Ο θρήνος ενός αισιόδοξου για την Κίνα

Είμαι αισιόδοξος για την Κίνα τα περισσότερα από τα τελευταία 25 χρόνια. Κατέληξα για πρώτη φορά σε αυτήν την άποψη στα βάθη της ασιατικής χρηματοπιστωτικής κρίσης το 1997-98. Το λεγόμενο θαύμα της ανάπτυξης της Ανατολικής Ασίας είχε καταστραφεί και η Κίνα παρουσιάστηκε ευρέως ως το τελευταίο ντόμινο που θα έπεφτε σε αυτό που τότε θεωρούνταν η πρώτη κρίση της παγκοσμιοποίησης. Εχοντας επαφές στην περιοχή κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου ως επικεφαλής οικονομολόγος της Morgan Stanley, συνειδητοποίησα γρήγορα τη δύναμη της οικονομικής μετάβασης της Κίνας που βασίζεται στην αγορά.

Αλλά το 2022 ήταν η απόλυτη αφύπνιση για τους αισιόδοξους της Κίνας. Το παιχνίδι της μεγάλης δύναμης του προέδρου Σι Τζινπίνγκ ευθυγράμμισε την Κίνα σε μια «απεριόριστη συνεργασία» με τη Ρωσία μετά την απρόκλητη εισβολή του Κρεμλίνου στην Ουκρανία. Η πεισματική επιμονή του Σι σε μια αβάσιμη πολιτική «μηδενικού Covid» οδήγησε σε ένα υπόγειο ρεύμα διαφωνίας που δεν έχει παρατηρηθεί στη χώρα εδώ και μια γενιά. Και το 20ο συνέδριο του κόμματος τον Οκτώβριο αφορούσε λιγότερο τη διεκδίκηση του Σι για μια άνευ προηγουμένου τρίτη θητεία ως γενικός γραμματέας και περισσότερο για την προσήλωσή του στην ασφάλεια. Σε αυτό που ονόμασε ως απειλητικό κόσμο «επικίνδυνων, φουρτουνιασμένων θαλασσών». Με ένα συρρικνούμενο πληθυσμό ο οποίος να βρίσκεται σε ηλικία εργασίας, η Κίνα, μέχρι πρόσφατα η μεγαλύτερη ιστορία ανάπτυξης στον κόσμο, χρειάζεται επιτάχυνση στην αύξηση της παραγωγικότητας για να ανακτήσει αυτόν τον τίτλο.

Ωστόσο, η αυξημένη έμφαση που δίνει ο Σι στην ασφάλεια, την ισχύ και τον έλεγχο υπονομεύει την παραγωγικότητα σε μια εποχή που η Κίνα τη χρειάζεται περισσότερο. Το θαύμα της ανάπτυξης στο τέλος θα υποφέρει ως αποτέλεσμα. Η Κίνα είχε πλησιάσει τη γη της επαγγελίας. Η σύγχρονη οικονομία της βρισκόταν σε μια εξαιρετική τροχιά. Η ατζέντα της επανεξισορρόπησης υποσχέθηκε ότι θα ακολουθήσουν περισσότερα. Αλλά ο Σι αθέτησε αυτή την υπόσχεση. Η πολιτική οικονομία της απολυταρχίας έχει ρίξει κρύο νερό σε όσους από εμάς ήμασταν σκληροτράχηλα αισιόδοξοι υπέρ της Κίνας.

Ο Στίβεν Ρόουτς είναι πρώην πρόεδρος της Morgan Stanley Asia και επικεφαλής οικονομολόγος της εταιρείας. Είναι μέλος του διδακτικού προσωπικού του Yale University