Συνεχώς ένας λόγος για να μην πηγαίνουμε γήπεδο

Στην επανεκκίνηση του πρωταθλήματος μου έκανε εντύπωση ότι στα γήπεδα υπήρχε πραγματικά ελάχιστος κόσμος. Θα περιμένω την ολοκλήρωση της αγωνιστικής για να ρίξω μια ματιά στον συνολικό αριθμό των εισιτηρίων, αλλά κάτι μου λέει πως αυτά που τελικά θα κοπούν είναι τα λιγότερα από την έναρξη της σεζόν. Στο Λεβαδειακός – Αρης είναι ζήτημα να υπήρχαν 250 άτομα. Στο Αστέρας Τρίπολης – Βόλος το ίδιο. Αλλά για πρώτη φορά δεν γέμισε και η ΟΠΑΠ Αρένα, το νέο γήπεδο της ΑΕΚ, στο οποίο πάντως ο κόσμος ήταν πολύς.

Γήπεδο

Κάποιος θα πει ότι φταίει το εορταστικό ωράριο των καταστημάτων, κάποιος άλλος θα τα ρίξει στον καιρό – η αλήθεια είναι ότι χθες έκανε κάμποσο κρύο. Επίσης είναι γεγονός ότι στην Ελλάδα ψάχνουμε συνεχώς όχι έναν λόγο για να πάμε στο γήπεδο, αλλά έναν λόγο για να μην πάμε. Μας φταίει στην αρχή η ζέστη, μετά ότι πέφτει κρύο, μετά ότι οι ομάδες δεν είναι αυτό που περιμέναμε κ.λπ. Μετά από λίγο καιρό γεμίζουν τα γήπεδα όσων κάνουν πρωταθλητισμό – μια σχετική φασαρία γίνεται και στα ντέρμπι. Ομως νομίζω ότι η χθεσινή ερημιά είχε να κάνει αρκετά και με το ότι προηγήθηκε το Μουντιάλ. Ο κόσμος πέρασε ώρα μπροστά στις τηλεοράσεις βλέποντας καλό ποδόσφαιρο για ένα μήνα. Οι συγκρίσεις θα δημιουργήσουν δυσκολίες στα πρωταθλήματα – και νομίζω όχι μόνο στο δικό μας. Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμα και οι Αγγλοι, που ζουν για να γεμίζουν τα γήπεδα χειμωνιάτικα, προτίμησαν η επανέναρξη της Πρέμιερ Λιγκ να γίνει το Σαββατοκύριακο βάζοντας αυτή τη φορά μεσοβδόμαδα στο πρόγραμμα κάποια ματς Κυπέλλου.

Χαμένος

Στην πραγματικότητα τώρα θα δούμε ποιο θα είναι το κόστος του Μουντιάλ, δηλαδή ποια θα είναι η επίδρασή του στα μεγάλα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Στην Παρί π.χ. θα χρειαστεί μεγάλη διοικητική μέριμνα για να συνυπάρξουν ο Εμπαπέ, ο Μέσι και ο Νεϊμάρ και να αφήσουν το Μουντιάλ πίσω τους γρήγορα. Ο πρώτος είναι ο μεγάλος χαμένος του τελικού, ο δεύτερος ο απόλυτος θριαμβευτής κι ο τρίτος αυτός που απογοήτευσε – να δούμε κι αν απογοητεύτηκε. Πάντως είναι καλό ότι για πρώτη φορά μετά από πολλές διοργανώσεις δεν είχαμε μεγάλα δράματα. Στις τέσσερις πρώτες ομάδες της διοργάνωσης π.χ. επιφύλαξαν παντού όλοι θριαμβευτικές υποδοχές. Το Μπουένος Αϊρες φυσικά κάηκε (οι Αργεντινοί περίμεναν το τρόπαιο από το 1986 κι έχουν δει την ομάδα τους να χάνει δυο τελικούς στο μεταξύ…), αλλά έτυχαν θερμής υποδοχής και οι Γάλλοι και οι Κροάτες. Για το Μαρόκο δεν λέω το παραμικρό: εκεί οι γιορτές ξεκίνησαν από τα προημιτελικά…

Εντάσεις

Η προσπάθεια να μην υπάρχουν εντάσεις μετά το Μουντιάλ φάνηκε και από το γεγονός ότι αυτή τη φορά δεν είχαμε πολλές απολύσεις ομοσπονδιακών προπονητών, πράγμα που συμβαίνει συνήθως μετά το τέλος αυτών των διοργανώσεων.  Βολεύει βέβαια και ότι δεν έγινε το Μουντιάλ καλοκαίρι – χειμωνιάτικα δεν είναι εύκολο να βρεθούν αντικαταστάτες προπονητών γιατί οι καλοί δουλεύουν.

