Με αποδείξεις…

Ηταν 2 Μαρτίου όταν ο Ολυμπιακός έφυγε τελευταία φορά από τον αγωνιστικό χώρο του «Γ. Καραϊσκάκης» με παράσταση επιπέδου πέντε γκολ. Εφτασε 28 Δεκεμβρίου για να προσφέρει κάτι αντίστοιχο στο κοινό του. Και ενώ συμπτωματικά και τις δύο φορές θύμα του ήταν ο Αστέρας Τρίπολης. Αυτά τα δύο παιχνίδια μοιάζουν πραγματικά να εκπροσωπούν δύο διαφορετικές εποχές.

Αρχές Μαρτίου οι Ερυθρόλευκοι διαχειρίζονταν τη μεγάλη βαθμολογική διαφορά από τους διώκτες τους και ετοιμάζονταν για τα playoffs που έμελλε να κλειδώσει το three peat κατόρθωμά τους. Εκαναν τη δουλειά στην εντέλεια.

Τέλη Δεκέμβρη ψάχνουν πρωτίστως να «πιστέψουν» στον εαυτό τους. Να αντιληφθούν ότι η ποιότητα που υπάρχει στο ρόστερ τους δεν συνάδει με τη βαθμολογική τους θέση και τα «κενά αέρος» στην απόδοσή τους.

Προφανώς χθες ήταν ένα τέτοιο απόγευμα. Οπως κάτι αντίστοιχο συνέβη – σε ό,τι αφορά στην έκταση του σκορ και όχι στην εικόνα – και δύο εβδομάδες πριν στο 4-1 του Κυπέλλου με αντίπαλο τον Ατρόμητο ξανά στο «Γ. Καραϊσκάκης».

Για να κάνουν τη δουλειά τους όμως δεν θέλει «εκρήξεις». Θέλουν αποδείξεις. Και οι αποδείξεις προκύπτουν μόνο από τη «συνέπεια». Χθες το τρίγωνο Χάμες – Μπιέλ – Φορτούνης ξεκλείδωσε την παρτίδα σε 35΄ (2-0) με τρόπο υποδειγματικό. Μια εβδομάδα πριν στα Γιάννενα ο Φορτούνης είχε κάνει το ίδιο ως το 45΄(2-0). Ανάμεσα στα… κάλαντα του Φαλήρου και το «χαρακίρι» των Ζωσιμάδων προέκυψε ένα πραγματικά αξιόπιστο δεύτερο ημίχρονο. Και μια second unit εκδοχή (Γκάρι Ροντρίγκες, Μασούρας, Μπακαμπού) που δεν πήρε το πόδι από το γκάζι. Ο Μίτσελ δεν έχει σταματήσει να μιλά για το ποδόσφαιρο με τους «16 βασικούς» και το βάθος του ερυθρόλευκου ρόστερ προσφέρει πραγματικά ένα μεγάλο πλεονέκτημα σε αυτή τη συζήτηση. Αρκεί βεβαίως να το επιβεβαιώνει και στο χορτάρι.

Δεν χρειάζεται να περιμένουμε πολύ: Την Τρίτη και όλας ο Ολυμπιακός πηγαίνει στη Νίκαια για να αντιμετωπίσει τον Ιωνικό… Το χθεσινό δεν ήταν τερματισμός -ασορτί με το φινάλε της χρονιάς που φεύγει σε μερικές ώρες -, αλλά αφετηρία!