Ηρθαμε για τα χαλιά!{CR}

Πάνε είκοσι δύο χρόνια από τότε που ο Σάββας Ξηρός σε δικάβαλο με τον Κουφοντίνα πυροβόλησε και σκότωσε τον στρατιωτικό ακόλουθο της Πρεσβείας του Ηνωμένου Βασιλείου στην Αθήνα, ταξίαρχο Στίβεν Σόντερς. Στη λεωφόρο Κηφισίας (και γενικότερον υποθέτω) είχε μόλις ξημερώσει και το τράφικ είχε αρχίσει να απασχολεί τις πρωινές ραδιοφωνικές εκπομπές. Ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης θα είχε κιόλας φτάσει στο γραφείο του όταν έπιασαν να στριγγλίζουν οι συναγερμοί, τω καιρώ εκείνω όμως κανείς δεν φανταζόταν ότι αυτό θα ήταν το τελευταίο θύμα της 17Ν. Ηταν η εποχή που η χώρα σήκωνε τα χέρια ψηλά στο θέμα της τρομοκρατίας, θεωρώντας την κάτι σαν μεταφυσική, αναπότρεπτη εμπειρία. Τόσο καλά την είχαν λιβανίσει τα παπαδοπαίδια… Anyway. Αυτή η μουρίτσα, ο Τόνι Μπλερ, που τόσο βάναυσο casting έχει υποστεί ο έρμος από τους σκιτζήδες του «Crown», πήρε αμέσως τηλέφωνο τον Κώστα Σημίτη και του έτριξε (gently) τα δόντια. «Σου στέλνω κλιμάκιο της Σκότλαντ Γιαρντ», είπε και τού το ‘κλεισε. Τη συνέχεια την ξέρoυμε όλοι. Δύο χρόνια αργότερα η παντοδύναμη οργάνωση μετακόμισε αύτανδρη στις φυλακές.

Εάν έχετε φτάσει μέχρι εδώ, και δεν παρατήσατε την ανάγνωση από την τρίτη αράδα – πράγμα εντελώς δικαιολογημένο -, θα σας ανταμείψω με μια άλλου τύπου μεταφυσική εικασία – την υπομονή σας παρακαλώ.

Αφού λοιπόν στο Ηνωμένο Βασίλειο δεν υπάρχει γιατρός ούτε για δείγμα με αποτέλεσμα να έχει σμπαραλιαστεί το Εθνικό Σύστημα Υγείας, ενώ εδώ βγάζουμε γιατρούς με τη σέσουλα, κι αφού η δική μας η ΕΥΠ έχει μπλέξει τους μηρούς της μπλέκοντας την ωραία μας Δημοκρατία σε παλιοϊστορίες, κι αφού στον κόσμο λιγοστές είν’ οι κυρίες, γιατί, λέγω, γιατί να μην κάνουμε την εξής τράμπα; Να τους στείλουμε εμείς γιατρούς, να μας στείλουν εκείνοι πράκτορες! Η φάση θα ήταν win win και ίσως να αποτελούσε το πρώτο μικρό βηματάκι για ένα τόσο δα by pass, μια καλή αγγειοπλαστική στο πρόβλημα του Brexit που τόσο καιρό οι κοψοχέρηδες προσπαθούν να το κρύψουν κάτω από το χαλί αλλά το ρημάδι δεν κρύβεται. Ας είναι καλό, στοργικό κι ευφάνταστο το 2023!