Παρά τη λύση του 2017, παρέμενε η εκκρεμότητα

Το υπουργείο Πολιτισμού, επί των ημερών μου, ανέλαβε την πρωτοβουλία ύστερα από αίτημα των πτυχιούχων μεταλυκειακής εκπαίδευσης Αναγνωρισμένων Καλλιτεχνικών Σχολών να ρυθμίσει ένα νομοθετικό κενό που είχε δημιουργηθεί μετά την ανωτατοποίηση των ΤΕΙ και τη συνακόλουθη κατάργηση του Ινστιτούτου Τεχνολογικής Εκπαίδευσης, φορέα απονομής ισοτιμιών μέχρι την ημερομηνία που τέθηκε σε ισχύ (10.6.2003). Με την ΚΥΑ που συνυπογράψαμε με το υπoυργείο Παιδείας, αποκαταστήσαμε στην ουσία μια αδικία δίνοντας τη δυνατότητα σε όσους μεταλυκειακούς πτυχιούχους των Αναγνωρισμένων Καλλιτεχνικών Σχολών από την Πολιτεία είχαν λάβει το πτυχίο τους μέχρι την ημερομηνία αυτή και δεν είχαν προλάβει να υποβάλουν αίτηση αναγνώρισης της ισοτιμίας των τίτλων τους με αυτούς των πτυχιούχων ΤΕΙ, να το πράξουν κάνοντας αίτηση, προσκομίζοντας βέβαια τα προβλεπόμενα δικαιολογητικά. Βέβαια παρά τη ρύθμιση αυτή το ζήτημα της αναγνώρισης των επαγγελματικών δικαιωμάτων και της αποσαφήνισης της διαβάθμιση των πτυχίων των αναγνωρισμένων μεταλυκειακών τίτλων και σπουδών, που αποκτήθηκαν μετά το 2003 και συνεχίζουν να παρέχονται μέχρι σήμερα, παρέμενε ως μία μεγάλη και σοβαρή εκκρεμότητα που περιμένει τη λύση της.

Λόγω της μακρόχρονης ενασχόλησης από το 1986 με τη θεατρική παιδεία, τόσο στο ανώτερο όσο και στο ανώτατο επίπεδο, στην έναρξη της θητείας μου στο ΥΠΠΟ θεώρησα βασική προτεραιότητα την εύρεση λύσεων στα εν γένει χρονίζοντα προβλήματα της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης. Μετά από διαβουλεύσεις με έμπειρους εκπροσώπους του χώρου κατάλαβα ότι απαιτείται μια σοβαρή μεταρρύθμιση.

Για να γίνει αυτό με προσοχή, χωρίς προχειρότητα και μετά από διάλογο, χρειάζεται χρόνος διαβουλεύσεων, μελέτης προτάσεων και νομική παρέμβαση, με παράλληλη προετοιμασία των ενδιαφερομένων πλευρών για τις αλλαγές. Ο χρόνος που απαιτείται πιστεύω ότι ξεπερνά τη θητεία μιας κυβέρνησης, πόσω μάλλον ενός υπουργού. Χρειάζεται καλόπιστος διάλογος κυρίως μεταξύ των υπουργείων Πολιτισμού και Παιδείας.

Παρόλο που δεν δόθηκε λύση δυστυχώς στο θέμα της διαβάθμισης των πτυχίων, έγινε μια πιστεύω χρήσιμη αλλαγή στη σχέση του ΥΠΠΟ με τις ιδιωτικές δραματικές σχολές, οι οποίες έχουν πλέον την αποκλειστική ευθύνη για τους εισαγόμενους σπουδαστές. Το ΥΠΠΟ παρακολουθεί τις σπουδές και κρίνει τις πτυχιακές εξετάσεις. Ετσι πιστεύω ότι αντιμετωπίστηκε το σοβαρό πρόβλημα σπουδαστών δύο ταχυτήτων μέσα στην ίδια τάξη.

Πάντως η υποβάθμιση των επαγγελματικών δικαιωμάτων των μεταλυκειακων σπουδών στο επίπεδο των αποφοίτων μέσης εκπαίδευσης (ΔΕ) των αναγνωρισμένων Ανώτερων Σχολών Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης προδήλως άδικης και σοβαρά αμφισβητούμενης νομιμότητας φυσικά και δεν αποτελεί λύση.

Η διέξοδος από το χρονίζον αυτό ζήτημα, μετά την απόσυρση του επίμαχου ΠΔ, για να είναι δίκαιη, αλλά ταυτόχρονα η λύση που θα δοθεί να έχει και διάρκεια, απαιτεί έναν ειλικρινή διάλογο μεταξύ όλων των ενδιαφερομένων μερών με την αποφασιστική διαμεσολάβηση των συναρμόδιων υπουργείων Πολιτισμού, Παιδείας και Εργασίας.

Το αντικείμενο είναι κοινό, δεν έχει θέση το πνεύμα ανταγωνισμού. Ολοι οφείλουν να σταθούν στο ύψος των απαιτήσεων μιας καλλιτεχνικής εκπαίδευσης αντάξιας των γενεών ταλαντούχων καταξιωμένων παλαιότερων και νέων καλλιτεχνών με ξεχωριστές επιδόσεις που τρέφει αυτός ο τόπος.

Η Λυδία Κονιόρδου είναι ηθοποιός, σκηνοθέτρια, παιδαγωγός θεάτρου και πρώην υπουργός Πολιτισμού