Survivor ο Μπάιντεν, loser ο Τραμπ, αλλά…

Το αποτέλεσμα των επαναληπτικών εκλογών στην Τζόρτζια, με την επανεκλογή του Ράφαελ Γουόρνοκ, διασφάλισε στους Δημοκρατικούς ευρύτερη πλειοψηφία στη νέα Γερουσία σε σύγκριση με την απερχόμενη (51-49). Κάτι που σημαίνει ότι δεν θα είναι πλέον αναγκασμένοι να φοβούνται τόσο πολύ κάποια ανταρσία ή να βασίζονται διαρκώς στην ψήφο της αντιπροέδρου Κάμαλα Χάρις για να περνούν τα νομοθετήματά τους. Ταυτόχρονα, επιβεβαίωσε την αποτυχία των Ρεπουμπλικανών να πετύχουν τους στόχους που είχαν θέσει στις ενδιάμεσες εκλογές της 8ης Νοεμβρίου, καθώς όχι μόνο δεν πήραν τον έλεγχο και των δύο Σωμάτων του Κογκρέσου, αλλά η υπεροχή τους στη Βουλή είναι πολύ πιο μικρή από ό,τι περίμεναν – πρακτικά οριακή. Η εικόνα που έχει διαμορφωθεί χρεώνεται, σε μεγάλο βαθμό, στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος έβαλε τη σφραγίδα του στην αναμέτρηση και της έδωσε τον χαρακτήρα ενός δημοψηφίσματος, τόσο για τον Τζο Μπάιντεν όσο και, κυρίως, για τον ίδιο και τη φιλοδοξία του να είναι εκ νέου υποψήφιος και να επανεκλεγεί πρόεδρος το 2024. Παρά δε το γεγονός ότι οι Ρεπουμπλικανοί θα έχουν τη δυνατότητα, τα επόμενα δύο χρόνια, να παίζουν «κατενάτσιο» και να μην επιτρέπουν στον Λευκό Οίκο να ασκεί την πολιτική που θέλει σε κρίσιμα μέτωπα, είναι προφανές ότι τα στελέχη και τα μέλη του κόμματος θα αναγκαστούν να το σκεφτούν διπλά και τριπλά προτού αποφασίσουν εάν θα δώσουν εκ νέου το χρίσμα στον Τραμπ.

Η αιτία γι’ αυτό πρέπει να αναζητηθεί στο ότι ολοένα περισσότεροι διαπιστώνουν αυτό που σημείωνε στο κεντρικό της άρθρο η «Monde» την Πέμπτη: «Ο Ντόναλντ Τραμπ είναι στην πράξη ένα βαρίδι που παρασέρνει το Μεγάλο Παλαιό Κόμμα (Grand Old Party) στον βυθό». Ωστόσο, όπως επίσης διαπιστώνει η γαλλική εφημερίδα, «εκτός από λίγες θαρραλέες εξαιρέσεις, το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα παραμένει σιωπηρό, ελπίζοντας προφανώς ότι η υποψηφιότητά του θα καταρρεύσει από μόνη της». Μόνο που αυτή η στάση μπορεί στην πράξη να αποδειχθεί δίκοπο μαχαίρι, οδηγώντας σε μια οδυνηρή ήττα στις επόμενες προεδρικές εκλογές.

Αυτό, βεβαίως, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί δεδομένο. Εξάλλου, σύμφωνα τουλάχιστον με τις δημοσκοπήσεις, ο τέως πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών διατηρεί αξιοσημείωτα μεγάλη επιρροή στις τάξεις του εκλογικού σώματος – περίπου το 40% τον κρίνει σήμερα θετικά, ποσοστό που είναι αντίστοιχο με εκείνο του Μπάιντεν. Στη βάση δε των Ρεπουμπλικανών μοιάζει να παραμένει κυρίαρχος, παρά το ότι ο μέχρι στιγμής σημαντικότερος αντίπαλός του, ο κυβερνήτης της Φλόριντα Ρον ντε Σάντις, έχει μειώσει αισθητά τη μεταξύ τους διαφορά. Σε κάθε περίπτωση, προκύπτει το ίδιο συμπέρασμα: Το άκρως αντιδραστικό και ανορθολογικό πολιτικό και ιδεολογικό συνονθύλευμα του «τραμπισμού» παραμένει μια ισχυρή τάση στην αμερικανική κοινωνία. Πρόκειται για μια τάση η οποία, εκτός των άλλων, προσωποποιείται και σε περσόνες όπως ο Κάνιε Γουέστ (που πρόσφατα προχώρησε σε αντισημιτικά σχόλια) και ο Νικ Φουέντες (γνωστός αρνητής του Ολοκαυτώματος και οπαδός της θεωρίας της «λευκής υπεροχής») που συνέφαγαν, την προηγούμενη εβδομάδα, με τον Τραμπ στη βίλα του στο Μαρ-α-Λάγκο.

Είναι δε κάτι που θα συνεχίσει να ισχύει ακόμη και στην περίπτωση που ο Τραμπ ηττηθεί ή αποκλειστεί από τις επόμενες εκλογές – ένα σενάριο το οποίο, με βάση τις διώξεις εις βάρος του και τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει, φαντάζει διαρκώς πιο πιθανό. Το πιο ανησυχητικό είναι ότι μεταφράζεται πλέον, μετά και τη σχετική ανάρτησή του στα κοινωνικά δίκτυα την περασμένη Κυριακή, ακόμη και σε αμφισβήτηση του Συντάγματος των ΗΠΑ.