Μυστήρια

Ενα από τα καθήκοντα της σερβιτόρας ήταν να τοποθετεί τασάκια στα τραπέζια. Μεγάλος χώρος, πολλά τραπέζια, βουνά από τασάκια: σύμφωνα με έναν πρόχειρο υπολογισμό, αντιστοιχούσε περίπου ένα τασάκι ανά δύο ως τρία άτομα. Ανόητη, προφανώς, η ερώτηση: «Καπνίζετε εδώ;». «Βεβαίως». «Μα ο χώρος είναι τελείως κλειστός». «Ναι, αλλά το απαιτούν οι πελάτες μας». «Ξέρετε, μας ενοχλεί». «Κανένα πρόβλημα, θα σας μεταφέρουμε σε ένα τραπέζι στην είσοδο».

Της μετακόμισης επιλήφθηκε ο ιδιοκτήτης. «Είστε έτοιμοι;». «Ναι, σας ευχαριστούμε, να ρωτήσω όμως κάτι;». «Παρακαλώ». «Δεν είναι παράνομο το κάπνισμα σε κλειστό χώρο;». «Ακούστε, κι εγώ είμαι μη καπνιστής. Αλλά όταν πήγα να εφαρμόσω το μέτρο, έχασα το 60% της πελατείας μου. Πήγαν σε άλλα εστιατόρια, όπου μπορούσαν να καπνίσουν». «Σας καταλαβαίνω, αλλά και πάλι, δεν παραβιάζετε τον νόμο;». «Ποιον νόμο κύριε, ξέρετε ότι τον περασμένο μήνα πλήρωσα 10.000 ευρώ για ρεύμα;».

Μια ανάλογη συζήτηση είχε γίνει λίγες ημέρες νωρίτερα σε ένα άλλο εστιατόριο, πάλι στο κέντρο της Αθήνας. Κι έτσι επιστρέψαμε πάλι στο σημείο μηδέν. Τότε, που άκουγες όλων των ειδών τα επιχειρήματα για τη μη εφαρμογή του νόμου για το κάπνισμα. Ψυχολογικά: δεν μας φτάνει η οικονομική κρίση/η πανδημία/η ένταση με τους Τούρκους, πρέπει να κόψουμε και το τσιγάρο; Ιδεολογικά: είναι δικαίωμά μου να καπνίζω όπου θέλω και κανείς δεν θα μου το στερήσει. Συνωμοσιολογικά: ξέρουμε ποιοι είναι πίσω από αυτές τις απαγορεύσεις. Και, από την πλευρά των επιχειρηματιών, οικονομικά: δεν έχω την πολυτέλεια να χάσω ούτε έναν πελάτη επειδή δεν τον αφήνω να καπνίσει.

Είναι μυστήριο γιατί αυτά τα πράγματα ακούγονται μόνο στην Ελλάδα, ενώ όλοι οι υπόλοιποι, ακόμη και οι τούρκοι θεριακλήδες, εφαρμόζουν πειθήνια τον νόμο που επέβαλε η επιστήμη για την προστασία των ίδιων και των γύρω τους. Είναι μυστήριο γιατί οι κυβερνήσεις, όλες οι κυβερνήσεις, είναι τόσο αδιάφορες, ή τόσο ανίκανες, να λύσουν επιτέλους αυτό το πρόβλημα. Είναι μυστήριο γιατί το 30% σχεδόν των Ελλήνων εξακολουθούν να καπνίζουν παρόλο που το 84% αυτών των 2.250.000 ανθρώπων ανησυχούν για τις επιπτώσεις του τσιγάρου στην υγεία τους. Δεν μένουμε στάσιμοι – γυρίζουμε προς τα πίσω. Αρχικά είπαμε να δοκιμάσουμε το smoke-free σύμπαν. Υστερα δεχθήκαμε το τσιγάρο στα μπαρ. Τώρα το δεχόμαστε στα εστιατόρια. Αύριο στα νοσοκομεία;

Ο υπουργός Υγείας προφανώς δεν μπορεί να κάνει κάτι είτε επειδή είναι απασχολημένος με τις τελετές για την επιστροφή των ανεμβολίαστων νοσηλευτών είτε επειδή φοβάται πως θα φάει πρόστιμο κανένας νεοδημοκράτης καπνιστής και θα χαθεί η ψήφος του. Ισως λοιπόν ο Πρωθυπουργός, τώρα που περνάει τη γενναιόδωρη φάση του, να πρέπει να εξετάσει το πιο ανατρεπτικό, το πιο φιλολαϊκό, το πιο οριζόντιο μέτρο απ’ όλα: ελεύθερο για έξι μήνες το κάπνισμα παντού! Ετσι, για να εκτονωθούμε, βρε αδερφέ! Και μετά τις εκλογές, με ανανεωμένη την εντολή, το ξαναβλέπουμε.