ενέργειες στο φως και όχι στο σκοτάδι. Ο Νίκος Ανδρουλάκης αποτελεί την επιλογή όσων ενδιαφέρονται ακόμα να ζουν εντός μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής δημοκρατίας με σεβασμό στους θεσμούς, στην κοινωνία και στο κράτος δικαίου. Το νέο ΠΑΣΟΚ που εκπροσωπεί δεν σχετίζεται με τις παραπάνω παθογένειες. Και όποιος επιχειρεί επίτηδες να χρεώσει ξένα σώματα (βλέπε Κατάρ) στο τωρινό ΠΑΣΟΚ μάλλον βρισκόταν αλλού τα τελευταία χρόνια. Ηδη διαφαίνεται ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης θεωρείται στις Βρυξέλλες πιο αξιόπιστος συνομιλητής από τον Μητσοτάκη (στον οποίο ευρωπαίοι αξιωματούχοι χρεώνουν τα όσα αναφέραμε) και τον Τσίπρα. Ο Νίκος Ανδρουλάκης επαναφέρει το ΠΑΣΟΚ στο προσκήνιο ως σύγχρονο, σοσιαλδημοκρατικό, θεσμικό κίνημα με αυτόνομη πορεία. Ενα ΠΑΣΟΚ – Κίνημα πραγματικής Αλλαγής, πρωταγωνιστή στις πολιτικές εξελίξεις.

Ο Δημήτρης Μελίδης είναι δικηγόρος, αν. γραμματέας Θεσμών ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής