Διαγραφή…

Σιγά μην περιμέναμε το Euractiv, να μας ενημερώσει ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης είχε αποφασίσει ήδη από τον Σεπτέμβριο να μη συμπεριλάβει την Εύα Καϊλή στο ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ για τις ευρωεκλογές του 2024. Και είχε μάλιστα ενημερώσει σχετικά και την κυρία Ιράτσε Πέρεθ Γκαρσία, την επικεφαλής των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών και Δημοκρατών, με την οποία έχει άριστη σχέση. Το ξέραμε, μας το είχε ανακοινώσει ο ίδιος. Το θέμα δεν είναι αυτό όμως. Το θέμα είναι γιατί δεν το έκανε all the way, που λέμε και στην εύανδρο Ηπειρο, προκειμένου να υπερτονίσουμε την ολοκλήρωση μιας πρωτοβουλίας. Ητοι, να τη διαγράψει από το κόμμα. Εντελώς.

Διότι είχε και αφορμές και αιτίες. Από τη μια τα «πίτσι-πίτσι» με τον Γρηγόρη (Δημητριάδη) τα οποία τα γνώριζε εξ αρχής. Από την άλλη, η διαρκής υπονόμευση εκ μέρους της, ως δήθεν ειδήμονος, της βαρύτητας που είχε η υπόθεση της παρακολούθησής του με το Predator, διότι «δεν είναι τίποτε, και εκείνης της είχε συμβεί» – εν γνώσει του ότι έλεγε ψέματα. Το τηλέφωνό της είχε ελεγχθεί από την αρμόδια υπηρεσία κυβερνοασφάλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, και ήταν «καθαρό».

…κατόπιν εορτής

Και το περισσότερο από όλα όμως, το διαρκές φαινόμενο ότι δεν έμπαινε καν στη διαδικασία να τον ρωτήσει τι πρέπει και τι οφείλει να κάνει ως εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ προκειμένου περί κρίσιμων ψηφοφοριών στην Ευρωβουλή, η ουσία είναι ότι ο Ανδρουλάκης είχε όλα τα ατού στο χέρι του να τη θέσει εκτός ΠΑΣΟΚ. Εγκαιρα, γρήγορα, όμορφα, χωρίς να ανοίξει μύτη. Δεν το έκανε.

Φαντάζομαι ότι δεν θέλει και πολλή φιλοσοφία να αναλογιστεί κανείς πόσο καλύτερα θα ήταν τα πράγματα για το ΠΑΣΟΚ, αν το είχε κάνει, αν όχι τον Ιούλιο, τον Σεπτέμβριο. Ακόμη και τον Νοέμβριο, με τις γνωστές δηλώσεις υπέρ του Κατάρ, να το είχε κάνει, πάλι καλύτερα θα ήταν τα πράγματα για το Κίνημα, απ’ ό,τι σήμερα. Διότι το πρώτο που θα έλεγε, ήταν ορίστε, εγώ που πρώτος κατάλαβα ότι «κάτι παίζει», πήρα την οδυνηρή απόφαση. Τώρα, όλα φαίνονται εκ των υστέρων, κατόπιν εορτής, που λένε…

Μαγαζί γωνία στις Βρυξέλλες

Και να σκεφτεί κανείς ότι στην Εύα (Καϊλή) είχε προταθεί να είναι υποψήφια στις εθνικές εκλογές, όποτε και αν αυτές γίνουν, στην Α’ Θεσσαλονίκης, εκεί απ’ όπου ξεκίνησε την «καριέρα» της στην πολιτική. Γνωρίζω ότι είχε απορρίψει με τη μία τη σχετική βολιδοσκόπηση, κι εδώ που τα λέμε, κορόιδο ήταν να την αποδεχθεί;

Θα αποκαλύψω επίσης σήμερα, που είναι μια μεγάλη ημέρα για εκείνη, καθώς θα προσαχθεί ενώπιον της βελγικής δικαιοσύνης, η οποία και θα αποφασίσει για την τύχη της (αν θα παραμείνει δηλαδή στη φυλακή ή θα αφεθεί ελεύθερη με περιοριστικούς όρους), ότι είχαν γίνει συζητήσεις, μήπως το ΠΑΣΟΚ την έχριζε υποψήφια για τον Δήμο Θεσσαλονίκης στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2023, εκεί δηλαδή απ’ όπου δήλωσε συμμετοχή στα δημόσια πράγματα της χώρας, προ 20ετίας.

Και αυτό το είχε απορρίψει, αμέσως και χωρίς δεύτερη συζήτηση. Μια που το άκουσε, και μία που είπε «όχι». Λογικό. Διότι άμα έχεις ανοίξει μαγαζί γωνία στις Βρυξέλλες, από το οποίο «ψωνίζει» κόσμος και κοσμάκης, σιγά να μην ξαναγυρίσεις στο «χωριό» που λέγεται Σαλονίκη, όπου το πολύ πολύ να ανοίξεις… πάγκο με λάχανα (λάχανα κανονικά, όχι λαχανάκια Βρυξελλών), σε λαϊκή στην Τριανδρία.

Εν κατακλείδι πολλά μπορείς να πεις για την Εύα, αλλά κορόιδο δεν θα βρεθεί κανείς να υποστηρίξει ότι είναι…

Σουρωτήρι οι βελγικές Αρχές

Σε ό,τι αφορά τώρα την ομάδα των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών, τη δεύτερη σε δύναμη ομάδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της οποίας ηγείται η κυρία Πέρεθ Γκαρσία, και μετά την απομάκρυνση ενός ακόμη στελέχους του προσωπικού της, η οποία απομάκρυνση μάλλον σχετίζεται με το Qatargate, οι πληροφορίες από εκεί αναφέρουν ότι δεν πρόκειται να μείνει τίποτε όρθιο.

Εχει συσταθεί, λέει, εσωτερική εξεταστική επιτροπή, η οποία τί κάνει; Ελέγχει όλες τις ψηφοφορίες που έχουν πραγματοποιηθεί στο Ευρωκοινοβούλιο για «ευαίσθητα» θέματα, τα συνδυάζει με ταξίδια των μελών της, με ταξίδια συνεργατών ευρωβουλευτών της, και γνωστοποίησε πως ό, τι στοιχεία εντοπίσει, θα τα αποστείλει στις βελγικές Αρχές…

Ευκαιρίας δοθείσης τώρα, να πούμε και κάτι για τις περίφημες βελγικές Αρχές, επειδή κατηγορούμε την Ελληνική Αστυνομία και τη Δικαιοσύνη, κατά καιρούς, για τη διαρροή στοιχείων που αφορούν υποθέσεις ή δικογραφίες. Εδώ, στην υπόθεση της Καϊλή, αποκαλύπτεται ότι οι βελγικές αστυνομικές και δικαστικές Αρχές, τις οποίες έχουμε αναγάγει σε υπόδειγμα λειτουργίας, εντιμότητας και αποτελεσματικότητας, στην πραγματικότητα είναι ένα τεράστιο σουρωτήρι! Από αυτά τα μεγάλα που σουρώνουν μακαρόνια νούμερο 5, οι μαγείροι. Και αν το συνδυάσει κανείς αυτό με διάφορους που βγαίνουν και κάνουν δηλώσεις για την Καϊλή και τους υπόλοιπους, εισαγγελείς και βοηθοί, δίκην πριμαντόνας, στα μέσα ενημέρωσης, καταλαβαίνεις ότι το παιχνίδι παίζεται, όπως παντού – με επικοινωνιακούς όρους!

Ηλεκτροσόκ!

Η ειδησεογραφία της χθεσινής ημέρας κατακλύστηκε από προβλέψεις για «αυξήσεις-σοκ» στους λογαριασμούς του ρεύματος. Και πως οι αυξήσεις αυτές θα φτάσουν έως και 41% εξαιτίας λέει των αυξήσεων στο φυσικό αέριο, στο κόστος παραγωγής του ηλεκτρικού ρεύματος, και στην πιθανότητα του ρίσκου που παίρνουν οι πάροχοι για το πώς θα διαμορφωθούν οι τιμές τον επόμενο μήνα. Πολύ ωραία, αυτά συμβαίνουν, τα ξέρουμε, τα υποστήκαμε και κατά το παρελθόν με τη ρήτρα αναπροσαρμογής που φάγαμε κατακέφαλα, στο «σταυρό» που λένε, και την οποία μερικοί ακόμη πληρώνουμε (κι εγώ συγκεκριμένα…), η κυβέρνηση όμως, τι προτίθεται να κάνει επ’ αυτού; Να μην τη βγάλουμε πάλι με τα ψίχουλα της κρατικής επιδότησης. Τόσα επιδόματα δίνουν, ας κάνουν και κάτι γενναιότερο με τις επιδοτήσεις του ηλεκτρικού ρεύματος. Δεν αντέχει ο κόσμος, και είναι μόλις Δεκέμβρης – ο χειμώνας δεν ήρθε ακόμη για τα καλά, στα μέρη μας.

Αν οι πάροχοι μεταφορτώνουν το ρίσκο τους στον καταναλωτή, ας το πάρει πάνω της απευθείας η κυβέρνηση, να τελειώνουμε. Δεν έχει νόημα όλο αυτό που συμβαίνει…

Νίκη με το πλαφόν

Πάντως να του αναγνωρίσουμε του προέδρου Κυριάκου, και να του το πιστώσουμε κιόλας ότι έδωσε πήρε, τα κατάφερε τελικά με το πλαφόν στο φυσικό αέριο. Και τα κατάφερε πολύ καλά. Το πλαφόν των 180 ευρώ στη μονάδα μέτρησης του αερίου, μπορεί να είναι λίγο αυξημένο σε σχέση με αυτό που ζητούσε η ελληνική κυβέρνηση (νομίζω ζητούσε 150 ευρώ), αλλά σημασία έχει ότι πρωτοστάτησε για τη λήψη από την κοινότητα, μιας απόφασης η οποία θα έχει θετική επίπτωση, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Να μην τα βλέπουμε όλα στραβά, εντάξει;