Οι προκλήσεις {LF}των μικροτσίπ

«Τσιπ πατάτας, τσιπς υπολογιστή, ποια είναι η διαφορά;» φέρεται να αναρωτήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1990 κορυφαίος οικονομικός σύμβουλος του προέδρου των ΗΠΑ Τζορτζ Η. W. Μπους. «Εκατό δολάρια του ενός ή εκατό δολάρια του άλλου εξακολουθούν να είναι εκατό δολάρια», είπε. Εκείνη την εποχή, οι ιαπωνικές εταιρείες ωθούσαν τους αμερικανούς ανταγωνιστές τους έξω από την αγορά για τσιπ μνήμης, αλλά οι ελίτ της ελεύθερης αγοράς στην Ουάσιγκτον, DC, αντιτάχθηκαν σθεναρά σε κάθε μορφή βιομηχανικής πολιτικής για την προστασία της εγχώριας βιομηχανίας ημιαγωγών.

Στα χρόνια που ακολούθησαν, η δομή και η σύνθεση της οικονομίας των ΗΠΑ εξελίχθηκαν ανάλογα. Το αμερικανικό μερίδιο της παγκόσμιας παραγωγής ημιαγωγών μειώθηκε από 37% το 1990 σε 12% σήμερα. Η Ασία αντιπροσωπεύει πλέον πάνω από το 70% της παραγωγής ημιαγωγών, με τα πιο προηγμένα τσιπ να παράγονται αποκλειστικά στην Ταϊβάν και τη Νότια Κορέα.

Ωστόσο, στην πανδημία του Covid-19, οι Ηνωμένες Πολιτείες (και ο υπόλοιπος κόσμος) φαίνεται να συνειδητοποίησαν ότι τα τσιπ υπολογιστών είναι πραγματικά πολύ διαφορετικά από τα πατατάκια.

Τα τσιπ είναι τα δομικά στοιχεία της τεχνητής νοημοσύνης, των επικοινωνιών 5G, του Διαδικτύου των Πραγμάτων, των κβαντικών υπολογιστών και άλλων τεχνολογιών του μέλλοντος.

Ο ανταγωνισμός για τους ημιαγωγούς είναι μέρος μιας ευρύτερης γεωπολιτικής μάχης. Στο The Wires of War, ο Jacob Helberg, πρώην παγκόσμιος επικεφαλής για την πολιτική ειδήσεων της Google, συζητά πώς τα «τεχνο-ολοκληρωτικά» καθεστώτα προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν το υλικό και το λογισμικό του Διαδικτύου για να χωρίσουν τον κόσμο σε σφαίρες επιρροής τύπου εικοστού αιώνα. Ο Χέλμπεργκ περιγράφει πώς ξένες δυνάμεις χρησιμοποιούν το Διαδίκτυο για να διεξάγουν ασύμμετρο πόλεμο.

Οι χώρες ανταγωνίζονται για την πρόσβαση στα πιο προηγμένα τσιπ και οι κυβερνήσεις γίνονται ενεργοί σχεδιαστές του κλάδου και όχι μόνο πελάτες του. Ως αποτέλεσμα, οι αλυσίδες εφοδιασμού είναι πιθανό να γίνουν πιο μικρές και πιο περιφερειακές, συνεπάγοντας υψηλότερο κόστος παραγωγής και σημαντικές απώλειες απόδοσης. Ο κεντρικός ρόλος της Ταϊβάν πιθανότατα θα μειωθεί σημαντικά.

Για να διατηρήσει η Silicon Valley την υπεροχή της, δεν θα αρκεί η παραμονή μπροστά στην καμπύλη της καινοτομίας. Πρέπει επίσης να ενισχύσει τη συνεργασία της με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Πρέπει να επικεντρωθεί εκ νέου στην παραγωγή φυσικών αγαθών και όχι μόνο στις ψηφιακές υπηρεσίες. Και πρέπει να εντοπίσει τις πιθανές πηγές μελλοντικών κρίσεων, ώστε να μπορεί να προετοιμαστεί για το είδος των απότομων προσαρμογών που μπορεί να απαιτεί το νέο γεωπολιτικό περιβάλλον. Οπως τέθηκε όταν εξιστορήθηκε η ριζική αναμόρφωση της Intel υπό την πίεση του ιαπωνικού ανταγωνισμού «μόνο οι παρανοϊκοί επιβιώνουν». Το ίδιο ισχύει και για τους σημερινούς επιχειρηματίες τεχνολογίας. Τα προβλήματα είναι αμφίδρομα.

Ο Εντοάρντο Καμπανάλα είναι κύριος συνεργάτης στο Mossavar – Rahmani Center for Business and Government του Harvard Kennedy School