Πλήρωσε

Κάποιοι βέβαια ήδη έφυγαν. Ο Φερνάντο Σάντος πλήρωσε, όπως όλοι περίμεναν, την ιστορία της μη χρησιμοποίησης του Ρονάλντο στο ματς με την Ελβετία ή ίσως το γεγονός ότι έστειλε τον Κριστιάνο στο γήπεδο στο β’ ημίχρονο με το Μαρόκο – δεν υπάρχει διαφορά. Οι Πορτογάλοι καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι δεν έπρεπε να στήσει την ομάδα πάνω στον 38χρονο και χωρίς ρυθμό φέτος Κριστιάνο που δεν αγωνιζόταν βασικός στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Οι Ολλανδοί επέτρεψαν ήδη στον Λουίς Φαν Χάααλ να φύγει. Η Ολλανδία είναι η μόνη ομάδα που δεν έχασε στο Μουντιάλ σε κανονικό ενενηντάλεπτο (ο αποκλεισμός της από την Αργεντινή ήρθε στα πέναλτι μετά μάλιστα από μια επική ανατροπή), αλλά ο Φαν Χάαλ δεν εκτίμησε τη μη αναγνώριση αυτού του κατορθώματος και θύμωσε με την κριτική που του έγινε. Ακούγεται ότι θα αναλάβει το Βέλγιο από το οποίο έφυγε ο κόουτς Μαρτίνες: πάντα πίστευα ότι πληρωνόταν για χρόνια χωρίς να προσφέρει. Από τη Νότια Κορέα έφυγε ο Μπέντο: θα βρει ομάδα αλλού – αν έχεις όρεξη για να δουλέψεις να φτάσεις στη Σεούλ, προσαρμόζεσαι εύκολα σε κάθε συνθήκη. Εφυγε γρήγορα και ο Λουίς Ενρίκε από την Ισπανία. Ανέβασε ψηλά τον πήχη των προσδοκιών και κάπου στην ομοσπονδία πρέπει να κουράστηκαν από την ψύχωσή του για τη διαρκή ανανέωση της ομάδας.

Τίτε

Φυσικά υπάρχουν κι αυτοί η τύχη των οποίων δεν έχει αποφασιστεί. Στη Βραζιλία δύσκολα θα παραμείνει ο Τίτε, παρά τα καλά λόγια του Πελέ. Ηδη κυκλοφορούσε ότι θα κάνουν πρόταση στον προπονητή της Ρεάλ Κάρλο Αντσελότι – δεν το θεωρώ απίθανο ο Ιταλός να πει και ναι γιατί μου μοιάζει άνθρωπος που το να ζήσει κάποια χρόνια στο Ρίο θα το δει ως συγκλονιστική εμπειρία. Οι Γερμανοί δεν θα αλλάξουν τον Χανς Φλικ διότι δεν πρέπει να ξεχνάμε πως διοργανώνουν το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα σε ενάμισι χρόνο: ένας καινούργιος προπονητής θα ‘πρεπε να ξεκινήσει από την αρχή – θα ήταν λάθος. Εκπληξη είναι ότι δεν ψάχνουν προπονητή οι Αγγλοι: με τον καιρό κάτι μαθαίνουν – στην προκειμένη περίπτωση μάλλον κατάλαβαν πως ο καλός Γκάρεθ Σαουθγκέιτ για τον αποκλεισμό από τη Γαλλία δεν φέρει ευθύνη. Δεν έχασε το πέναλτι αυτός αλλά ο Χάρι Κέιν.

Ντεσάν

Τέλος για μένα θα είναι έκπληξη η παραμονή του ηττημένου του τελικού. Για την ώρα δεν υπάρχει θέμα – μέχρι και ο πρόεδρος Μακρόν είπε για τον προπονητή της Εθνικής Γαλλίας τα καλύτερα. Αλλά ο Ντεσάν δεν είναι πολύ αγαπητός στους γάλλους δημοσιογράφους – του χρεώνουν αλαζονεία, υπερβολικό, κυνισμό και μεγάλο δέσιμο με τους παίκτες που κέρδισαν το Μουντιάλ του 2018. (Οσο τα γράφω θυμάμαι ότι τα ίδια λέγαμε κάποτε κι εμείς για τον Ρεχάγκελ – απόδειξη ότι παντού στο ποδόσφαιρο ακούγονται οι ίδιες κουταμάρες). Η υποδοχή θριάμβου που έτυχε η ομάδα στην επιστροφή έσπρωξε το ζήτημα κάτω από το χαλάκι, αλλά όσο ο Ζινεντίν Ζιντάν δεν βρίσκει ομάδα η θέση του Ντεσάν θα είναι επισφαλής.

Χαμηλά

Φυσικά αυτός που ζει μέρες προσωπικής καταξίωσης είναι ο προπονητής της Αργεντινής Λίο Σκαλόνι. Ηταν μέτριος ποδοσφαιριστής με πιο μεγάλο προσόν ότι ήταν πειθαρχημένος και καλός χαρακτήρας. Είναι τρομερά προληπτικός – φαίνεται πως και κάποιες επιλογές του στον τελικό βασίστηκαν σε γούρια. Αλλά έφερε στην Αργεντινή ένα τρόπαιο που περίμενε 13.221 μέρες και έχει κερδίσει και το Κόπα Αμέρικα που οι Αργεντίνοι είχαν δεκαετίες να το σηκώσουν. Ο τύπος πετάει χαμηλά…